Dinsdag 25/06/2019

Giro d'Italia

Giro d’Italia: dit zijn de vier topfavorieten

Het peloton raast voorbij het Colosseum tijdens de vorige editie van de Giro d’Italia. Beeld REUTERS

De Giro d’Italia begint morgen in Bologna en eindigt drie weken later in Verona. Aan de start: een deelnemersveld waar de De Tour de France jaloers op is. Dit zijn de vier topfavorieten.

Tom Dumoulin: 28 jaar, Team Sunweb

Een Italiaanse journalist wil van Tom Dumoulin weten of hij een dag eerder ook naar de wedstrijd Ajax-Spurs heeft gekeken. Ja, dat heeft hij. “O man, vreselijk was het. Ik heb er niet van kunnen slapen.” 

Dumoulin hoopt de komende drie weken te herhalen wat hem in 2017 al eens eerder lukte: de Giro winnen. Die zege betekende het grootste succes uit zijn carrière. Zijn liefde voor Italië werd er alleen maar sterker door. 

Alles wees erop dat hij zich dit jaar vol zou richten op de Tour de France. Maar dat was tot de Giro zijn parcours bekendmaakte. Daarna sloeg de twijfel toe. Een data-analyse van KPMG, cosponsor van zijn ploeg Sunweb, gaf de doorslag: het meeste kans op het winnen van een grote ronde zou hij in Italië hebben, met drie tijdritten van in totaal zestig kilometer, en niet in Frankrijk.

Tom Dumoulin kon dit voorjaar niet overtuigen in Luik-Bastenaken-Luik. Beeld Photo News

Met slechts zestien koersdagen dit jaar is het gissen naar zijn vorm. Zijn laatste wedstrijd, een drijfnatte editie van Luik-Bastenaken-Luik, liep met een vijftigste plaats uit op een teleurstelling. “Maar laten we hopen dat dat kwam door het weer.”

Zijn voorbereiding verliep in grote lijnen hetzelfde als in voorgaande jaren. Hij reed de UAE Tour (zesde), Tirreno-Adriatico (vierde) en ging op hoogtestage (Tenerife). “De afgelopen twee jaar werkte dit goed voor mij. Hopelijk nu weer.”

Al vaak werd Dumoulin, tot zijn grote ergernis, gevraagd of zijn ploeg wel sterk genoeg is om hem drie weken lang te steunen, tot diep in de finale. “Wat denk je dat ik ga zeggen?”, antwoordde hij dan. Dit keer houdt hij het zakelijk. “Ik heb alle vertrouwen in het team. Ik denk dat we sterk genoeg zijn.”

Primoz Roglic: 29 jaar, Team Jumbo Visma

Als gewezen schansspringer had hij geen idee wat het fietsen van een grote ronde betekende. Bij zijn debuut in de Giro d'Italia in 2016 kermde Primoz Roglic zo'n beetje na elke etappe dat zijn lijf zo zeer deed, dat hij als een berg opzag tegen de volgende dag en eigenlijk het liefst naar huis ging. Op zijn tandvlees haalde hij het einde, als 58ste.

Drie jaar later en twee deelnamen aan de Tour de France verder staat de 29-jarige Sloveen in Bologna als topfavoriet aan de start. Hij weet intussen wat drie weken lang koersen op het hoogste niveau vereist. Zijn ploeg Jumbo-Visma gaf hem het volle vertrouwen na zijn vierde plek in Frankrijk vorig jaar.

De Sloveen Primoz Roglic tijdens de Ronde van Romandië, die hij won. Beeld EPA

Hij heeft er de afgelopen maanden alles aan gedaan om eventuele twijfels weg te nemen. Hij won elke etappekoers waaraan hij deelnam: de UAE Tour, Tirreno-Adriatico en de Ronde van Romandië. Zijn aanvallende stijl leverde hem ook nog ritzeges op, het tijdrijden ging hem goed af. Diezelfde gretigheid leidt ook tot vragen: heeft hij al te veel met zijn krachten gesmeten? Gaat de loodzware slotfase hem in Italië opbreken?

