Donderdag 29/07/2021

‘Gregoria’

Dat is het mooie van theater: je weet het nooit. Soms blijken net die producties waar je met een bang hart naar gaat kijken dé revelaties te zijn. Soms stellen de voorstellingen waar de wereld grootsheid van verwacht teleur. Toch alvast een lijstje van tien projecten uit de tweede helft van dit seizoen waar ik naar uitkijk.

KVS/RO theater

Bart Meuleman maakt een voorstelling van een onafgewerkt boek van Maurice Gilliams. Meuleman is dichter, theatermaker en schrijver van essays, toneelteksten, kinderboeken, en de tv-serie Duts. Ik ken weinig artiesten die zo’n eigenzinnig en intrigerend parcours hebben afgelegd. Meuleman is zo iemand die niet echt goed weet hoe dat moet, leven, maar dat desalniettemin met grote gretigheid doet. En ondertussen denkt hij veel na en vindt hij tussendoor ook nog redenen om te lachen. En nu gooit hij zich op Gilliams’ verslag van diens wittebroodsweken. Wat voor velen een herinnering is om met weemoed en vrolijkheid aan terug te denken, bleek voor de schrijver één gore ellende. Op de achtergrond spelen de historische ontwikkelingen van de jaren dertig mee. Echt iets voor Bart Meuleman, denk ik dan. En dat is een goed teken.

‘Bij het kanaal naar links’

Toneelhuis/Orkater

Soms wil je alleen al om de titel gaan kijken. Maar in dit geval helpt het ook dat de mannen van Olympique Dramatique samenwerken met Alex van Warmerdam, die op handen wordt gedragen door tal van theatermakers. En niet zomaar: de Nederlander is niet alleen regisseur in theater en film, maar ook schrijver, acteur, vormgever én schilder. In alles wat hij doet creëert hij volstrekt eigen, beklijvende werelden: grimmig, schimmig, en tussendoor ook buitengewoon geestig. En als geen ander kan hij eindeloos veel zeggen met heel weinig. Voor dit project schrijft hij een nieuwe tekst en werkt hij met volk uit eigen stal (Pierre Bokma en Annet Malherbe, om er twee te noemen) én met Tom De Wispelaere en Stijn Van Opstal van Olympique Dramatique. Zij verruilen het maken in collectief nog een keer-tje voor een project mét regisseur.

Het leven is aan de durvers

‘Audience’

Ontroerend Goed

Als Ontroerend Goed een nieuw project klaar heeft, dan wil je dat niet gemist hebben. Zo ver is het gekomen met deze club van jonge makers, die wereldwijd scoort met producties die feestelijk spelen met de grenzen van het genre. Alexander Devriendt en co gaan elke keer weer op zoek naar manieren om zo dicht mogelijk te komen. Vaak leidt dat tot vormen van theater waarbij niemand zich zomaar kan verstoppen in de veilige donkerte van een schouwburg. Hun jongste voorstellingen zijn stuk voor stuk fris, gedurfd, slim en confronterend. Met Audience maken ze het publiek expliciet tot onderwerp. Een mens kan alleen maar benieuwd zijn wat dat wordt.

‘Oogst’

Tg STAN

Al meer dan twintig jaar zijn ze bezig, en ze vinden altijd weer manieren om ervoor te zorgen dat je van ze blijft houden. Nu ook weer, met Oogst. Toen ze in 2009 hun verjaardag vierden, nodigden ze verwanten uit om twee etmalen theater te brengen. Er werd gezeverd, gedanst, gelachen, muziek gemaakt - gespeeld, enfin. Die aanzetten, ontmoetingen, kleine vormen van vuurwerk, deden goesting krijgen naar meer, en dat wordt nu een nieuwe productie. Avonden waar vanalles kan dat anders niet avondvullend genoeg is. Waar theater zo veel mag zijn dat het onvermijdelijk peilt naar de kern van spelen. Damiaan De Schrijver, Sara De Roo, Frank Vercruyssen en Jolente De Keersmaeker, en allerlei anderen. Ik zal erbij zijn, dat is zeker.

‘Nero’

NTGent

De artistiek leider zelve speelt een tekst van Peter Verhelst. Het NTGent mag zijn nieuwe programma al lichtvoetig hebben ingezongen tijdens Aïda, Wim Opbrouck is ook niet vies van projecten die niet de geschiedenis zullen ingaan als de grote people pleasers. Verhelst heeft al een paar monologen geschreven voor een acteur van het ensemble, vorig jaar nog speelde Aus Greidanus Jr Julius Caesar. Hij durft elke keer weer te kiezen voor blote tekst die des te meer de verbeelding stimuleert. Zijn projecten vragen vaak wakkere aandacht, maar voor wie wil meegaan, levert dat vanalles op. Dit seizoen maakt hij een heel eigen interpretatie van de figuur Nero: vooral bekend als de wreedaardige keizer, maar in de verbeelding van Peter Verhelst ook veel andere dingen. Opbrouck speelt, maakt muziek en danst, wat als extra argument kan tellen.

