Zondag 13/06/2021

Profiel

Graaf met grondwet op zijn billen

Behalve de tattoo vallen ook de Crocs op. d'Ursel heeft ze in alle kleuren en draagt ze zomer en winter. Beeld © Rip Hopkins / Agence Vu
Behalve de tattoo vallen ook de Crocs op. d'Ursel heeft ze in alle kleuren en draagt ze zomer en winter.Beeld © Rip Hopkins / Agence Vu

De adel, ze zijn ook maar van vlees en bloed. Soms is dat rozig vlees met tatoeages, zo blijkt uit een nieuw boek over de aristocratie. Ster is Laurent d'Ursel, die artikel 1 van de Belgische grondwet op zijn achterwerk heeft.

Belgian Blue Blood, zo heet het even nieuwe als opmerkelijke boek van de Britse fotograaf Rip Hopkins, die zelf blauw bloed heeft en getrouwd is met een vrouw van Franse adel. De man wou laten zien dat de Belgische adel - onder wie hij zeer veel vrienden telt - meer is dan 'thee drinken met de pink omhoog'. Het minste wat je kunt zeggen, is dat hij daar uitstekend is in geslaagd, tot en met graaf Lippens toe. Maar echt haperen doe je in dat grote boek pas bij de foto van Laurent d'Ursel (56) uit Brussel. Is dat...? Hallo, monsieur le comte?

"Dat is inderdaad het eerste artikel van de Belgische grondwet dat op mes fesses staat", vertelt hij. In casu: 'België is een federale Staat, samengesteld uit de gemeenschappen en de gewesten', maar dan in het Frans. "Dat heb ik in 2009 in een Brusselse tattooshop laten zetten. De man met de naald heeft me wel drie keer gevraagd of ik zeker was. En pijn dat dat deed! Voor het vaderland!"

Nochtans kwam die tattoo er niet meteen uit liefde voor dat vaderland. "Mijn hele leven al wijd ik me aan de kunst, en zo organiseerde ik in 2009 een tentoonstelling die het failliet van België moest aantonen", vertelt de graaf. "België, c'est une catastrophe. Ons land is een haastig samengesteld geheel dat nooit de identiteit van een grote natie kon kweken. Alle 24 werken van die Brusselse tentoonstelling in 2009 wezen daarop en deze tattoo was mijn bijdrage: de grondwet over twee 'helften' uitgeschreven, met een soort scheidingslijn. Niet dat ik tégen België ben, hoor. Maar ik maak graag statements."

Vrijheid aan voeten

Let ook op de roze Crocs bij zijn voeten: d'Ursel heeft ze in alle kleuren en draagt ze zomer en winter. "Ik kan geen lederen schoenen meer verdragen. Alleen die Crocs geven me een gevoel van vrijheid, en dat is voor mij het hoogste goed."

Even checken bij de Britse fotograaf welk vlees we nu precies in de kuip hebben. "Mijn uren met Laurent d'Ursel zullen me altijd bijblijven", vertelt Rip Hopkins, die een dik jaar aan het boek werkte. "Ja, hij is een excentriekeling. En zijn huis en atelier in een verpauperde wijk bij het Zuidstation... Goh, dat was een georganiseerde chaos waarin alleen de graaf zelf de weg vond. Maar tegelijk is Laurent een van de meest intelligente, aimabele mensen die ik ooit heb ontmoet.

"Je merkte dat deze man goed is opgegroeid, in een van oudste families in België, een van de enige vijf hertogelijke families van ons land overigens. Want ondanks zijn apart karakter, heeft hij wel de 'bonnes manières' die je van de adel verwacht. Hij beweegt zich op een elegante manier, spreekt hoffelijk, heette me heel warm welkom.

"Daarna vertelde hij over zijn projecten zoals DoucheFLUX, een sociaal project in Brussel waar daklozen een douche kunnen nemen. Laurent verzamelt daar heel wat fondsen voor, ook voor andere projecten die de eigenwaarde van daklozen verbeteren.

"Hij is een open geest en gewoonweg een leuke man. Voor mij is dat de basis van de echte adel: je niets aantrekken van wat de mensen denken, en gewoon doen wat je denkt dat goed is."

Les aan anderstaligen

Even terug naar d'Ursel zelf: "Ik heb geld geërfd van een tante, maar ik geef ook lessen Frans aan anderstaligen, voor mijn levensonderhoud en om me bezig te houden met kunst en sociale projecten", weet die.

En viert hij nog Kerstmis met de familie? "Mijn vader is recentelijk gestorven, maar met mijn broers en zussen onderhoud ik warme banden. Waarom niet? Ik vergelijk me wel eens met iemand die in een bepaald land is geboren, maar naar elders is verhuisd omdat hij zich ginds beter voelt. Zo is het ook bij mij. Ik ben in de adel geboren, en ik heb respect voor mijn geschiedenis, maar op zich interesseert adel me niet. Je m'en fous.

"Ik herinner me nog hoe mijn moeder bijvoorbeeld zei dat ik niet op de grond mocht spuwen. 'Spuwen, dat is voor de arbeiders.' Aan zulke regeltjes kan ik me niet houden - ik heb een ander temperament. Dus ben ik uitgebroken. Niet om tegendraads te zijn, maar om mezelf te zijn."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234