Hij maakt zich geen zorgen. De vorm is goed dankzij wekenlang verblijf op hoogte in de Sierra Nevada. Hij rekent op de steun van fans uit het nabije Slovenië. Op zijn ploeg kan hij zeker bouwen. Vorig jaar verklaarde hij dat hij zich tussen de Nederlanders weleens een buitenbeentje voelde, maar de stemming is intussen opperbest. Zijn ploeggenoten voelen zich in staat net wat extra's te geven in de wetenschap dat hun kopman niet voor de top tien rijdt, maar voor niets minder dan de winst.

Miguel Angel López: 25 jaar, Astana Pro Team

Superman wordt hij genoemd, Miguel Angel López. De 25-jarige Colombiaan dankt zijn bijnaam aan een incident van een paar jaar geleden, toen twee criminelen dachten zijn dure racefiets te kunnen stelen. Ze rekenden buiten de oerkracht van de tengere renner. López hield aan de vechtpartij een flinke snee in zijn been over, maar zijn fiets bleef van hem.

2018 was zijn beste jaar tot nu toe: derde in de Giro, derde in de Vuelta. Nadat hij begin februari de Ronde van Colombia had gewonnen, brak zowaar iets van een Superman-koorts uit. Landgenoten zien in hem de opvolger van Luis Herrera, de ‘Kleine Tuinman’ die in de jaren 80 als eerste Colombiaan de bergtrui won in de Tour de France.

Miguel Angel López stond al eens op het podium in de Giro. Colombia hoopt dat hij dit keer het roze pakt. Beeld AFP

Zoals veel van zijn landgenoten bereidde López zich in eigen land voor op de Giro. Hij rendeert nu eenmaal het beste met familie, eigen voedsel en vertrouwde bergen in de buurt. De lange vliegreis neemt hij op de koop toe. “Eén lange film en je bent er al bijna.”

In 2016 won hij al de Ronde van Zwitserland en dit jaar schreef hij de Ronde van Catalonië op zijn naam. Maar kan López ook een ronde van drie weken winnen? Hij is een aanvaller, maar geen tijdrijder zoals Tom Dumoulin of Primoz Roglic. Dat maakt hem kwetsbaar. Als López de Giro wil winnen, dan moet dat in het hooggebergte gebeuren.

Dit jaar heeft hij bewust gewerkt aan het verbeteren van zijn tijdrit. “Gelijke tred houden met Dumoulin zal moeilijk gaan”, weet hij. “Maar elke procent die ik kan verbeteren brengt me dichter bij hem.”

Simon Yates: 26 jaar, Mitchelton-Scott

Het klinkt bijna als een dreigement: Simon Yates (26) keert terug naar de Giro d'Italia omdat hij er unfinished business heeft liggen. Dit keer wil de Brit het karwei afmaken.

Die drijfveer laat zich makkelijk verklaren. Hij leek vorig jaar de eindzege voor het grijpen te hebben, totdat hij in de op twee na laatste etappe op de Colle delle Finestre volkomen uitgepierd bleek. De tot dan trotse drager van het roze zou uiteindelijk in Rome als 21ste eindigen, op ruim een uur en een kwartier van eindwinnaar Chris Froome.

Simon Yates had de race vorig jaar onder controle. Tot de negentiende etappe, toen de Brit compleet leeg was. Beeld AFP

Hij doet het anders tegenwoordig. Lessen zijn geleerd. Vorig jaar had hij te snel het uiterste van zichzelf gevraagd. Hij was bijna geobsedeerd door de marge die hij voor een tijdrit op specialist Tom Dumoulin wilde uitbouwen. Weliswaar bleef het tijdverlies beperkt, maar in de daaropvolgende etappes betaalde hij de tol voor de verkrampte houding die hij in de race tegen de klok had aangenomen.

Wat hem ook opbrak, waren de verplichtingen die de drager van de roze trui heeft. De huldigingen en de interviews na afloop leidden ertoe dat hij telkens laat in het rennershotel terugkwam en dan pas kon eten. Dan slaap je al snel wat minder. In de afgelopen Vuelta, door hem gewonnen, kreeg hij meteen na het passeren van de finish wat rijst of pasta onder de neus geschoven.

Tweelingbroer Adam reed zich dit seizoen meer in de kijker dan hij. Maar één opvallend resultaat was er: in Parijs-Nice won Simon Yates de tijdrit. Als hij dat kunstje nu ook beheerst, wacht in Italië wellicht nu wel voltooiing van zaken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden