Woensdag 23/06/2021

Gert Verhulst

Een interview met een tv-icoon, daar doe je al eens extra je best voor. Alleen: Luc Appermont is zó op tijd op de afspraak, dat wij hopeloos te laat zijn. We hadden het kunnen weten, van een man die 'keurig & kreukvrij' als tweede naam draagt. "Of ik een wilde anekdote over mezelf kan vertellen? Ik moet je teleurstellen."

Werd geboren op 4 oktober 1949.

Groeide op in het Limburgse Bilzen, maar woont al lange tijd in Oud-Heverlee.

Bouwde sinds 1972 een mooi palmares op als presentator bij de BRT en nadien bij VTM, met programma's als Baraka, Sterrenwacht, Waagstuk...

Presenteert nog altijd De Zoete Inval op Radio 2, hét radiomonument met al meer dan 800 uitzendingen.

Is bezig met een nieuw tv-project.

Had altijd relaties met vrouwen, tot hij begin jaren 80 Bart Kaëll ontmoette. Pas in 2010 kwamen ze openlijk uit voor hun relatie.

Een stukje Thailand in de buurt van Leuven, daar wacht Luc Appermont (66) ons op. We hebben afgesproken in een piepklein Thais restaurantje op het dorpsplein van Bierbeek. De eigenaar is een goede kennis van Luc en heeft speciaal wat vroeger de deuren opengedaan. "Elk jaar ga ik met Bart (Kaëll, zijn partner, red.) minstens één keer naar Azië", steekt Appermont van wal. "Bangkok is onze uitvalsbasis, en van daaruit verkennen we landen als Laos, Cambodja, Myanmar en Vietnam. Zolang het maar geen platgetreden toeristische paden zijn. Meestal gaan we in december of januari: Bart is een echte zonneklopper en houdt niet zo van de Belgische winter. Voor mij maakt dat minder uit, ik vind alle seizoenen leuk."

De man van het compromis! Vertel eens, waar ben je momenteel zoal mee bezig?

"Mijn dagen zijn nog altijd goedgevuld. Ik presenteer De Zoete Inval op Radio 2, en ook op televisievlak staat er een nieuw project in de steigers. Het wordt een samenwerking met drie jonge, talentvolle tv-makers, maar ik mag er nog niets over zeggen. Hier en daar doe ik nog presentatieopdrachten en geef ik lezingen. Het begrip 'pensioen' ken ik niet, ik ben daar totaal niet mee bezig."

In jouw relatie ben jij wel de oudere partner - Bart is elf jaar jonger. Is het niet lastig om te weten dat jij als eerste zal verouderen?

"Dat verouderingsproces is al aan de gang, hoor. (lacht) Bart vraagt me soms of ik al die opdrachten nog moet aannemen. 'We moeten nu veel meer gaan profiteren van het leven!', zegt hij dan. Hij is daar nog eerder om bekommerd dan ikzelf. Nee, we voelen het leeftijdsverschil bijna niet."

Je was altijd heel erg gesteld op je privéleven, maar sinds jullie outing in 2010 wil iedereen alles van jullie weten.

"Ja, maar dat houden we nog altijd stevig in de hand. Ik heb er op zich geen probleem mee om een stukje privacy te delen, maar ik vind wel dat ik zelf de grenzen mag bepalen. 'Tot aan mijn voordeur mogen ze komen, maar niet verder', zei La Esterella altijd. Ik ben ook opgegroeid in een heel andere generatie, waar mensen alleen beoordeeld werden op wat ze deden. Bob Davidse, Sonja Barend, Armand Pien: zij stonden dicht bij hun publiek en toch wist je helemaal niets van hen. Maar tijden evolueren en dat is prima. Ik begreep ook wel dat Bart er meer behoefte aan had om onze relatie te delen dan ik. Ik wou eerder neutraal blijven. Voor hem lag het anders: hij is een zanger die op een podium over gevoelens zingt."

Jullie relatie was 30 jaar lang een publiek geheim. Heeft de pers altijd rekening gehouden met jullie?

"Altijd. Hoe je jezelf gedraagt, dat krijg je ook terug - daar ben ik echt van overtuigd. Wij deden of doen geen wereldschokkende dingen. Bart en ik zijn heel gewone en modale mensen. Als je met een huwelijk uitgebreid in de boekjes poseert, dan moet je niet verbaasd zijn als diezelfde media bij een scheiding ook aan je deur staan."

Daarom zijn jullie er zo zuinig op om samen in de media te komen?

