Dinsdag 19/01/2021

Gilbert maakt Lotto nummer 1

Philippe Gilbert en Omega Pharma-Lotto zorgden zaterdag in Lombardije voor een primeur. Nooit eerder in het postmoderne wielertijdperk van rankings en klassementen sloten een Belgische renner én zijn Belgische ploeg het seizoen elk afzonderlijk af als nummer één van de wereld. Om die fraaie dubbel te realiseren was er nog wel een laatste kunstje nodig van Gilbert. Winnen deed de Belgische kampioen voor één keer niet. Maar zijn achtste plaats volstond voor een afscheid in stijl van zijn huidige werkgever.

Een numeriek gereduceerde kern zonder sterkhouders Vanendert en Bakelants, waarvan meer dan de helft met zijn benen in de soep draaide en met het hoofd al op Malta of de Malediven vertoefde... Het voorspelde weinig goeds, vond Gilbert. Maar zie: op Colma di Sormano werd hij voorbeeldig op de eerste rijen gehouden door de dappere De Greef. En tot diep in de finale voelde hij zich gesteund door neo Bart De Clercq. Gilbert zelf deed ondertussen wat hij al een heel seizoen doet: zijn verantwoordelijkheid nemen. En aanvallen. Het zag er allemaal mooi uit. Maar toen Nibali op Madonna del Ghisallo van kop af versnelde, kreeg hij een eerste signaal. Gilbert paste, met hangend hoofd. "Het ging te snel. Maar het was ook vroeg. Té vroeg. Ik zette me recht en wachtte op hulp. Die pakken we wel terug, wist ik. Met een opgezet treintje."

Gilbert had zich vrijdag ook als enige van zijn team de moeite getroost om de Villa Vergano, de nieuwe finaleklim, te verkennen. Van onschatbare waarde, zo leek het. Ware het niet dat hij toen, bij gebrek aan wegwijzers, landkaart én concrete parcourskennis van zijn gevolg, een paar honderden meters voor de top een (fout) pad naar links koos en de steilste passage van 15 procent misliep. Uitgerekend dáár kreeg hij zaterdag de doodsteek toegediend door Oliver Zaugg. "Ik reed er totaal verloren. Wist ik veel wat er nog volgde en hoe ver we nog verwijderd waren van de top. Maar om eerlijk te zijn: ik reed ook tegen de krampen aan, de frisheid was weg. Dat tikkeltje meer of minder maakt het verschil. Zo'n klim liegt niet. Iedereen reed er op zijn plaats. Ook ik. De grote vorm van bijvoorbeeld Luik-Bastenaken-Luik had ik niet meer. Logisch ook, na zo'n lang en slopend seizoen."

Allerzwaarste eendagskoers

De achtste plaats, na een nipt verloren 'spurt der kampioenen' tegen de Italiaanse driekleur Visconti, was het hoogst haalbare. Maar met de twintig daaraan verbonden WorldTour-punten realiseerde Gilbert wel wat hij nooit voor mogelijk had gehouden. Niet alleen hij, maar ook zijn team sluit het seizoen af als beste van de wereld. "Echt?", scheen hij het niet te geloven. "Mooi! De verdiende beloning voor het vele en zware werk dat de ploeg dit seizoen voor mij heeft opgeknapt. Tuurlijk had ik deze Ronde van Lombardije, met voorsprong dé zwaarste eendagskoers van allemaal, graag zelf gewonnen. (lacht) Maar winnen heb ik dit seizoen eigenlijk al genoeg gedaan. Het was tijd voor een victoire d'ensemble."

Eén die uiteraard ook door teammanager Marc Sergeant op enthousiasme werd onthaald. "We hebben er spontaan een goeie fles champagne op gekraakt. Voor een uitbundig feest is geen tijd, want Phil wordt de volgende drie dagen al meteen opgeëist door zijn nieuwe team. Dat vieren we deze winter dus nog wel eens. Eerst gaan we hier rustig van genieten. Want dit overkomt ons misschien wel once in a lifetime." Ook Sergeant had er zaterdagmorgen bij de start in Milaan nochtans geen goed oog in. "Je zag de jongens de voorbije dagen echt wegdeemsteren. Doodmoe, zijn ze. Allemaal hebben ze zich een seizoen lang te pletter gewerkt. Niet alleen voor Gilbert, maar ook voor Van den Broeck en Greipel."

Dat, terwijl het begin mei al duidelijk werd dat de ploeg eind 2011 uit elkaar zou vallen, merkt Sergeant op. "En het kort daarna ook doordrong dat Gilbert ons zou verlaten. Niet bepaald een aanmoedigende situatie. Gelukkig zijn alle neuzen in dezelfde richting blijven wijzen. En heeft iedereen zich superprofessioneel gedragen. Hulde daarvoor. Het heeft mee geleid tot dit succes. Het besef leeft dat we het in 2012 met flink wat minder zullen moeten doen. De ambities moeten worden bijgesteld, de lat wat lager gelegd."

Zege voor eeuwige knecht Zaugg

Bij winnaar Oliver Zaugg mogen de ambities dan weer omhoog: blanco erelijst op zijn dertigste, niet één overwinning - zelfs geen criterium of kermiskoers - in acht jaar profbestaan. Maar zaterdag wel de man die op Villa Vergano, laatste beklimming van de dag, Gilbert, Nibali, Sanchez, Cunego, Basso, Rodriguez, Van Avermaet en co. naar huis fietste en dertien jaar na Oscar Camenzind nog eens een Zwitserse naam op de erelijst van de Ronde van Lombardije prikte. Allemaal tot Zauggs eigen stomme verbazing. "Ik was een getalenteerd jeugdrenner, maar kwam de voorbije jaren maar niet aan winnen toe. Eigenlijk geloofde ik er niet meer in."

Zaugg, geboren in Lachen bij Zürich maar met zijn Italiaans lief residerend in Locarno, wordt door Leopardperschef Tim Vanderjeugd omschreven als rustig, bescheiden en nederig. Misschien zelfs iets té. "Hij werkt zich al acht jaar uit de naad voor kopmannen." Zo ook in de voorbije Giro en Vuelta. In die laatste grote ronde bereikte hij Madrid in bloedvorm. "Dat gaf me de hele voorbije week carte blanche van de ploeg, in de GP Beghelli en de Ronden van Emilië, Piemonte en Lombardije", aldus Zaugg, die volgend jaar voor fusieploeg RadioShack-Nissan-Trek rijdt. "Eindelijk dus eens mét succes. Een zege die me enorm veel vertrouwen schenkt voor de toekomst."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234