Dinsdag 25/01/2022

Gevonden: drie (media)bedrijfjes die middenin de recessie zijn opgestart

Uit de crisis geboren

Het regent ontslagen, het giet faillissementen. Toch vind je hier en daar nog entrepreneurs met de guts om de boeken niet te sluiten maar om, precies andersom, een nieuw verhaal te schrijven. De Morgen ging in Antwerpen, Gent en Brussel op zoek naar enthousiaste mensen, die niet toelaten dat de crisis een stok in de wielen steekt van hun levenwerk: een eigen bedrijf. Door Brecht Decaestecker

ANTWERPEN Bob Goor en Ken Berghs (KrankandHaus)

'Het kan vanaf nu alleen maar beter gaan'

Op het eerste gezicht lijkt het een ietwat desolate buurt, maar steeds meer leuke restaurants en bureautjes trekken naar de wijk tussen het station Dam en de oude slachterij in Antwerpen. Op de benedenverdieping van een appartementsblok schuilt een adembenemende loft, waarin Bob Goor (30) met zijn vriendin woont. Vooraan heeft hij een kantoorruimte. Aan een groot, wit bureau werkt hij samen met Ken Berghs (35), met wie hij eind oktober het grafisch bureau KrankandHaus oprichtte.

"Misschien was het toen al crisis", vertelt Bob. "Maar die was nog niet tot ons doorgedrongen. We wilden iets samen doen, heel relaxed, met motion graphics. Er zat geen businussplan achter."

Bob en Ken zijn niet de eerste de beste ontwerpers. Ken werkte vier jaar als artdirector bij Duval Guillau- me in Brussel en nadien nog een tijd bij DDB. "Lang genoeg om te weten dat het niets voor mij was", vertelt hij. "Te veel tijd heb ik verloren aan vergaderingen. Bij zo'n bureau bemoeit zich dertig man met een project, tot de ziel eruit weg is."

Ken heeft met 'Slap My Blog Up' ook een van de interessantste blogs van het land. Een groot deel van het brood op zijn plank verdient hij met murals: kunstwerken op muren in kantoren of lofts, waarvoor hij de inspiratie haalt uit graffiti en streetart. Bob, die acht jaar als freelance artdirector voor diverse bureaus werkte, leerde hij kennen bij Duval Guillaume. Ze bleken veel vrienden te delen, en de passie voor streetart, muziek en skate- en snowboarden. KrankandHaus was het resultaat. "We hebben lang een naam gezocht", vertelt Bob. "Allerlei logo's hebben we ontworpen. Op een dag bleef dat woord uit een nummer van de rapgroep Opgezwolle hangen. We speelden met wat logo's en bam!"

Op de tafel staan twee vaste Macs. Tussenin ligt een MacBook. Verder niets, behalve een digitale tekentafel en een kartonnen doosje vol stiften. Daarmee maken ze wat ze zelf als "coole, edgy graphics" omschrijven. "We werken niet voor één medium", vertelt Ken. "We creëren hoofdzakelijk bewegende beelden. Dat kan voor websites of voor reclamefilmpjes zijn. Van kleine tot zeer grote projecten. Zo lang we maar het idee hebben dat we er iets leuks mee kunnen. Als klanten ons voorstel niet tof vinden, zullen we zeggen: 'Misschien moet je bij iemand anders zijn', eerder dan ons in duizend bochten te wringen om iets te maken waar we niet achter kunnen staan."

Het duo merkt dat het crisis is. Hun mailbox puilt niet uit vande bestellingen, maar ze vermoeden dat die crisis een voordeel zal zijn. Bob: "Gro- te bureaus hanteren een werkwijze die veel budget opslorpt. Door de crisis worden ze gedwongen om hun manier van werken te herbekijken. Wij hoeven dat niet, omdat we klein zijn. Klanten moeten zich nu zelf ook afvragen wat ze eigenlijk willen doen, in plaats van hun budget ergens te dumpen en dan maar te zien wat er gebeurt."

Ken: "Er is nog een voordeel aan een bedrijfje opstarten in crisistijd: het kan alleen maar beter worden."

Bovendien hoeft het voor het grafische duo geen werk te regenen, zodat ze aan de lopende band nieuwe mensen in huis moeten halen. "We moeten scherp werk kunnen maken", vertelt Ken. "We willen niet het grootste grafisch bureau van België worden, wel het bureau dat de beste graphics maakt."