"Héél zuinig. Bart en ik zeggen wekelijks nee tegen voorstellen in die richting. Als we willen, kunnen we naar elke uithoek van de wereld gaan voor een reportage of een programma: we mogen zelfs kiezen naar waar en wanneer. Maar het is bijna altijd een 'njet'. Ofwel vraag je Bart als zanger, ofwel mij als presentator, maar niet wij als koppel. Je ziet Will Tura of Bart Peeters toch ook niet met hun vrouw op tv? Ik wil in de media komen omwille van wat ik doe, niet omwille van wie ik ben."

En toch lijk je wat losser geworden dan vroeger. Vertel ons, Luc: wat is het wildste dat jij ooit hebt gedaan?

"Ik moet je teleurstellen. (lacht) Ik ben niet iemand die de extremen opzoekt, daar heb ik geen behoefte aan. Ik kan ook geen wilde verhalen gaan verzinnen, hé. Ik ben wie ik ben. Het enige wat ik kan bedenken, was dat ik als jonge kerel in alle discotheken van Limburg stond te dansen. En ik ben opgegroeid met Jazz Bilzen, het Rock Werchter avant la lettre. Met een hippie-kapsel, jawel. Maar goed, het waren de tijden van mei '68: iedereen rebelleerde. Dat was nu ook weer niet zo bijzonder."

Je straalt altijd zoveel rust en minzaamheid uit. Is er ook iets waaraan je je kan ergeren?

"Waar ik het soms moeilijk mee heb, is dat oudere mensen een vergeten groep vormen in de media. Alles op tv moet jong, jonger en jongst zijn. Dat is fout, want het zijn juist de ouderen die nog veel naar televisie kijken. Het is niet uit een persoonlijke frustratie dat ik dit zeg. Ik word nog altijd gevraagd voor tv-projecten, dus ik mag zeker niet klagen. Maar het is een algemene vaststelling dat oudere mensen niet genoeg aan bod komen. En dat collega's met een mooi palmares plots moeten plaatsruimen voor jongere gezichten."

Bij jou heb ik net de omgekeerde indruk. Hoe verder je carrière vordert, hoe hipper je wordt - een beetje cult, zelfs. In 2014 koos Studio Brussel jou nog uit als gezicht voor de campagne van Music for Life.

"Als je lang genoeg meegaat, dan word je vanzelf een beetje cult. (lacht) Ik probeer er ook voor te zorgen dat ik als presentator mee evolueer. Ik zou vandaag niet meer kunnen presenteren zoals ik dat dertig, veertig jaar geleden deed: het spreektempo lag toen stukken lager. Hoe oud je ook bent, je moet mee met je tijd."

Jonas Van Geel, een presentator van de huidige generatie, staat voor alles wat jij niet bent: georkestreerde chaos.

"Ik heb inderdaad een andere stijl dan Jonas. Maar ik vind het geweldig wat hij doet: ik zat met Bart in zijn talkshow Jonas & Van Geel en we hebben ons kostelijk geamuseerd. Jonas is een supertalent. Niet in het minst door zijn veelzijdigheid: hij acteert, presenteert, zingt, vertolkt typetjes,... Hij doet dingen die ik zelfs nooit geprobeerd heb."

Hoe heeft Jonas jullie kunnen overtuigen om wél als koppel op tv te komen?

"Gert Verhulst, die goed bevriend is met Bart, had ons gezegd: 'Ik ben uitgenodigd voor de talkshow van Jonas, maar ik doe dat enkel als jullie ook meedoen. Dat is mijn enige voorwaarde.' Toen hebben we toegezegd, in de eerste plaats voor Gert. Maar nadien hebben we ook Jonas goed leren kennen."

Vlaai

Je woont al bijna je hele leven in het Leuvense. Had je dat als verknochte Limburger ooit gedacht?

"Ja hoor, ik ben niet zo aan een kerktoren gebonden. Veel van mijn jeugdvrienden zijn in Bilzen blijven wonen, maar ik heb altijd gezegd: ik zie wel waar mijn vak mij brengt. Toen ik na mijn studies op de BRT begon, heb ik meteen iets gezocht in Leuven om dichter bij Brussel te wonen. Eerst een kot, nadien een studio, later een huurhuisje. Zo ben ik hier blijven hangen. Ik kan me overal thuisvoelen, dat is geen probleem. Ik ben minder honkvast dan mensen misschien denken. Moest ik beroepshalve vaak aan de kust zijn, dan zou ik daar ook gerust kunnen wonen."

