Zondag 25/08/2019

God mag het weten

Deze hoogst eigenzinnige, maar daarom niet diepzinnige adaptatie van Genesis 6:9-8:19 zwalpt verward rond in een vloed van kunst en kitsch. Maar komaan, u krijgt wel een dronken Russell Crowe voor de kiezen!

Haast niemand van ons heeft het in de Bijbel gelezen, maar iedereen kent het verhaal in een of andere kleuterversie. Of denkt het toch in zo'n versie te kennen. Naar aanleiding van deze bijzonder successvolle, met voorspelbare ecologische doem beladen spektakelversie liet The Guardian een dijk van een artikel schrijven om zijn lezers de betekenis van Noahs beproeving bij te brengen.

En wat blijkt? Dat elk woord dat Russell Crowe in deze film zegt er een te veel is. Noah zegt namelijk geen letter in Genesis. Verder dat er begrip kan worden opgebracht voor Noahs beslissing om geen blauwe vinvis aan boord van de ark toe te laten.

Toch blijft het moeilijk aan kinderen uit te leggen waarom er ook niets over een paar van elke soort uit het vissenrijk te lezen valt. U denkt: het is een allegorie, of een metafoor, of... Ja, wat is het eigenlijk? Niemand weet het, geen joodse rabbi, geen christelijke exegeet.

'Family Guy'

Waarom dan dacht Aronofsky, de man die ons Pi en Requiem for a Dream bracht (maar ook zwakke gedichten als The Fountain en The Black Swan) dat hij er iets van kon maken? In het verleden bleek in deze rubriek al meerdere malen hoezeer Family Guy, de shitcom waarmee Amerika de wereld heeft verblijd, een bron van inspiratie kan zijn.

"Thank you, God!", kraait Peter Griffin, nadat hem een of andere seksuele meevaller is gegund. "Don't mention it, Peter", repliceert een in wit gehulde grijsaard die prompt zijn dikke duim opsteekt en een hemelsbrede grijns de huiskamer ingooit. Een koor van vrouwenstemmen zingt de cutaway helemaal dicht: "God! He knows what turns you on!"

Had Aranofsky wat meer gespeeld met de geschifte seksuele dimensie van het verhaal, dan had Noah nog een plaats kunnen verwerven in de cinema van de perverse opwinding. Nu blijft Jennifer Connelly schandalig ondergebruikt, is de toevoeging van een adoptiedochter (die de niet-incestueuze voortzetting van de menselijke soort garandeert) een hoogst ridicule cop-out, en is Russell Crowes aseksuele verschijning en morele aporie - woorden! - zonder meer hoogst ridicuul.

Ach, visueel is het wel oké, wat wellicht het minste is dat de verdoemde mens kan verwachten. Het strekte Aranofsky ooit tot grote eer dat hij de idiote Batman-lokroep weerstond, maar waarom hij deze kanjer van een biblebuster maakte? God mag het...

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden