Zondag 16/05/2021

Gestrande Belgen in Bangkok, Peking en Kuala Lumpur Sterke verhalen

Wat doet een mens als hij met 350 gestrande passagiers in een vreemde stad zijn dagen moet vullen? Vooral sterke verhalen vertellen, zo blijkt.

Elke ochtend is het verzamelen geblazen aan het zwembad. Tot elf uur, want dan is de zon weg en trekt iedereen de stad in. Geen bezienswaardigheid of shoppingmall die we niet hebben gezien. Met uitzondering van die aan Siam, een paar kilometer verderop, want daar zitten de Roodhemden.

De Noren zeggen dat we nog geluk hebben want ze kennen mensen die vastzitten in Moskou en daar de klok rond bewaakt worden omdat ze geen visum hebben. Moskou zou een tussenstop worden, geen vijfdaags verblijf in een staatshotel waar ze elke dag 15 minuten mogen luchten op een klein terras.

De Zweden zijn de grootste pechvogels. Die waren ingecheckt toen ze terug van het vliegtuig moesten. Na een halve nacht wachten op nieuws en een halve nacht om de luchthaven uit te raken, hebben zij de eer hier al het langst te zitten. Met een verhaal dat hen telkens een Singhabiertje oplevert, zoveel medelijden weten ze op te wekken van elke nieuweling die hier arriveert.

Qua medelijden kloppen ze net de Finnen. Die horen al dagen niets van Finnair. En als ze zelf bellen wordt nooit opgenomen. Daar is iedereen het over eens: als krantensites geen updates zouden geven, zou het pas echt paniek zijn want info of hulp van de maatschappijen hoef je niet te verwachten.

Behalve de Fransen. Die zijn hier met veel aanwezig. En allemaal kennen ze wel iemand bij Air France. Aangevuld met wat we op sites lezen en op BBC World zien, geeft dat een goed beeld van de situatie: niemand weet eigenlijk iets en als men iets zegt, blijkt dat een uur later al niet meer te kloppen. Desondanks een warme oproep: graag uitgebreide overzichten van luchtvaartmaatschappijen en luchthavens blijven geven. En niet alleen Brussel.

Medelijden hebben we vooral niet met die slimme Duitse zakenman. Die is hier gisteren aangekomen. Eigenlijk had hij een vlucht met Cathay geboekt van Hongkong naar Frankfurt. Naar eigen zeggen meldde Cathay dat hij ten vroegste op 8 mei terug zou geraken. Dus is hij nu onderweg naar Tunis om zo naar Berlijn te vliegen. We moeten dat allemaal doen, want we zijn oenen dat we geloven thuis te raken. Een collega van hem heeft wel een ticket en heeft daar 5.000 euro voor betaald. Dus geen denken aan dat wij snel wegraken zonder businessticket. Herman van Molle, hier zijn in één dag 349 mensen bij gekomen die jouw antipathie tegenover Duitsers beter begrijpen.

We weten ons dus wel bezig te houden. Al missen de kinderen hun vriendinnen enorm. De school is ook al gebeld, maar die vinden het voorlopig niet nodig leerstof door te faxen. Het bureau draait zoals het hoort gewoon verder zonder mij. En mijn KSA-achtergrond heeft hier al gezorgd voor een enthousiast onthalen van onderwatervoetbal en tikkertje boven water.

Maar lang hoeft dit toch niet meer te duren. De onzekerheid neemt toe en de kinderen beginnen er last van te krijgen. Volgend jaar toch maar naar Center Parcs denk ik. Veilig dichtbij en de kinderen vinden het al net zo leuk.

Thai Airways. Tot dinsdag had ik er alle vertrouwen in. Goeie reputatie, vriendelijke mensen, mooi logo ook. Gisteren is dat vertrouwen in een harde klap in elkaar gestuikt.

