Dinsdag 07/12/2021

Groene boodschap en Griekse melancholie

'De melodie van Thalpori' roept op tot respect voor noodlijdende natuur

folk l nieuw oratorium van HHHH

Yannis Markópoulos

Antoine Légat

Dit weekend vonden op de Brugse Burg de voorlopig twee enige publieke uitvoeringen plaats van De melodie van Thalpori, het nieuwste oratorium van de Griekse componist Yannis Markópoulos. Het werk werd in korte tijd geschreven in opdracht van Uitblazen en het Dranouter-folkfestival en gold als de bekroning van een seizoen optredens aan de kust. Alle uitvoerders waren Belgisch: 70 muzikanten (vooral blazers), 75 koorleden, een dansgroep en de solisten Patrick Riguelle en Eva De Roovere (zang), Marc Grauwels (dwarsfluit) en Stefan (Vlaamse doedelzak) en Diederik (trekzak) Timmermans. Markópoulos zelf dirigeerde.

Hoe de man het doet weten we niet, maar in minder dan een jaar heeft hij dit werk geschreven en klaargestoomd voor uitvoering, tussen zijn vele andere werk in. We vreesden dan ook voor de kwaliteit, maar al bezit het werk niet de thematische rijkdom van zijn andere grote oratoria en al waren er op regiegebied nog losse eindjes, toch bleek de eindbalans positief. We hadden zaterdag nog serieuze reserves, maar die bleken het gevolg van de eerste uitvoering. Door de beperkte repetitietijd kwam die aarzelend over. We konden ook nog niet meteen alles plaatsen. Bijkomende sessies maakten echter dat iedereen zondagavond op scherp stond. Het verschil was hemelsbreed. Er werd plots vlot en zelfverzekerd gepresteerd en zo kwam de volle rijkdom van het werk tot zijn recht.

Thalpori, een Oudgrieks woord dat 'warmte' of 'zorg' betekent, is een allegorie, een aanmoediging én een waarschuwing: respect voor de noodlijdende natuur leidt tot respect voor de medemens. Meer verhaallijn zit er niet in. Het probleem is dat wat mooi en begrijpelijk klinkt in het Grieks, in het Nederlands soms ongemakkelijk overkomt en in elk geval abstract. De (jeugd)mijmeringen leveren echter fraaie liederen op en de instrumentale stukken hebben een filmische kwaliteit: dissonanten, ongewoon in het werk van de Griek, symboliseren het gesol met en de toorn van de natuur. Zij leveren strijd met de Griekse melancholie in de deinende zanglijnen.

Markópoulos is op zijn best in het versmelten van symfonische en volksmuziek. Die werd vertegenwoordigd door de broers Timmermans in een guitige gastrol. Zij joegen, na het statige begin, de vlam in de pan. De Roovere en Riguelle excelleerden als 'Griekse' zangstemmen. De belichting was creatief, maar de prachtige doch grillige gevels van de Burg lenen zich niet tot de projectie van bewegende beelden. Het geluid was van begin tot einde uitstekend, een heksentoer van Steven Maes en zijn ploeg. De choreografie (Joke Quaghebeur) leverde ondanks het zijpodium een waardevolle bijdrage. Twee avonden briljant was Marc Grauwels, we hoorden hem zelden beter.

De eed nimmer de natuur nog te misbruiken, die alle aanwezigen na het concert rechtopstaand moesten zweren, bood een hilarisch tafereel, maar met New Orleans in het achterhoofd had niemand het daar moeilijk mee. Godin Thalpori had duidelijk een heilzame werking gehad. Met dank aan haar spreekbuis Markópoulos.

Waar en wanneer Burg, Brugge, zaterdag 3 en zondag 4 september

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234