Maandag 29/11/2021

Goudvis

Goudvis. Zo noem je haar. Dag, lieve goudvis. Uitzonderlijk noem je je dochter ook Dory. Zoals het zoekgeraakte blauwe doktersvisvriendinnetje van Nemo uit de tekenfilm. Dat komt zo. Toen jullie met het gezin na Finding Dory uit de cinema buitenstapten, vroeg je aan Missy wat ze van de film vond. Zij, zonder met die immer stralende ogen van haar te knipperen: "Welke film?"

Jij: "Welja, die film over vissen, die we net gezien hebben..."

Zij: "Welke vissen?"

Dat meende ze dus. Loopt je dochter net de bioscoopzaal buiten, na anderhalf uur melodrama over een vis die niks kan onthouden, dan is ze al vergeten dat ze een film over vissen gezien heeft.

De aandachtsspanne van een goudvis. Zoals die keer, deze zomer, dat we haar broer gingen afzetten op scoutskamp in de Ardennen. Amper zitten we weer in de wagen, tot ze de lege plek naast haar op de achterbank opmerkt. "Waar is John John?"

Die vraag is ze elke dag van de kampweek blijven stellen. Het is haar goudvissenmanier om te zeggen dat ze haar grote broer, die haar soms overweldigt en intimideert maar die haar toch vooral graag ziet, mist. Alleen is ook maar alleen, onderaan in het stapelbed.

"Ik ben geen goudvis", beklemtoont ze beteuterd, wanneer je haar koosnaam nog eens bovenhaalt. Bijna moet ze erom huilen. Denkt dat haar vader in alle ernst meent dat hij met een vis in de familie zit opgescheept.

Natuurlijk is ze geen goudvis. Bijna dagelijks moet ze met haar vierjarige, korte beentjes meetrappelen op de maat van ouderen. Dat was bij haar broer anders. Als kleine kleuter was hij enig kind of broertje van een zuigeling. Elk spel was op zijn maat gesneden. Nu probeert Missy moedig gelijke tred te houden met wat ze opmerkt bij haar broer.

Uiteraard speel je ook winkeltje op haar verzoek, laat je haar een puzzel maken - van Finding Dory - en mag ze naar Peppa Pig kijken. Maar evengoed zit ze met haar knuffelkonijn als talisman mee te griezelen bij Nachtwacht en is ze nog oprecht bang van de boze tovenaar Gargamel. Logisch dat ze dan soms verwonderd als een goudvis in de wereld staat.

Het is niet erg om een goudvis te zijn, zeg je haar. Goudvissen kunnen zelfs langer opletten dan mensen, zo is uit recent onderzoek gebleken. Eigenlijk ben je gewoon jaloers op de onbevangen blik waarmee een kind van vier nog de wereld in kijkt. Nog eens een dag te kunnen leven met een lege harde schijf. Behalve meer zalm, heeft de wereld ook meer goudvis nodig.

Missy kruipt op je schoot. "Mag ik een snoepje", fluistert ze in je oor, met een stem die geen weigering accepteert. "Je had het beloofd." Zie je wel, ook goudvissen hebben een geheugen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234