Dinsdag 06/12/2022

Glen De Boeck: ‘Ik begin hier eigenlijk weer van nul’

Om het dan heel concreet te maken: als de grasmaaier niet hapert, is Glen De Boeck vandaag nog coach van de vereniging?

“Dat zou perfect kunnen. Als en indien... dat zijn vragen die ik moeilijk kan beantwoorden. Maar het had perfect gekund dat ik vandaag nog trainer was van Cercle Brugge zonder die grasmaaier, ja.”

Je vertrek had iets cynisch: vijf weken voordien verlengde je je contract bij Cercle tot 2014.

“Ja, met een persconferentie en in het gezelschap van de hoofdsponsor. Ik begrijp dat zoiets zwaar op de maag ligt. Maar vergeet niet: het ging over een contract dat tien maanden eerder was onderhandeld. Toen was er al een akkoord, maar om administratieve redenen sleepte dat lang aan. De perceptie dat ik een contract tekende en meteen opstapte, klopt daarom niet.”

Er is vandaag nog altijd geen akkoord tussen Cercle en Germinal Beerschot over de financiële compensatie.

“Dat zal opgelost worden onder volwassen mensen. Na de wedstrijd van zondag is een nieuwe ontmoeting waarop de zaak wordt besproken.”

Klopt het dat er op de dag nadat je Schotte op de hoogte had gebracht van je vertrek, al een akkoord was tussen de voorzitters?

“Ja, die vrijdagmiddag zijn de twee voorzitters samen gaan eten. Daar was er een akkoord over hoe mijn vertrek zou worden geregeld. Achteraf is er discussie gekomen over punten en komma’s. En daar gaat het nu nog altijd over.”

Jij had bij Cercle een bedienden- contract. Het kan dus ook zonder akkoord.

“Neen, dat is geen optie. We moeten de gemaakte afspraken respecteren.”

Nog een laatste punt van discussie tussen Cercle Brugge en Glen De Boeck: Schotte zegt dat jij mensen uit de technische staf benaderd hebt om mee te gaan naar Antwerpen. Het ging daarbij over assistent Lorenzo Staelens, fysiektrainer Wim Langenbick en scout Jules Govaert. Jouw verdediging is dat die mensen zelf vragende partij waren om je te vergezellen.

“Neen, dat klopt niet helemaal. Dit is delicaat: het gaat over interpretatie van gesprekken. Er is nooit officiële toenadering geweest tussen mij en de rest van de staf. Niet in de ene richting, niet in de andere. Ik heb in informele gesprekken met die mensen wel laten uitschijnen dat ik mijn staf bij GBA zelf mocht samenstellen en dat voor mij alle kaarten open lagen.

“Op een zaterdag, vlak voor ik op verlof vertrok, heb ik al die mensen inderdaad aan de lijn gehad, om hen te melden dat ik na mijn verlof mijn staf zou samenstellen. Maar daarna zijn de zaken een eigen leven gaan leiden. Ik heb tijdens mijn verlof gebeld met Frans Schotte. Hij zei: ‘Ronny Desmet is oké, maar ik wil graag dat je van de rest afblijft.’ Ik heb dat ook gerespecteerd. Ik heb met niemand anders gesproken. Ronny is de enige die bij GBA op gesprek is gekomen.”

Jouw aanstelling heeft ook intern deining veroorzaakt bij Germinal Beerschot. Het was een eenmansactie van voorzitter Herman Kesters. De rest van het bestuur heeft hem daarvoor op de vingers getikt. Zijn rechterhand Patrick Vannoppen is ondertussen ontslagen, weliswaar omwille van een heel ander dossier. Maar toch: staat iedereen binnen de club nu achter de figuur Glen De Boeck?

“Kijk, toen ik hier binnenkwam heb ik tegen mezelf gezegd: ‘Ik houd me niet bezig met wat er op de derde verdieping gebeurt (de bestuurskamer, red.). Zulke zaken gebeuren boven mijn hoofd. Letterlijk (lacht). Ik kan daar wel een mening over hebben, maar die zal ik intern ventileren, niet in de media.”

