Zondag 20/10/2019

Geschiedenislesje voor de fans

ANTWERPEN l De Britse popzanger Sting is een muzikale veelvraat. Op zijn recentste cd Songs from the Labyrinth gooit hij zich op de Britse renaissance en de songs van John Dowland. Het ongewone resultaat presenteerde hij zaterdag in de Antwerpse Elisabethzaal.

Door Koen De Meester

Hij maakte Songs from the Labyrinth samen met de fabelachtige Bosnische luitist Edin Karamazov. De gemoederen raakten danig verhit bij de vraag of een popzanger zomaar oude muziek kon tackelen. De plaat had wel meer dan gewoon succes. Deels als rariteit, maar ook omdat poporen de schitterende songs veel aantrekkelijker vinden dan pakweg Schuberts Die Forelle. Voor wie Dowlands 'ayrs' kent dankzij de historische uitvoeringen van Alfred Deller ligt de zaak heel wat gecompliceerder wat Stings vocale aanpak betreft. Hij gaat niet de Helmut Lottitoer op en maakt de muziek niet makkelijker, maar dat heeft ook zijn consequenties. Gordon Sumner, alias Sting (55), moet namelijk in de zangpartijen vaak naar een laag register, wat duidelijk niet zijn natuurlijke habitat is.

De live-uitvoering in de niet uitverkochte Elisabethzaal begon met twee solostukken door Karamazov. Het eerste was de Toccata en fuga in D klein van Johann Sebastian Bach. Het resultaat klonk mysterieus oosters en ronduit fris, onder meer door het inventieve gebruik van de bassnaren op de aartsluit.

Sting zong als opener Dowlands bekendste song 'Flow My Tears', waarbij geluidseffecten zoals een kerkklok en fluitende vogeltjes opvielen. Heiligschennis voor een klassiekliefhebber, maar de meeste aanwezigen bleken toch oude Stingfans te zijn, zo zou later blijken. De nog altijd immens populaire zanger vertelde dat hij het werk en het leven van Dowland onder onze aandacht wilde brengen en verraadde zo dat hij ooit voor de klas stond. Hij las brieven van Dowland voor en vocaal werd de Policeman vaak geruggensteund door het knappe ensemble Stile Antico. Samen met Karamazov speelde hij luit en dat getuigde van te veel overmoed, want het verschil was hemelsbreed. De uitvoeringen van 'Come, Heavy Sleep' en 'Come Again' waren uitstekend, al werd de echte magie vooral geleverd door Karamazov. Tijdens de eerste bis diepte hij uit zijn eigen repertoire 'Fields of Gold' en 'Message in a Bottle' op en kreeg zo het stormachtigste applaus van de avond. Het beste bewijs dat een actualisering in de geschiedenisles nooit haar doel mist.

Applaus vooral bestemd voor oude Stinghits

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234