Maandag 12/04/2021

Gitaar spelen in een Captagon-roes

undefined

Brussel

Eigen berichtgeving

Dirk Steenhaut

Ze komen uit Taunton in de Amerikaanse staat Massachussetts en worden sinds vorige herfst door een kleine schare van kenners en muziekjournalisten op handen gedragen. Dat danken ze aan hun mooie, tweede cd Hope and Adams die, in de vorm van 'Don't I Hold You', zelfs al een bescheiden radiohit opleverde. Maar met een beetje geluk zien de heren van Wheat de omvang van hun publiek binnenkort aanzienlijk toenemen: komende zomer staan ze immers als opener van Rock Werchter geprogrammeerd. Wie de groep liever in intiemere omstandigheden aan het werk zag, kon haar dinsdagavond al komen monsteren in de club van de Brusselse AB. Wheat gaf er een prima concert dat occasioneel nog wel werd ontsierd door schoonheidsfoutjes, maar toch ook al een glimp van een voorspoedige toekomst liet zien.

Over de band zelf is weinig bekend: de drie leden leerden elkaar kennen aan de universiteit van Boston, hebben een boon voor The Cars en houden de hoesinformatie op hun twee langspelers zo summier dat er nauwelijks iets uit af te leiden valt. Hun jongste plaat werd geproducet door Dave Fridman, die eerder al in de studio werd gesignaleerd met Flaming Lips, Mercury Rev en Mogwai, maar hun gitaarmuziek klinkt wel iets landelijker en conventioneler. Ze doet soms een beetje denken aan de rustigste momenten van The Del Fuegos of The Replacements ten tijde van All Shook Down. Live werd het trio aangevuld met een bassist die zich verdekt opstelde, links van het drumstel, alsof hij vooral niemand in de weg wilde lopen.

Opvallend was dat een groot deel van de setlist werd ingenomen door materiaal uit het drie jaar geleden verschenen Wheat-debuut Medeiros. Zoals bleek uit opener 'Soft Polluted Blacks' verstaan de muzikanten de kunst een song behoedzaam te laten beginnen en hem vervolgens uit te spinnen tot een hypnotiserende mantra waarin de gitaarpartijen van Ricky Brennan en zanger Scott Levesque op een subtiele manier met elkaar worden verweven. Iets potiger kwamen de heren uit de hoek in 'Summer', dat je zou kunnen omschrijven als middle-fi folkrock met ballen, en in het ritmisch pulserende 'Karmic Episodes'. Helaas kwamen niet alle nummers even goed uit de verf, omdat Levesque niet altijd even overtuigend zong en de melodieën daardoor een ietwat schimmig karakter kregen. 'No One Ever Told Me' klonk in Brussel zelfs vrij banaal en de bij momenten expliciet naar Joy Division verwijzende baslijnen waren zeker niet bevorderlijk voor het originaliteitsgehalte van de songs. Maar telkens als de set slaapverwekkend dreigde te worden, zorgde de subtiel drummende Brendan Harney ervoor dat er weer schot in de zaak kwam.

De heren, types die men in de VS als regular guys zou omschrijven, stonden op het podium alsof ze door een zware jetlag werden geplaagd en een fikse dosis Captagon hadden ingenomen om wakker te blijven. Dat leidde tot een merkwaardig soort nervositeit dat ook adembenemende momenten opleverde. Zo werd het in dialoogvorm gezongen 'Tubesoft' boven zichzelf uit getild door gitaren die sierlijk opkrulden als bedauwde bloemblaadjes. Het sobere 'Leslie West', genoemd naar de voorman van de heavy-seventiesband Mountain, werd naar het einde toe voorzien van een knappe dubbele gitaarsolo à la Allman Brothers Band en de tweestemmige afsluiter 'Who's The One' mondde uit in een uitbundige finale waarin snaarkastijders Levesque en Brennan alle remmen losgooiden.

De singles 'Don't I Hold You' en 'Raised Ranch Revolution' werden strategisch opgespaard tot het tijd was voor een bisrondje, zodat de set van Wheat in opperste schoonheid eindigde en de meeste toeschouwers tevreden huiswaarts keerden. Een alleraardigst concertje dus. Maar of deze Amerikanen ook in de veel grotere tent van Rock Werchter overeind zullen blijven, valt alsnog af te wachten.

Wheat opent op vrijdag 30 juni om 18 uur de Pyramid Marquee op Rock Werchter. De cd Hope and Adams is uit op City Slang/De Konkurrent.

Amerikaanse gitaarband Wheat veelbelovend in AB-club

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234