Vrijdag 22/11/2019

Giftige meester waagt zich aan gitzwarte komedie

Een komedie van Michael Haneke. Voor wie enigszins vertrouwd is met het werk van de giftige Oostenrijker, is het totaal ondenkbaar. En toch is dat precies wat Happy End is. Geen grootse Haneke, maar wel ernstiger dan je denkt.

Happy End is een portret van de welgestelde familie Laurent. Drie generaties leven samen onder één dak: de suïcidale opa (Jean-Louis Trintignant), zijn kinderen (Isabelle Huppert en Matthieu Kassovitz, in de film getrouwd met onze landgenote Laura Verlinden) en hun kroost. De gebeurtenissen worden grotendeels verteld door de ogen van de twaalfjarige Eve (de Belgische Fantine Harduin).

Maar als u dacht dat de blik van een kind Haneke milder zou maken, dan dacht u fout. Na het relatief menselijke Amour heeft de Oostenrijkse meester zijn camera opnieuw laten marineren in een bad van vitriool. De titel is - uiteraard - ironisch.

Einde van Europa

In Cannes werd Happy End erg lauw onthaald. Een derde Gouden Palm na Das weisse Band en Amour was Haneke niet gegund. De film is ook niet van hetzelfde kaliber, maar wellicht heeft ook de zwartkomische toon - jawel, Haneke kan echt lachen! - een rol gespeeld. Komedies lijken namelijk zelden 'belangrijke' films. En toch: bevat Happy End meer diepgang dan je eerst zou denken.

Zo kun je de uitgebluste en egocentrische levenshouding van de familie Laurent bijvoorbeeld lezen als een genadeloze analyse van de actuele toestand van Europa.

Dat de film in Calais gesitueerd is, kan geen toeval zijn: dezelfde zee die heel wat vluchtelingen willen oversteken richting Engeland, is voor bepaalde familieleden net een middel om zichzelf van het leven te beroven. Europa is in Happy End stilletjes en zeer ongelukkig aan zijn einde aan het komen.

Ondanks de genrewissel blijven de basisingrediënten van de gemiddelde Haneke-creatie bewaard: klassenverschillen, donkere verlangens, zelfhaat en een schrijnend gebrek aan communicatie en empathie.

De schijnbaar onschuldige Eve is het gevaarlijke eindproduct van decennialange frustratie en schone schijn. Wie zijn komedies graag hoopvol heeft, is bij Haneke aan het verkeerde adres. Want ook wanneer er gelachen mag worden, ziet de toekomst er pikdonker uit.

Happy End, Michael Haneke. Heden in de zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234