Want gisteren zijn we naar Thai geweest omdat we hoorden dat Frankfurt opengaat. Hoopvol, want er werd gepraat over extra vluchten, en dat ze de volgorde zouden aanhouden dat wie eerst vast kwam te zitten ook eerst mag vliegen. De realiteit blijkt anders. Terwijl je op de nieuwssites leest dat Brussels Airlines dubbel draait en er massa’s mensen landen op Zaventem, zetten ze je bij Thai op een wachtlijst. Als een passagier niet komt opdagen, mag je mee. En er is een middagvlucht en een nachtvlucht. Wij staan de komende vijf vluchten op de lijst. Van extra vluchten is geen sprake meer. De volgorde is al lang vergeten. En het nummer dat we meekregen blijkt niet operationeel te zijn. De komende dagen zullen we dus vooral op de luchthaven doorbrengen, vrees ik. In de hoop ergens mee te glippen.

Hadden we misschien toch het aanbod moeten aanvaarden om volgende week woensdag naar Zürich te vliegen? Service from the heart, stond op de button van de mevrouw voor mij. Ze kan er niets aan doen, maar ik geloof er even niets meer van.

Connections

Die studietrip naar Peking duurde langer dan gepland. Connections in Leuven wist mij uiteindelijk een rechtstreekse vlucht met Hainan Airlines te boeken. Bij de boeking werd ook een reisverzekering verkocht, voor een kleine meerprijs van enkele tientallen euro’s. Mooi. Wat een verschil met mijn collega’s die via een ander Leuvens reisbureau boekten voor een substantieel hogere prijs, ongeveer 2.000 euro.

Grappig detail, misschien: mijn medestudenten van Vlerick bekleden bijna allemaal een managementfunctie, maar we leunen in deze bijna allemaal op onze ouders om een oplossing te vinden voor dit probleem.

In tegenstelling tot mijn collega’s ben ik niet op eigen houtje een vlucht gaan boeken. Ik herinnerde me de reisbijstandsverzekering van Connections (‘Protections’), waarin letterlijk staat dat de verzekeraar bij natuurrampen de hotelkosten op zich neemt, en daarnaast ook “de terugreis van de verzekerde per lijnvliegtuig (economy class) of per trein 1e klasse” regelt. Het officiële bericht van de verzekeraar was dat enkel de wijzigingskosten en de hotelkosten voor de rekening van de maatschappij zouden komen. Ik heb onmiddellijk een dossier ingediend, en uiteindelijk kwam de bevestiging van de verzekeraar dat zij ook de vervoerskosten per vliegtuig voor hun rekening zullen nemen. Chapeau!

Vandaag (gisteren, nvdr) vertrek ik terug naar Brussel met Hainan Airlines. Super. Ik ben echt onder de indruk van de service van Connections en van Hainan, dat een extra rechtstreekse vlucht naar Brussel inschakelde.

Obscuur hotel

Graag willen wij wat nieuws brengen van drie gestrande reizigers in het verre oosten.

Op vrijdag 16 april landden wij in Kuala Lumpur. We kwamen van de trouw van onze zus in Vietnam. Tot onze grote verbazing bleken we niet verder te kunnen reizen naar Parijs wegens een vulkaanuitbarsting in IJsland. Daar stonden we dan, met enkel een telefoonnummer in de hand werden we Maleisië ingestuurd.

Na heel lang aandringen stuurde Malaysian Airways ons naar een obscuur hotel in een verlaten stuk randstad langs de snelweg. Met enkele Nederlandse en Ierse lotgenoten hebben we spontaan een zelfhulpgroep opgericht. Het verkregen telefoonnummer bleek niet te werken dus trokken we opnieuw naar de luchthaven. Daar werden we met een ander telefoonnummer, dat overigens alweer niet bleek te kloppen, opnieuw weggestuurd.

Dus reisden we op eigen initiatief met trein en taxi naar het centrum van Kuala Lumpur.

Zondag was dit de situatie (en excuses als we de komende dagen er niet in slagen een update te sturen):

- geen info van Malaysian Airways

- geen telefoonnummers die werken

- twee klassen die volgende week geen leerkracht zullen hebben

- iemand die zijn eerste werkweek op zijn nieuwe job niet kan starten

- twee kleine kindjes die maar niet begrijpen waarom hun mama maar niet naar huis komt.

De vraag is nu hoe wij en onze duizenden lotgenoten weer thuis zullen geraken.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234