Maatschappij Discordia met drie projecten te zien in België

Wat Jan Hoet is voor het SMAK en Philippe Starck voor stoelen, dat is het Nederlandse gezelschap Maatschappij Discordia voor theater. De Koe, Dood Paard, De Roovers, allemaal zijn ze schatplichtig aan deze oermoeder van het theater, die mijlpalen heeft gezet én verzet als het gaat om de kunst van het toneelspelen, de esthetiek van theatervormgeving en de mogelijkheden van teksten op een scène. Nu zijn ze met drie projecten te zien in België. Marionett, een voorstelling die nog een titel moet krijgen, en vier avonden onder de noemer ‘repertoire’ die ze samen met ’t Barre Land opzetten. Wat het ook precies moge worden, soms moet een mens vertrouwen hebben.

The Wooster Group en Romeo Castellucci in deSingel

DeSingel brengt al jaren een keur aan internationale projecten. Eind januari programmeert het een festival met producties uit New York, maar dé uitschieters zijn Romeo Castellucci en The Wooster Group. Castellucci heeft met zijn compagnie Socìetas Raffaello Sanzio al een rist topvoorstellingen gemaakt. Nu is hij te gast met J, dat vertrekt vanuit beelden van het gezicht van Jezus, en wat dat zegt over eenzaamheid, en over godsdienst, en ook: wat dat doet met mensen. The Wooster Group is het Amerikaanse gezelschap dat de integratie van multimedia in theater zowat heeft uitgevonden. Al sinds de jaren zeventig uitdagend en inspirerend. Dit keer bewerken zij Vieux Carré van Tennessee Wiliams.

‘Vorst-Forest’

Cie Cecilia/KVS

Johan Heldenbergh en Titus De Voogdt zijn twee fenomenale spelers. Dat is het minste wat we ervan kunnen zeggen. Nu maken ze samen een voorstelling, over twee maten: “Beste vrienden voor eeuwig. Samen naar het werk. Samen tegen de lamp. Samen naar de rechtbank. Samen naar de gevangenis. Samen in voorwaardelijke invrijheidstelling. Allebei met een enkelband én een contactverbod. Maar een van hen kan het toch niet laten om op een dag de ander op te zoeken. Sommige dingen zijn nu eenmaal voor eeuwig.” De twee mannen willen dat hun theater er een is zonder veel blabla. Het mag geestig zijn, dat wel, op het hilarische af, en met veel gevoel voor de kloterij die het leven soms onontkoombaar kan zijn.

‘Before your very eyes’

Gob Squad/Campo

Gob Squad zijn Britse en Duitse artiesten die al jaren theater aan het heruitvinden zijn. Zij spelen geloofwaardiger met andere media dan de meesten, zij zoeken contact met het publiek zoals geen mens hen dat nadoet. Klinkt als promopraat, maar dat is het in dit geval allerminst. Bij Campo hebben ze een paar van hun producties getoond, en dat is zo bevallen dat ze hen gevraagd hebben een project te maken met Belgische kinderen, een kunstvorm die het Gentse productiehuis eigenhandig op de kaart heeft gezet. Gob Squad zei ja en nam de tijd. Sinds 2009 zijn ze met kinderen tussen zeven en twaalf aan de slag. Die evolutie - twee jaar is veel in een kinderleven - nemen ze inhoudelijk mee in de ontwikkeling van het concept. Kijken wat dat wordt.

‘De gehangenen’

LOD/Josse De Pauw en Jan Kuijcken

Josse De Pauw kan dat: muziek en theater versmelten tot iets dat meer en beter is dan een concert of toneelavond. Met De gehangenen kruipt hij in de koppen van mensen die moeten spreken, omdat ze niet anders kunnen, ook al betekent dat de dood, of opsluiting, of gemarteld worden. Jan Kuijcken componeerde muziek die op scène uitgevoerd wordt door de muzikanten van het Orchestre Royal de Chambre de Wallonie. En boven hun hoofden hangen drie zangers en twee acteurs: Tom Jansen en Hilde Van Mieghem. Zij spelen de teksten van De Pauw. Zelfs al is het een altijd beetje spijtig dat hij zelf niet op de scène staat - sommige mensen zijn daar nu eenmaal voor gemaakt - dit belooft toch weer iets bijzonders te worden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234