Maandag 05/12/2022

Goedheilige synths en geile beats

Vier jaar terug stond Goose nog op het ereschavot van Humo's Rock Rally, vandaag moeten ze het zieltogende Britse label Skint Records nieuw leven inblazen. Gelukkig heeft de Kortrijkse band met Bring It On een grandioos debuut afgeleverd, en in de Proud Galleries bleek hun trashy elektro live zowaar Spaanse vlieg voor de Londense hipsters.

Door Gunter Van Assche

De ultieme zegen halen in Humo's Rock Rally bleek weleens een vloek in het verleden: vraag maar aan Charlie 45, Sheffield Wednesday en Very Camel. Na hun overwinning gingen die een nek-aan-nekrace aan in wie het snelst de vergetelheid in kon raken. Goose koos echter een radicaal andere koers. Bring It On kostte vier jaar van hun leven, maar de band had veel baat bij die lange broedtijd: vanaf morgen ligt namelijk niets minder dan een geweldig debuut in de winkelrekken.

Acht jaar geleden speelden deze Kortrijkzanen onder de naam Loamy Soil nog een aandoenlijke versie van 'Whole Lotta Rosie', maar in de Proud Galleries hoorde je een retrofuturistische groep met een strakke, korte set van een half uurtje vol schuimbekkende rock, vermomd als elektro. Misschien kende je 'Audience' al, dat de band verkocht aan de reclamejongens van Coca-Cola. Geen domme gansjes dus, die van Goose.

Hun groepsgeluid is schatplichtig aan Radio 4 en LCD Soundsystem, maar vooral ook aan (gitarist-toetsenist) Dave Martijns belevenissen als gitarist bij Soulwax: Nite Versions lijkt net het oudere broertje van Bring It On.

Elk groepslid, behalve de drummer, stond achter een synthesizer op het podium en ze imponeerden je onmiddellijk met hun bijzonder strakke geluid. Het ontwapenende podiumgedrag van de Kortrijkse lads leverde dan weer hoogst vermakelijk entertainment op. Hun uniform - nu ja, een zwart T-shirt met jeansbroek - was niet bepaald een tegemoetkoming aan de hipsters van Londen en tussen de songs door werd geen woord gewisseld, alsof de band toch nog wat watervrees kende. Martijn - half Calimero, half Jimi Hendrix - glimlachte vaak wat te overdonderd naar het publiek, terwijl Michael Karkousse amechtig hupte over het podium alsof een buidelrat de verkeerde afslag had genomen in zijn broekspijpen. Het maakt de ultracoole dansdeuntjes van Goose toch weer onweerstaanbaar sympathiek. Dat vonden ze in de Camdenbuurt trouwens ook, merkten we aan het enthousiasme achteraf.

De Proud Galleries is zowat de hipste fotogalerie in Londen, waar een slappe Grolsch je in de bar algauw 4 pond kost. In ruil mag je je dan nestelen in regisseursstoeltjes waarop Pete Doherty's gedrogeerde tronie je toe grijnst, en wandfoto's van 50 Cent en Justin Timberlake je omsingelen. Hoewel Proud Galleries zich in de überkitscherige toeristenval The Stables Market bevindt, kan de gaanderij zich beroemen op fijnzinnige fototentoonstellingen over de legendes van de rock-'n-roll. En sinds vorige donderdag dus ook op het bronstige optreden van de Kortrijkzanen.

Echt verwonderlijk is het niet dat de Belgische groep zich al zo vroeg komt voorstellen in Londen. Goose werd namelijk getekend door het Britse Skint Records. De bekendste artiest op dat label is Fatboy Slim, maar aangezien die de afgelopen vijf jaar niets aardverschuivends meer deed, is nieuw bloed als Goose daar meer dan welkom. Bovendien doen de wilde ganzen ook een beroep op een Britse manager en niet een van de minste. De onfortuinlijk genaamde Charlie Charlton verdiende eerder zijn sporen bij Suede, en voorspelt nu een succesvolle toekomst voor de groep op Britse bodem. We zijn geneigd hem te geloven, als je bedenkt dat Goose tot eind september nog acht keer op het podium staat, waarvan twee keer in België en zesmaal in Groot-Brittannië. Tussen Gans en grietjes lijkt het in Londen ook goed te boteren. Vooral de goedheilige synths en geile beats van instantklassieker 'British Mode' deden de hormonen zwaar opspelen. Na de showcase haastten koppeltjes zich dan ook naar de matrassen op het immense terras, om elkaars lichaam uitvoerig te verkennen onder de volle maan. De band zelf werd ook dadelijk aangeklampt door een stelletje verhitte Londense gals.

Toch blijkt Belgische muziek nog niet helemaal doorgedrongen tot elke hippe Londense loft. Aan de toog raakten we voor de show aan de praat met een Brits meisje dat door haar vriendin op sleeptouw was genomen. Die had geen flauw idee dat Goose een Belgische groep was, en aan haar bedenkelijke blik te merken klonk die premisse even wervend als 'schlagers uit het voormalige Oostblok'. Tijdens het optreden zelf zagen we haar evenwel helemaal opgaan in de pompende beats en de scheurende gitaren van de Kortrijkse band. De rest van het aanwezige Britse volkje lustte de piepkuikens van Goose ook: "LCD Soundsystem and Anne Clark" klonk het goedkeurend (die laatste invloed hoor je niettemin hoogstens één keer in 'Black Gloves'). "Great lads, very retro" hoorden we dan weer aan de andere kant.

Op basis van één optreden is het onmogelijk het parcours de gloire van Goose al uit te stippelen. Maar als knappe ijsbreker kon deze showcase alvast heel erg tellen.

WAAR Proud Galleries, Londen

WANNEER donderdag 7 september

Tussen Gans en grietjes botert het duidelijk: de als elektro vermomde rockmuziek van Goose deed de hormonen zwaar opspelen

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234