Woensdag 07/12/2022

Goochelen met de waarheid

0p Magic bundelt Bruce Springsteen voor het eerst in vijf jaar weer de krachten met de E Street Band. Het resultaat: een strakke, energieke rockplaat waarop de gitaren heerlijk loos gaan, Clarence Clemons' sax vrij spel krijgt en de oorlogspolitiek van Bush tegen het licht wordt gehouden.

Door Dirk Steenhaut

BRUSSEL l 'Ik werk al met Bruce samen sinds 1974', zegt manager Jon Landau. 'Maar ik denk niet dat ik hem al ooit zo opgewonden heb geweten na het voltooien van een plaat als vandaag.' The Boss mag dan al 57 zijn, zijn strijdlust is manifester dan ooit.

Zoals wel vaker het geval is bij grote artiesten, is Bruce Springsteen een meervoudige persoonlijkheid. Zo is er de exuberante performer die op een onnavolgbare manier rock-'n-rollfeestjes bouwt, maar ook de introverte folkie die aan een akoestische gitaar en harmonica genoeg heeft om zijn sombere observaties over het lot van Jan Modaal voor het voetlicht te brengen.

Roem noch rijkdom wist hem ooit te vervreemden van de Amerikaanse realiteit. Springsteen, een kruising tussen Woody Guthrie en John Steinbeck, is een man met een geweten en een sterke empathie voor de inwoners van Nowherestown, USA, die dag in dag uit moeten vechten om de eindjes aan elkaar te knopen.

In muzikaal opzicht doen de meeste nummers uit Magic meteen vertrouwd aan. Zo is het in r&b gedrenkte 'Livin' in the Future' duidelijk een broertje van 'Tenth Avenue Freeze Out', terwijl 'Gypsy Biker' uit hetzelfde nest komt als 'The River'.

Maar wat meteen opvalt, is de gedrevenheid waarmee op de nieuwe cd wordt gemusiceerd. Dat is minder vanzelfsprekend dan het lijkt: drummer Max Weinberg is wekelijks als bandleider te zien in de tv-show A Late Night with Conan O'Brien en ook de andere leden van de E Street band zijn dezer dagen veel gevraagde sessiemuzikanten. Aangezien de kern van de groep slechts beschikbaar was tijdens de weekends, werd de plaat in stukken en brokken opgenomen. Organist Danny Federici en de gitaristen Nils Lofgren en Steve van Zandt kwamen hun partijen zelfs in hun eentje inspelen. Dat er desondanks sprake is van een coherente high energy sound is wellicht de verdienste van producer Brendan O'Brien (zie ook Pearl Jam), die eerder al met The Boss samenwerkte op zijn post-9/11-epos The Rising en het afgekloofde Devils & Dust. Vraag ons niet of er echte klassiekers op Magic staan, daarvoor is het nog te vroeg. Maar wie de potige single 'Radio Nowhere' heeft gehoord, weet al min of meer wat hij of zij kan verwachten.

Enkele maanden geleden werd al aangekondigd dat de nieuwe Springsteen "geen politieke plaat" zou zijn, maar dat is een dwaling van de platenmaatschappij. Samen met Neil Young behoort de Jersey Devil in het rockmilieu immers tot de strengste critici van de oorlog in Irak. Tijdens de jongste Amerikaanse presidentsverkiezingen speelde Bruce Springsteen een prominente rol in de Vote for Changecampagne en in bijna alle songs op Magic toont hij aan hoe de oorlog het sociale en economische weefsel van de samenleving aantast, gezinnen verscheurt of steden verdeelt. Dat doet hij op een indirecte, soms allegorische wijze, want de zanger trapt niet in de val van de anekdotiek. Wie echter in staat is tussen de regels te luisteren, heeft bij de plaat geen verdere gebruiksaanwijzing nodig.

Springsteen schetst een klimaat waarin illusies worden doorgeprikt ('You'll Be Coming Down'), individuele vrijheden op de helling komen te staan ('Livin' in the Future') en alle zekerheden afbrokkelen (het door verende strijkers ingepakte 'Your Own Worst Enemy'). Ook bedrog is een steeds terugkerend thema. De titeltrack, die op het eerste gehoor over goochelaars gaat, handelt bij uitbreiding over politici en media die een loopje nemen met de waarheid. "Trust none of what you hear and less of what you see", waarschuwt de zanger, die er in 'Devil's Arcade' en 'Last to Die' geen twijfel over laat bestaan wie de prijs betaalt voor de buitenlandse politiek van de Republikeinen: "We don't measure the blood we have drawn anymore / We just stack the bodies outside the door." Een ander sleutelnummer is 'Long walk Home', waarin alle thematische draden uit Magic samenkomen.

Bruce Springsteen blijft een zanger in de oppositie en zijn vijftiende langspeler is een vitaal werkstuk waarin je luid en nadrukkelijk een hart hoort kloppen: klassiek van snit, melodieus, catchy én met aandacht voor de underdog. Ga daar bij Britney of Justin maar eens om.

Magic verschijnt op 1 oktober bij Columbia. Bruce Springsteen concerteert op 12 december in het Antwerpse Sportpaleis.

Springsteen schetst een klimaat waarin illusies worden doorgeprikt en individuele vrijheden op de helling komen te staan

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234