Donderdag 22/08/2019

Groothandelaar in kungfu

Run Run Shaw klinkt in de oren van veel westerlingen wellicht als een aansporing om de benen te nemen. Toch was de Hongkongse filmpionier beroemd tot ver buiten Azië. Hij produceerde duizend films en bracht het kungfugenre naar het grote publiek. Het maakte van hem de filmmogol met het grootste privéfortuin ter wereld.

Shaw inspireerde giganten als de Wachowski's (The Matrix) en Quentin Tarantino, die dagelijks minstens één film van Shaw bekeek toen hij aan Kill Bill werkte. Toch begon het leven van Run Run betrekkelijk gewoon, in 1907, als zesde van zeven kinderen van een textielhandelaar. Samen met zijn drie oudere broers - Runje Shaw, Runde Shaw en Runme Shaw - begon hij een bioscoopje in Singapore. In 1939 hadden ze er 139, waarvan de meeste bij de Japanse invasie in beslag werden genomen en compleet gestript in losse onderdelen. De Shaws waren echter minstens zo leep als hun bezetters. "Samen met mijn broer begroef ik toen meer dan vier miljoen dollar aan goud, juwelen en cash in de tuin", onthulde Run Run later. "Genoeg om na de oorlog voort te kunnen."

In de jaren vijftig verhuisde hij naar Hongkong, waar de gebroeders in 1961 de Shaw Brothers Studios oprichtten. Met twaalfhonderd medewerkers werd dat een van de grootste filmproducenten van Hongkong. In zijn gloriejaren bracht het bedrijf tot veertig films per jaar uit. Tot de verbeelding sprekende titels zijn The One-Armed Swordsman, The Five Fingers of Death en The Magnificent Concubine - die in 1962 als eerste Chinese productie een prijs won op het filmfestival van Cannes. Grote kunst was het niet, met al die knokpartijen en die gangsters, maar Run Run Shaw ging daarom niet gebukt onder minderwaardigheidsgevoelens. "Welke films ik het liefst zie?", monkelde hij. "Films die geld in het laatje brengen."

Genoeg geld alvast om zijn uit de kluiten gewassen liefde voor Rolls-Royces te financieren. Volgens een nummer van Life uit 1966 stond de topman om zes uur op, ontbeet hij met noedels en thee, deed Chinese gymnastiekoefeningen en las een script of twee, alvorens zich naar de studio te spoeden in een van zijn peperdure limousines. Na de lunch knapte hij een uiltje en keerde dan terug naar kantoor om er tot middernacht te werken.

Hij draaide diverse films met de beroemde Bruce Lee, zoals Fists of Fury, en was coproducent van de bekende Amerikaanse scifi-klassieker Blade Runner. Hij lanceerde de carrière van enkele van de grootste Chinese sterren van vandaag, zoals Maggie Cheung en Andy Lau. Zijn starlets koos hij zelf uit en hij genoot er zichtbaar van om met een paar van die bloedmooie jonge vrouwen aan zijn arm in het publiek te verschijnen.

In latere jaren verschoof zijn aandacht van de film naar de televisiewereld. Toen hij al 104 was, stond hij nog officieel aan het hoofd van TVB, het grootste televisiestation in Hongkong. Hij werd ook meerderheidsaandeelhouder van het Hong Kong Movie City project, goed voor 180 miljoen dollar. Toch zou het overdreven zijn te beweren dat Run Run Shaws hart was vereelt tot een portefeuille. Hij stond bekend als een filantroop die miljoenen dollars gaf aan scholen en ziekenhuizen. Elke zichzelf respecterende universiteit in China, zo wordt gezegd, heeft wel een gebouw dat naar hem vernoemd is.

Run Run was een paar keer eredoctor en mocht sir voor zijn naam zetten sinds hij tot ridder was geslagen door de Britse koningin Elizabeth. Maar het schijnt hem minstens evenveel plezier gedaan te hebben toen ze een asteroïde tussen Mars en Jupiter naar hem noemden. Vanaf zijn zestigste deed hij aan qi gong-meditatie om zijn gezondheid op peil te houden. Hij slikte ginsengkuren voor een jaarlijks bedrag van 300.000 Hongkongdollar. Gevraagd naar het geheim van zijn lange leven viel de filmbons echter terug op de geheimen van zoveel andere honderdjarigen: "Ik eet erg weinig en ga vroeg slapen."

De filmtycoon stierf in Hongkong, omringd door zijn familie. Hij laat twee zonen na (Vee Meng en Harold) en twee dochters (Violet en Dorothy), negen kleinkinderen en een niet nader genoemd aantal achterkleinkinderen.

Mr. Bean, zo maakte voormalig TVB-topman Stephen Chan Chi nog bekend, was Sir Run Runs favoriete televisieprogramma.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden