Dinsdag 21/09/2021

Grappige zoektocht naar de liefde

'Courting Courtney' van scenarist-regisseur Paul Tarantino

Ik heb de wet van Jacques Cousteau overtreden, dé wet van alle documentairemakers: ik heb met mijn onderwerp geslapen," zucht cineast Nick Hastings op een bepaald moment in Courting Courtney, de grappige en originele debuutfilm van de jonge Amerikaanse scenarist-regisseur Paul Tarantino (géén familie, al wordt op de aftiteling wel een zekere Quentin bedankt).

Het onderwerp van Hastings' documentaire is de Courtney uit de titel, waarbij courting zoveel betekent als (poging tot) versieren of opvrijen. Door hier te verklappen dat Nick Hastings (rol van Dana Gould) en Courtney Baker (rol van Eliza Coyle) samen in bed zullen belanden, geven we weliswaar een stukje spanning weg, maar anderzijds is de film zo opgebouwd dat men eigenlijk van Mars (of misschien verder) moet komen om niet meteen door te hebben (of minstens te verwachten) dat het er ooit moést van komen. En als het dan gebeurt, is de film nog helemaal niet afgelopen. Want nadien volgt nog de door Nick zo gevreesde en door zijn vrienden zo verafschuwde 'Let's be friends'-speech en nog zo een en ander.

Courtney is een mooie, sympathieke en intelligente vrouw, die stilaan een einde ziet komen aan de twentysomething-periode van haar leven, maar die inmiddels nog steeds op zoek is naar de Grote Liefde. Nick Hastings is indertijd op school haar vriendje geweest en is sindsdien gepromoveerd tot de status van Beste Vriend. Als filmmaker heeft hij het plan opgevat om een documentaire te draaien over het (emotionele en relationele) leven van een vrouw in de jaren negentig. Courtney laat zich overhalen als onderwerp van die filmische zoektocht te fungeren en op die manier maken we, samen met Nick en zijn camera, onder meer kennis met een aantal mannen die de afgelopen jaren haar levenspad op al dan niet romantische wijze hebben gekruist. Gaande van de gymleraar die alleen maar over sport kon praten "en als hij niet praatte, dan graaide hij", over haar grote vlam (van weleer) Chad die een lichtelijk geretardeerde pompbediende blijkt te zijn, tot de schuchtere jongen die Courtney in een supermarkt ontmoette en waarbij zij zelf het initiatief nam om hem een afspraakje voor te stellen, waarop de jonge man in kwestie prompt flauwviel.

Maar dat is dus allemaal verleden tijd, want momenteel is Courtney zo ongeduldig geworden dat ze zowaar haar toevlucht neemt tot enkele moderne relatietechnieken, zoals videodating en uiteraard ook een therapiegroep. Hier wordt wat tijd en verhaalruimte vrijgemaakt om Dr. Phelps (rol van Taylor Negron), de therapeut in kwestie, en enkele andere groepsleden aan het woord te laten. De aanpak van Dr. Phelps (die in eerste instantie als dieetgoeroe van start is gegaan) blijkt er onder meer in te bestaan een gedicht voor te lezen van een vrouw, die enkele dagen eerder zelfmoord heeft gepleegd, en dan om feedback te vragen! Van de groepsleden krijgen we in de loop van de film enkele leuke one-liners geserveerd, zoals "Lieve mannen zijn saai. Tot je dertig bent. Dan worden ze schaars." Of ook nog: "Ik ben op zoek naar Ken. En zij zijn op zoek naar Barbie."

Tussendoor blijven ook Nick en Courtney vaak en veel over de liefde praten. Zo heeft Nick bijvoorbeeld zijn eigen verklaring voor het feit dat romantische films nooit een sequel krijgen "want inmiddels zijn ze gescheiden". En verder is hij van mening dat men in het geval van onbeantwoorde of afgewezen liefde zowat dezelfde stadia doormaakt als bij een fatale ziekte, namelijk "woede, ontkenning en ten slotte aanvaarding". Courting Courtney is een kleine, met weinig middelen gemaakte independent-productie, die het vooral van het romantische onderwerp, de grappige dialogen en de frisse, ongedwongen vertolkingen moet hebben. Vooral Eliza Coyle blijkt als het titelpersonage Courtney over een hoge vertederingsfactor te beschikken. Daarnaast is de gekozen film-in-de-film-aanpak (in dit geval: een fictieve documentaire in een documentaristisch ogende fictiefilm) een mooie en nuttige aanleiding om de verhaalstructuur (flashbacks, interviews, commentaarstem, enz.) boeiend en afwisselend te houden.

PS: in de videodating-sequentie kan men regisseur Paul Tarantino eventjes zelf aan het werk zien. Hij figureert namelijk als de man die op zoek blijkt naar een vaste relatie "omdat hoeren te duur dreigen te worden." (Jan T.)

TITEL: Courting Courtney. REGIE en SCENARIO: Paul Tarantino. FOTOGRAFIE: Larry Sher, Serge Rodnunsky, Thom Otzel en William MacDonald. MUZIEK: Daniel Gold. PRODUCTIE: Paul Tarantino en Hadeel Reda. VERTOLKING: Eliza Coyle, Dana Gould, Taylor Negron, Doug McKeon, Ana Gasteyer, Ann Mattingly, Al Schuermann, e.a. VS, 1996, kleur, 84 min. Gedistribueerd door Cinélibre. Dana Gould als Nick en Eliza Coyle als Courtney. (Foto Cinélibre)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234