De derde verdieping moet wel de spelers halen die jij wilt.

“Ja, en daarom wordt hier elke dag gediscussieerd over wat er moet gebeuren. Als trainer observeer je, je bespreekt met de staf, en je trekt conclusies. En die leg je neer bij het bestuur. Het is dan aan hen om er iets mee te doen. Of om er niks mee te doen. Dat is ook hun goed recht.”

Zegt de coach die constant aandringt op versterking.

“Ik blijf daar inderdaad op hameren. Achteraf verandert dat de evaluatie. De vraag is dan: in hoeverre heeft het niks- doen van het bestuur invloed gehad op de prestatie? Op het einde van de rit moet iedereen zijn verantwoordelijkheid dragen over de genomen beslissingen.”

Jullie doen het voorlopig met één versterking: Gary Kagelmacher, een Uruguayaan van 22. Kende jij die speler voor hij tekende?

“Je moet op dit moment van het seizoen voortgaan op managers. Hoe erg dat ook is. Je kunt niet zonder. Daarna ga je onderzoeken: informatie inwinnen, contacten aanspreken, geschiedenis natrekken. Ik zit lang genoeg in het voetbal om te weten welke parameters belangrijk zijn. Om het concreet te maken voor Kagelmacher: negentig wedstrijden in het tweede elftal van Real Madrid, daar ook aanvoerder geweest, min 17 tot min 21 in de nationale ploeg van Uruguay. Een zilveren medaille op een jeugd-WK met Uruguay: die zaken neem je mee. In een verder stadium leg je contact met mensen bij Madrid. En we hebben beelden van hem gezien: alles bij elkaar was het positief. Het minimaliseert het risico, maar het blijft natuurlijk riskant.”

Jij vergelijkt de transferpolitiek van GBA met een student die begint te blokken in de week van de examens. Zit onderscheiding er dan nog in?

“Dat weet je op het einde van het seizoen. Elke speler die je nu haalt is een risico. Je moet tijd investeren om het fysieke peil op te pikken. Over tactiek praat ik dan nog niet. Natuurlijk haal ik liever spelers die direct inzetbaar zijn. Kagelmacher bewijst dat: hij pikt in als wij al vijf weken bezig zijn, en dat merk je. Na één oefenwedstrijd tegen Sint-Niklaas volgt een zware reactie.”

Hoe zit het met de Israeliër Toto Tamuz? Tekende hij al een contract?

“Tamuz is donderdag gearriveerd. Maar ik heb weinig zicht op de stand van dat dossier. Op dit moment lopen de medische tests. Ik heb één dvd van hem gezien, een compilatie van sterke momenten. (lacht). Compilaties van zwakke momenten bestaan niet. Je ziet doelpunten en hij is duidelijk sterk aan de bal, maar voor het overige kan ik daar nu weinig over zeggen. Ik lees in de krant dat hij een groot talent is, maar jij weet ook: je moet niet alles geloven wat er in de krant staat.”

Rond de Coppa Sterchele kloeg je over twee testers die je verplicht moest opstellen. Is dat de realiteit van het transferbeleid van Germinal Beeschot: trial and error?

“Testers heb je overal. Die had je bij Cercle ook. Geen enkele club blijft ervan gespaard. Zolang dat geen wildgroei wordt, is er geen probleem. Bij Anderlecht had je destijds ook testers. Dat is eigen aan het voetbal.”

Hoeveel van die testers krijgen eigenlijk een contract? Eén op de tien, één op de twintig?

“Geen idee. Ik kijk, ik observeer en ik zeg neen of ja. Maar vaker neen dan ja, natuurlijk. Het kan meevallen ook. Op Gent heb ik nog meegespeeld in de testwedstrijd van Mbark Boussoufa. Ik veronderstel dat Georges Leekens toen meteen ‘ja’ heeft gezegd.”

Het lijkt er op alsof je bij Germinal Beerschot vooral energie moet stoppen in de randfenomenen, niet zozeer in het ‘trainer’ zijn. Klopt die indruk?