Bob: "Het is niet de bedoeling dat tal van mensen vast in dienst komen en dat we de verantwoordelijkheid krijgen om hun lonen te betalen. We willen tekenen, schilderen, ontwerpen... En niet de poenpakkende managers uithangen. Nog niet. (lacht).

GENT Bart De Waele en Sofie Verhalle (Talking Heads)

'Crisis drijft bedrijven naar het internet'

Een beetje verborgen in een hoek, maar ingekaderd en klaar om op te hangen, staat een poster van eBoy, een ultrahip grafisch trio uit Berlijn dat kleurrijke tekeningen van steden ontwerpt. Op de affiche prijkt een skyline van internetgiganten. Om ter hoogst klimmen de fictieve wolkenkrabbers van Google, Yahoo!, Skype en Digg. "Daartussen staan is mijn ultieme ambitie", glimlacht Bart De Waele, als blogger wereldberoemd in de Vlaamse cyberspace en eind 2004 mede-oprichter van Netlash, een bedrijf dat websites bouwt. "Vijf jaar geleden vroegen bedrijven mij: 'Ik wil een website'", vertelt Bart. "Twee jaar geleden vroegen ze: 'Mijn website moet bovenaan opduiken in Google.' En nu willen ze aanwezig zijn op blogs of social media, zoals Facebook. Vroeger wilden ze zoveel mogelijk volk lokken naar wat ze zelf gemaakt hadden. Nu gaan ze zelf naar waar het publiek is. Met andere woorden: Mohammed komt van zijn berg."

Die vaststelling bracht De Waele op het idee voor een nieuw bedrijfje, waarmee hij al twee jaar in zijn hoofd zat. "Maar de markt was er toen niet klaar voor", vertelt hij. Halfweg december startte Dewaele, middenin de crisis, met Talking Heads, dat vandaag met amper twee mensen wordt gerund: Bart De Waele en Sofie Verhalle, tot vorige zomer nog aan de slag bij de pr-dienst van Telenet. Zo groot als het Mechelse kabelbedrijf zal Talking Heads nooit worden. Toch mag het kantoor nog flink groeien. "In Nederland tellen gelijkaardige bedrijven gemiddeld vijftig à zestig werknemers", vertelt De Waele.

Talking Heads wil een gids zijn voor bedrijven die de weg zoeken in het worldwide web. Maar Bart De Waele en Sofie Verhalle gaan nog een stap verder dan raadgeven. "Bij reclamebureaus vertellen ze merken wat ze moeten doen: een blog beginnen, op Facebook zijn... Met een beetje geluk maken ze nog een fanpage op Facebook voor jou aan, maar meestal stopt het daar. Wij vertellen bedrijven niet alleen wat ze moeten doen, we doen het ook voor hen."

Sofie geeft een voorbeeld van een 'campagne' voor Nike. Toen het sportmerk een roze voetbalschoen lanceerde, nodigden ze invloedrijke bloggers uit om daarover leuke stukjes te maken, in ruil voor tickets voor de wedstrijd Standard - Sampdoria. "Eigenlijk een slecht voorbeeld", zeggen beiden. "Want dat was eenmalig, terwijl we eigenlijk een langdurige relatie met merken willen aangaan. We schrijven blogposts, maken e-mailreclames, bedenken acties op Facebook... We volgen op hoe daarop gereageerd wordt. Daarmee kunnen we weer iets nieuws doen."

Dat je met blogs en twitterfeeds enkel een vijfhonderdtal geeks zou bereiken, geloven Bart en Sofie niet. "Bloggers hebben bij ons veel invloed. Wat ze doen haalt vaak de traditionele media", vertelt De Waele, die onlangs nog op Radio 1 het fenomeen Twitter mocht gaan verklaren.

Toen Talking Heads van start ging, kwamen kranten woorden te kort om te vertellen hoe ernstig de crisis oogde. Dat is vandaag nog altijd zo. De Waele en zijn zakenpartners Dirk Sabbe en Robin Wauters heeft dat niet afgeschrikt. "Al hebben we los van de crisis wel een uiterst voorzichtig business plan opgesteld, zoals elk bedrijf", vertelt hij. "Het eerste jaar zouden we geen winst maken. Maar we zullen de prognoses voorbijsteken. De crisis drijft bedrijven naar het internet. Vaak zetten ze de schaar in korte campagnes, maar ze beseffen dat ze op langere termijn aan het imago van hun merk moeten werken. Op internet meer dan ooit. Grote bedrijven merken ook steeds meer dat ze beter af zijn met kleine partners, waar ze geen nummer in de rij zijn. En waar ze niet eerst naar de gebakken lucht van drie account managers moeten luisteren."

