Donderdag 28/05/2020

Goed in beeld gebrachte flauwekul

Een Vlaming die het in Frankrijk maakt met reeksen over roze ruimtewezens, aangeklede varkens en kleuterrobots? Midden jaren 80 al scoorde Luc Cromheecke er mee in het stripblad Spirou. 'Ik grossier in pretentieloze onnozelheden.'

Net als Nix (Kinky en Cosy), die andere Vlaamse stripauteur die van gagstrips zijn broodwinning maakte, heeft ook Luc Cromheecke (53) een stevige poot in de Franse stripmarkt. Sterker nog: hij is bekender in Nederland, Wallonië en Frankrijk dan in zijn eigen Vlaanderen. Tot tweemaal toe - in 1992 en 1994 - werd hij op het stripfestival van Angoulême genomineerd voor zijn reeks Tom Carbon.

Cromheecke dankt die buitenlandse belangstelling wellicht aan zijn bijdragen voor Spirou. "Het is inderdaad zo dat sinds ik in 1985 als prille twintiger in Spirou/Robbedoes begon te publiceren er daar weinig Vlamingen rondliepen. Ik ben vlotjes binnen geraakt bij dat tijdschrift. Misschien hielp het ook wel dat Laurent Letzer, mijn scenarist voor Tom Carbon, perfect tweetalig is. Hij voelt de Franstaligen ook goed aan. Want vergis je niet: er is toch wel een cultuurverschil. De humor is er in zekere zin iets subtieler, de manier van vertellen iets trager.

"Misschien heb ik ook wel geluk gehad dat ik er op het juiste moment binnenrolde. De dag van mijn sollicitatie bij de Nederlandstalige redactie, besliste Spirou om Tom Carbon te plaatsen. Destijds organiseerde Dupuis nog veel feestjes en dus rolde ik al snel in het vooral Franstalige stripmilieu. Het ging er allemaal heel vriendschappelijk aan toe. Die bende tekenaars hing heel erg samen."

Vandaag werkt Cromheecke nog altijd voor Spirou "en ik ben nog steeds een van de weinige Nederlandstaligen binnen de uitgeverij."

Met zijn buitenlandse carrière gaat het op dit moment uitstekend. Niemand minder dan Frankrijks wonderkind Lewis Trondheim schreef het voorwoord bij zijn vorig jaar bij Glénat verschenen Tom Carbon-integrale. De Zwitserse uitgeverij Paquet, die enkele maanden geleden nog aankondigde Suske en Wiske en de spin-off Amoras te publiceren in Frankrijk, gaf onlangs het eerste deel van Het Godvrrgeten eiland uit als Île carrément perdue.

Michael Jackson

Een ander betekent echter niet dat Cromheecke geen affiniteit heeft met de Vlaamse stripscene. Hij wil niet gezegd hebben dat hij doelbewust Vlaanderen de rug heeft toegekeerd. "Integendeel, zelfs. Als kind verslond ik alle Vlaamse strips: Thomas Pips, Kari Lente, Nero, Piet Pienter en Bert Bibber, Suske en Wiske en Jommeke. Jef Nys heb ik zelfs goed gekend. Midden jaren 90 heb ik hem geholpen bij het digitaal omzetten van zijn strips. Het systeem waarmee zijn dochter vandaag de dag Jommeke inkleurt, heb ik bedacht.

"Het is wel zo dat aan het begin van mijn carrière de bladen Robbedoes en Kuifje nog belangrijk waren. Daarin publiceren was voor mij het hoogst mogelijke. Het waren de jaren dat Peyo, Franquin en Yvan Delporte er nog rondliepen."

Vooral Marc Sleen was van directe invloed op zijn werk, zegt hij. "Mijn langere verhalen Lunatoys en Tannenbaum zijn hier voorbeelden van. Ik hou van verhalen die alle kanten opgaan, zoals in mijn favoriete Nero-album De blauwe toekan." Maar daar stopt het niet bij. "In de eerste Tom Carbons zit ook wel een tikje Jacques Tati of Monty Python, terwijl Taco Zip geïnspireerd is door klassieke Amerikaanse strookjesstrips zoals B.C. of Peanuts."

Zijn eigen scenarist wil hij niet zijn, stelt hij. "Voor Taco Zip of Plunk! schrijf ik soms mijn eigen grappen, of schrijf ik eraan mee, maar helemaal alleen iets creëren? Hm, lijkt me te eenzaam. Daar ben ik ook te onzeker voor. Ik heb een klankbord nodig, liefst iemand die op dezelfde golflengte zit."

Eénpaginagags genieten zijn voorkeur. "Die zijn het moeilijkst, maar daar kan je achteraf het meeste mee. Je kan ze overal in de bladen kwijt. Plunk! is zo de hele wereld rondgegaan, van Noorwegen over de Verenigde Arabische Emiraten tot China."

Gevraagd naar hoe hij zijn humor zelf zou omschrijven, moet hij even nadenken. "Hm, het absurde en surrealistische zit er natuurlijk wel in, maar ik kan me het best vinden in de omschrijving van de Nederlanders: melige humor. Zo omschreven ze Taco Zip ooit. Dat is bedoeld als compliment, hoor. Wij zouden het flauwe grappen noemen, maar dan zo verteld dat je er toch mee lacht.

"Ik denk dat ik grossier in pretentieloze, entertainende onnozelheden. Pure zotternij. En het hangt natuurlijk af van de scenarist. Letzer schrijft voor Tom Carbon soms zulke absurde grappen dat je ze amper ziet aankomen. Sti neigt voor Het godvrrgeten eiland meer naar de typsiche Franse blabla-onnozelheden, puur om de mensen enkele pagina's wat entertainment te bezorgen.

"Mijn favoriete grap in het laatste boek is wanneer de zombies eraan komen en even een dansje doen à la 'Thriller' van Michael Jackson. Die neemt zelf ook deel, maar wanneer hij een pirouette maakt verstrikt hij in zijn eigen darmen. (Grijnzend). Kijk, dat vind ik dus leuk.

"Ik wil dan heel graag die flauwekul zo goed mogelijk in beeld brengen, want je moet in dat tekenwerk met je ogen kunnen ronddwalen. Je merkt aan de kinderen die tijdens signeersessies naar me toekomen, dat ze er volledig in opgezogen worden. Zo hoort dat ook."

Met name in Het godvrrgeten eiland, waaraan nu in het Brusselse Stripmuseum een kleine expo gewijd is, kan hij zich uitleven. "Alles kan daar, want we laten er een naamloze drenkeling aanspoelen op een eiland. Het grote voordeel, zo ontdekten we later, is dat we er mee kunnen inspelen op elk thema waar Spirou mee werkt. Als zij iets plannen rond de Smurfen, voeren we de Smurfen op. Maar ook Robbedoes en Kwabbernoot passeren de revue, of zombies of vliegende schotels of pratende pinguïns. Spirou verspreidt de thema's lang genoeg op voorhand, dus wij kunnen zo een voorraadje aanleggen. Ja, ik hou wel van zo'n zottigheid."

De expo loopt tot 31/8 in het Brusselse Stripmuseum. Het godvrrgeten eiland verscheen bij Strip 2000.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234