“Ik ervaar dat er heel veel werk is. Door de dingen die ik hier zie, realiseer ik me hoeveel werk ik bij Cercle heb verricht, samen met de assistenten, uiteraard. Nu kan ik dat veel beter inschatten. Structuur, werking, professionaliteit... Er is veel werk verzet bij Cercle, en hier is er op dat gebied nog heel veel werk. Eigenlijk begin ik weer vanaf nul, maar dat maakt het dus boeiend.

“Nu gaat mijn energie vooral naar de spelersgroep. Het werd tijd om de zaken serieus aan te pakken. Tweede staan na vijftien speeldagen en als twaalfde aankomen, dat kan niet. Dat gaat het niet over kwaliteit, en ook niet over de trainer. Dat gaat over dingen die verkeerd lopen in een groep. Vijftig procent van mijn spelers is met een abominabele conditie uit de zomerstop gekomen.”

Aanvaardt Glen De Boeck dat zomaar? Je hebt op je zevenendertigste nog altijd geen overgewicht.

“Dat klopt (lacht). Maar neen, ik aanvaard dat niet. Er zijn verklaringen voor: er is niet verder gegaan met de trainer van vorig jaar, de nieuwe trainer liet op zich wachten...Dat soort dingen. Maar het kan dus niet. Dat heb ik hen ook duidelijk gemaakt: ‘Dit is niet professioneel. Wanneer de jongens de volgende zomer’ op verlof vertrekken, koppelen we daar voorwaarden aan. Het scenario van dit jaar mag zich niet herhalen. Je moet de mentaliteit aanpakken. Voetbal is het mooiste wat er is, alles wat erna komt is minder. Ik heb dat altijd beseft, ik hoop dat zij dat ook doen.”

Met ‘zij’ bedoel je Guillaume François en Dawid Janczyk.

“We moeten er geen namen op plakken. Iedereen moet gewoon beseffen: profvoetbal wordt zo gespeeld en vereist die specifieke levensstijl. Maar ik ben niet rancuneus: de jongens die niet klaar waren, hebben hard gewerkt, de achterstand is dichtgefietst. Maar: een ervaring is maar een ervaring als je er lessen uit trekt, anders is het afval.”

Je kende de verhalen vooraf. Je had het in mei al over ‘weinig fysieke beschikbaar binnen de spelersgroep’.

“Ja, maar ik heb daar - eerlijk waar - weinig van gemerkt. In de voorbereiding heb ik een heel gretige groep ontdekt, waarvan ik veel heb geëist. De vooruitgang op fysiek vlak is de voorbije vijf weken aanzienlijk te noemen. We hebben de tests van nu vergeleken met de beste periode van vorig jaar. We staan verder.”

Logisch, Glen De Boeck traint soms vier uur na elkaar.

“En? Bij Cercle heb ik ook altijd heel lang getraind. Ik had zelf een goed uithoudingsvermogen, en net daarom had ik weinig spierblessures. Maar uithoudingsvermogen krijg je alleen door lang te trainen.”

Maar toch: vier uur op het veld staan, daar vind je niks over in de trainingsleer.

“Je kunt twee keer twee uur trainen, maar dat is ook twee keer opwarmen en dus tijdverlies. Ik laat het liever in één stuk doorlopen, met rustperiodes uiteraard. Ik zie niet in waarom het niet zou kunnen.”

Bij Cercle en bij Germinal Beerschot gaat het steeds over de harde werker Glen De Boeck, bezeten door het voetbal. Waarom vertelde men bij Anderlecht dan precies het tegenovergestelde over jou?

“Omdat Anderlecht een reden nodig had om afscheid te nemen van Glen De Boeck. Diep van binnen weten zij dat ik niet anders was dan bij Cercle en nu bij Germinal Beerschot. Geloof me: ik ben er niet weggegaan omdat ik niet bezeten genoeg was van voetbal. Te veel bezeten van voetbal, dat had wel een reden kunnen zijn (lacht).”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234