Woensdag 02/12/2020

Geslaagd festival voor Young en oud

De Lokerse Feesten bestaat veertig jaar, en in de laatste helft daarvan heeft de tiendaagse zich opgewerkt van pensenkermis tot een evenement met internationale allure. Neil Young & Crazy Horse gaven de jubileumeditie nog meer glans, maar ook Pet Shop Boys, Patti Smith en superster-dj Fatboy Slim zetten sterke prestaties neer.

Met in totaal bijna 130.000 bezoekers sloten de Lokerse Feesten afgelopen nacht de boeken voor dit jaar. "Een mooi cijfer", vindt mede-organisator Bruno Van Eetvelde. "Daarmee evenaren we de opkomst van vorig jaar, en daarnaast zat de Electropedia Room vrijwel elke nacht vol. Daar moet je dus nog eens bijna tienduizend festivalgangers bijtellen."

Die Electropedia Room is een nieuwigheidje dat vorig jaar werd geïntroduceerd: achter het hoofdpodium werd een volwaardig programma uitgebouwd met dj's die tot in de vroege uurtjes ten dance speelden. Daar kwam niet alleen een jong publiek op af, maar ook opvallend veel dertigers en jonge veertigers.

Waardig ouder worden

De programmatie op de Grote Kaai heeft recentelijk een paar opvallende veranderingen ondergaan. De metaldag - met dit jaar Within Temptation, het legendarische Motörhead en de snoeiharde satansrock van Dimmu Borgir - is intussen uitgegroeid tot een vaste waarde, met elk jaar veel publiek en (ook belangrijk) een stevige omzet qua drankverbruik. En terwijl de klemtoon vroeger lag op bands die hun sporen verdiend hadden in de jaren tachtig, heeft de Feesten een geslaagde verjongingskuur ondergaan, met uit Groot-Brittannië ingevlogen popsterren als Miles Kane, Amy MacDonald, Jessie J, en de bij ons relatief onbekende Example, die er op de openingsdag in slaagde het publiek helemaal aan zijn kant te krijgen.

Zeker: de Pet Shop Boys waren afgelopen weekend nog steeds van de partij. Maar dat is dan naast een eighties-hitmachine toch vooral een iconische act die het vertikt om de nostalgische kaart te trekken, en ook vandaag nog uitstekende platen maakt. De strak vormgegeven show die het duo in Lokeren presenteerde, hield bovendien het midden tussen performance, dans, theater, een avant-gardistische modeshow én pure pop. Wat ons betreft mogen ze volgend jaar zo opnieuw het podium op. Of zou het dan eindelijk aan Kraftwerk zijn, een naam die bij programmator Peter Daeninck al jaren op het verlanglijstje staat.

Ook almaar talrijker aanwezig: een kransje levende legendes die elk hun eigen lijvige hoofdstuk aan de popencyclopedie hebben toegevoegd. In deze categorie liet Johnny Marr wellicht de meest verrassende indruk na: de gitarist van The Smiths onderstreepte - met bloedstollende uitvoeringen van ondermeer 'Bigmouth Strikes Again', 'There Is a Light that Never Goes Out' en 'How Soon Is Now?' - dat niet Morrissey, maar hij de meest onvervangbare schakel was in de mythische popband.

Eveneens van de partij: Motörhead mét Lemmy. Vorig jaar had de oude rocker wegens ziekte verstek moeten laten gaan, en nadien werd omwille van dezelfde reden ook het vervangingsconcert in Deinze geannuleerd. Maar in Lokeren liet de band wel een goeie indruk na, al stond Lemmy zichtbaar fragiel op het podium.

Niets daarvan bij Patti Smith, nog zo'n icoon dat op hoge leeftijd - ze is er 67 intussen - blijft toeren, en woensdag een zeer strijdvaardige indruk naliet. Wie zich afvroeg of punks waardig oud konden worden, zag die vraag alleszins met een volmondig ja beantwoord.

En wat moet er nog gezegd over de passage van Neil Young & Crazy Horse? De opinies waren op zijn zachtst gezegd verdeeld - hoe goed Young wel of niet was werd de dag nadien zelfs een trending topic op Twitter - maar over één ding kon niet getwist worden: het was een half mirakel dat de Lokerse Feesten zo'n naam had kunnen strikken. De festivaldag raakte aan recordsnelheid uitverkocht, en mocht dit de laatste Belgische passage van Young worden - op zijn 68ste zijn zijn jaren als toerend artiest stilaan geteld - dan was het op zijn minst een optreden waar we zelf met veel genegenheid aan terug zullen denken. En dat had veel meer met het zichtbare spelplezier van de band te maken dan met een oprisping van nostalgie.

U wil uiteraard ook weten of er uitschuivers in de programmatie zaten. Jawel, al waren ze op de vingers van één hand te tellen. Rapper 50 Cent droeg zijn broek sowieso al laag, maar na zijn ondermaatse show zakte de onze helemaal af. En hoe mooi de platen van Emiliana Torrini ook zijn, live bleek haar muziek wat te kwetsbaar om veel indruk te maken op het grote plein. Zelfs haar megahit 'Jungle Drum' veroorzaakte nauwelijks deining, zodat de meesten de IJslandse al vergeten waren nog voor ze goed en wel het podium was afgestapt.

Leve de lokale helden

Laat ons positief eindigen: bij de Belgen. Na Rock Werchter en Pukkelpop is de Lokerse Feesten intussen uitgegroeid tot het belangrijkste festival op de kalender. En ook dit jaar waren er flink wat local heroes te bewonderen. Vaste klanten Arsenal en Hooverphonic bouwden elk op hun manier een feestje, Admiral Freebee en The Bony King of Nowhere profileerden zich als de geschikte opwarmers voor Neil Young, Novastar koos voor een eigenzinnige set die vooral nieuw werk bevatte, en Gabriel Rios imponeerde in een gedurfde bezetting met blazers, cello, bas en akoestische gitaar. Triggerfinger en Channel Zero herinnerden eraan dat rock-'n-roll op een fors volume gespeeld hoort te worden, en met het briljante Oscar & the Wolf stond ook de nieuwste ster aan het popfirmament te fonkelen. Al bij al: een jubileumeditie om in te lijsten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234