BRUSSEL Christophe Reiter, Alain Frisson en Jean-Charles della Faille (Van Piperzeel)

'Wij hebben de guts om onze ballen op tafel te leggen'

'In het Chinees wordt het woord 'crisis' met twee tekens geschreven. Het ene betekent 'gevaar', het andere 'opportuniteit'. De meeste bedrijven en reclamebureaus focussen op het eerste woord, wij zien vooral veel opportuniteiten."

Aan het woord is Jean-Charles della Faille, een van de drie oprichters van reclamebureau Van Piperzeel. Genoemd naar u en mij. "Wij zijn het enige bureau met de naam van een consument", vertelt mede-oprichter Christophe Reiter. "Van Piperzeel, dat is Monsieur Tout Le Monde, omdat wij het accent op de consument leggen."

Om dat te illustreren, beslisten de heren tijdens de opstart van hun bureau om niet deel te nemen aan reclameprijzen. Probleem? Nog voor Van Piperzeel officieel uit de startblokken was geschoten, verstuurde het bureau dat toen nog LG&F heette en nu bekend staat als Famous een persbericht, waarin stond dat ze niet langer zouden deelnemen aan reclameprijzen, wat een hele heisa binnen de marketingsector losmaakte. Dat heeft Christophe Reiter (39), Alain Frisson (41) en Jean-Charles della Faillie (39), de drie vennoten achter Van Piperzeel, niet van koers doen veranderen. "De kunst van ons vak bestaat er niet in zoveel mogelijk prijzen te winnen", vertelt Reiter. "De consument heeft daar geen boodschap aan. De klanten ook niet. Zeker nu niet. Zij willen cijfers zien. Doelstellingen realiseren, daar draait het om. Reclame mag dan wel geen exacte wetenschap zijn, wij beloven onze klanten dat we er àlles aan zullen doen om hun doelstellingen te bereiken. Presteren ze nòg beter, dan worden wij ook meer betaald. Wij hebben de guts om onze ballen op tafel te leggen."

Zijn collega Alain Frisson voegt daaraan toe: "Wij zijn een no-bullshitbureau. We focussen alleen op datgene waarop we ons moeten focussen: goede, efficiënte en populaire campagnes bedenken.

Gevolg? De klant is tevreden omdat hij zijn objectieven haalt en wij zorgen ervoor dat we het brood op onze plank verdienen."

Klinkt dat naïef? Ja, als die uitspraken afkomstig waren van drie nobody's die nog alles te bewijzen hadden. Van Piperzeel mag dan nog onbekend in de oren klinken; Reiter, Frisson en della Faillie zijn dat in de marketingsector allesbehalve. Die laatste werkte eerder bij reclamebureau Duval Guillaume en was creatief directeur bij Grey en DDB. Bij Grey leerde hij Frisson kennen, die daarvoor ook al strategic planner bij JWT en Saatchi & Saatchi was geweest.

Bij Grey vertelden ze af en toe tegen elkaar dat het fijn zou zijn ooit een eigen bureau te hebben. Een plan dat Della Faillie al op de schoolbanken had gesmeed met Reiter, die aan beide kanten van het vak heeft gestaan: enerzijds bij reclamebureau Publicis, anderzijds bij de Mercedes Group. "Ik weet wat marketingdirecteurs bezig houdt", vertelt hij. "Die kennis heeft niet elk reclamebureau. Net als onze complimentariteit."

Ze lanceerden het bureau net voor de zomer. De bankensector was toen nog niet in elkaar gezakt, maar "in de reclamesector was het al een tijdje crisis", bekent Reiter. "Al twee jaar werden budgetten steeds kleiner. Dat heeft ons niet tegen gehouden. We waren alle drie rond de veertig, hadden vijftien jaar ervaring en wisten: de tijd is rijp. Crisis of niet."

Ook zij denken dat de crisis hen enkel voordelen kan bieden. "Klanten willen dat bu- reaus meer doen voor minder geld", aldus Christophe Reiter. "Met alle respect, maar Duval Guillaume moet tweehonderd mensen tevreden houden en een prachtig kantoor onderhouden. Populaire campagnes bedenken tegen een redelijke kostprijs, dat is het enige waarmee wij ons bezig moeten houden."

Wij beloven onze klanten dat we er alles aan zullen doen om hun doelstellingen te bereiken. Presteren zij beter dan verwacht, dan worden wij ook meer betaald

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234