Vrijdag 05/06/2020

Gespot: vrouwelijke rondingen

Ooit was Bettie Page de onbeschroomde koningin van de pin-ups, die er niet voor terugdeinsde een beetje sm in haar imago te stoppen.

Ook gezien, de kolossale boezem van kanselier Angela Merkel? Das Mädchen hijst zich doorgaans in solide broekpakken, maar sierde onlangs vele kranten toen ze met een laag uitgesneden jurk naar de opera ging. Het bleef niet onopgemerkt, maar de pers beperkte zich tot foto's en onderschriften waarin hoogstens een licht verbaasde ondertoon te lezen was.

In Engeland was er heel wat meer heisa over de foto's van de negentienjarige prinses Beatrice, die in een minuscule bikini en royale rondingen werd gekiekt toen ze oprees uit de azuurblauwe golven van St. Barth. The Daily Mail ging er dágen over door, en in een van de artikels werd zelfs gesuggereerd dat het beter zou zijn om opnieuw, zoals in de tijd van Queen Victoria, geheel bedekt uit badhokjes recht in zee te stappen. Die andere tabloid, The Sun, vond dan weer dat veel vrouwen opgelucht ademhaalden na het zien van foto's die eindelijk eens een ander beeld van een vrouw toonden dan trommelstokken. Op haar site postte de krant prompt foto's met andere van een stevige boezem voorziene bekende vrouwen in kleine bikini's.

The Sun heeft het goed begrepen: vrouwen met rondingen zijn helemaal terug - als ze ooit al zijn weggeweest. Lazen we zopas niet dat Gisèle Bundchen het best betaalde topmodel ter wereld is? De Braziliaanse schone kan dan bezwaarlijk een rubensiaanse vrouw worden genoemd, in sprietenland is zij wel een gebeeldhouwde schone met heupen, een poep en borsten. Wordt Victoria 'anorexia' Beckham daarnaast niet stilaan een zielige figuur?

In Engeland werd ontwerper Ronald Mouret gigantisch populair met jurken die de taille insnoeren en de boezem ruimte geven. Zijn vrouwen zien er nu eens niet uit als groene asperges, maar als de dochters van Doris Day of Marilyn Monroe. Dát waren nog eens pin-ups.

Pin-ups, uit de metalen kleerkasten van garages of kazernen zijn ze nooit weggeweest, tenzij bij de brandweer van Antwerpen, waar burgemeester Janssens vond dat ze maar beter werden weggehaald. Grappig vond ik het toen ik bij een bezoek achter de schermen van Le Lido de Paris, waar dagelijks tientallen perfect gevormde vrouwen uit de kleren gaan, zag dat het technisch personeel zelfs daar nog de nood voelt om foto's van pin-ups in de kastjes te hangen.

Wie pin-up zegt, denkt automatisch aan de jaren veertig en vijftig, hoewel ze van alle tijden zijn. In die periode maakten vooral Amerikaanse tekeningen furore. Geïdealiseerde, meestal onschuldig of wazig glimlachende dames met een flinke boezem, een smalle taille en lange benen, nemen kokette of ondeugende poses aan. Ze dragen vaak nylonkousen, doorzichtige, wijde cocktailjurken en muiltjes met hoge hakken en pompons. De beste van die tekeningen zijn verheven tot kunstwerk, en zijn vandaag geld waard. Bekende artiesten in de branche zijn George Petty, Art Frahm, Charles Dana Gibson en Alberto Vargas. Een mooie selectie is te zien in de Great American Pin-Up Gallery in Prince Street, New York.

Een synoniem van pin-up was cheesecake en in de jaren vijftig werd er zelfs een magazine naar genoemd. De jonge Marilyn Monroe sierde in 1953 de cover van Cheesecake met een allerkleinste bikini aan. Ook erg populair als muurbloemen in die periode waren Doris Day, Diana Dors, Jayne Mansfield, Kim Novak en in Frankrijk natuurlijk Brigitte Bardot. In het volgende decennium veranderde het type lichtjes en denken we aan sekskittens als Raquel Welsh, Ursula Andress (Dr No!), Claudia Cardinale en Jane Fonda.

Maar de jaren zestig waren ook de jaren van de vrouwenstrijd en de unisekslook. Pin-ups verloren terrein, maar in de jaren tachtig kwamen ze terug. De sexy godinnen van Thierry Mugler, gemodelleerd naar Barbarella, waren dan wel geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken, ze hadden wel opnieuw een taille en heupen. Ook een van de grote idolen uit de jaren veertig en vijftig maakte toen opnieuw furore: Bettie Page. Ooit was zij de onbeschroomde koningin van de pin-ups, die er niet voor terugdeinsde een beetje sm in haar imago te stoppen. Hoewel er in 1957 een eind kwam aan haar carrière werd ze niet vergeten. Toen eind de jaren zeventig het boek A Nostalgic Look at Bettie Page verscheen, kreeg ze de status 'cult' opgeplakt. En ook nu nog leeft de herinnering verder: drie jaar geleden werd een film gemaakt over haar leven: The Notorious Bettie Page.

Die gaf mee aanleiding tot een heropleving van de burleske, en daarmee komen we bij de reden waarom de pin-up vandaag helemaal terug is, namelijk in de figuur van Dita Von Teese. Zij was deze week in België als ambassadrice van Cointreau, ze is het gezicht van het Amerikaanse cosmeticamerk M.A.C., en ze heeft bij Wonderbra de twijgjes Sophie Anderton en Caprice Bourret opgevolgd als 'gezicht en lichaam'. Binnenkort zullen de ontwerpers toch hun kledingmaatjes moeten aanpassen.

Agnes Goyvaerts

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234