In Bilzen ben je wel nog altijd 'één van ons'. Zelf heb je eens in een interview gezegd dat je ooit naar Limburg wil terugkeren.

"Ach, dat zeggen alle Limburgers. (lacht) Dat was eerder wishful thinking tussen mij en een leeftijdsgenoot. We zeiden tegen elkaar: 'Als we oud zijn, gaan we toch niet in een rusthuis zitten? No way, we gaan in Bilzen met vijf mannen in één huis wonen, waar een verpleegster voor ons zal zorgen. En elke middag vlaai eten en naar ons stamcafé afzakken.' (lacht) Ik zie wel waar ik later beland. Ik ben iemand die heel erg in het nu leeft."

Toch even terugblikken: is het Leuven van vandaag nog te vergelijken met toen jij jong was?

"Ik vind toch dat je er nog dezelfde sfeer vindt. Er zijn de laatste twintig jaar natuurlijk veel verfraaiingswerken geweest. En alles verandert hier zo snel. Vorige week was ik op zondagnamiddag in Leuven met een paar vrienden die de stad niet kenden. Ik stond er zelf van versteld hoeveel nieuwe zaken er alweer op korte tijd zijn bijgekomen. Hier een koffiezaak, daar een nieuw boetiekje,... Ik kom nog wekelijks in Leuven, maar dan heel gericht voor zakelijke afspraken. Nu was ik echt een toerist in eigen stad, en ik heb mijn ogen uitgekeken."

Wat is je favoriete plek in Leuven?

"Zonder twijfel het Ladeuzeplein. Het is zo mooi en zo weids, met die reusachtige kever van Jan Fabre in het midden. Ook de universiteitsbibliotheek blijf ik een fascinerend gebouw vinden, net als het stadhuis. Nee, ik vind Leuven zeker zo mooi als Brussel. Het moet er niet voor onderdoen."

Intussen woon je al meer dan 25 jaar in de groene rand van Leuven, in Oud-Heverlee. Voor de privacy?

"We kunnen hier rustig ons eigen ding doen, ja. Niemand kijkt bij je binnen. Het is ook een fantastische uitvalsbasis voor ons beroep: de autosnelweg ligt vlakbij en toch wonen we in het groen. Met een dorpspleintje en een kerktoren, meer niet. Veel mensen vinden die typisch Vlaamse dorpskernen niet mooi, maar ik wel. Zo'n dorp bezit een herkenbare eigenheid."

Achteringang

Je bent de enige van je familie die buiten Limburg is gaan wonen. Voel je je in Oud-Heverlee even thuis als vroeger in Bilzen?

"Ja, toch wel. Het is hier heel aangenaam wonen. Maar de echte integratie in een dorp, waarbij je deelneemt aan sociale activiteiten, dat heb ik alleen in Limburg gedaan. Zoiets heeft ook te maken met mijn beroep. Je begrijpt dat ik niet bij de eerste de beste wielerwedstrijd in het dorp luidkeels ga mee supporteren. Dat ligt toch een beetje anders, als iedereen je kent van op tv."

Hoe bedoel je?

"Kijk, als ik moet optreden of een lezing moet geven, dan ben ik er voor het publiek. Maar als ik niet aan het werk ben, prefereer ik de rust. Dan word ik niet zo graag herkend. Ik ben niet zo'n tafelspringer die overal handtekeningen wil uitdelen. Veel hangt ook af van hoe je je opstelt. Ik heb collega's die eerst zouden kijken of er ergens veel volk zit, om dan met een grote zwaai de voordeur open te gooien. Ik daarentegen, zou eerst checken of er een achteringang is waar ik ongemerkt kan binnensluipen." (lacht)

Straf, voor iemand die al 45 jaar met zijn gezicht op tv komt.

"Ja. Maar ik hou ontzettend van mijn vak, precies omdat Vlamingen daar zoveel begrip voor tonen. Straks komen de eerste klanten binnen in dit restaurantje, en die zullen enkel vriendelijk goeiedag zeggen. In Nederland zitten ze meteen naast je aan tafel. Anderzijds is de status van een BV - ik hou niet van dat woord, maar goed - helemaal anders dan veertig jaar geleden. Mensen keken toen naar bekende medemensen alsof ze een onbereikbare verschijning waren. Vandaag is dat helemaal verdwenen. Zeker de sociale media hebben alles opengegooid, een BV is helemaal niet zo bijzonder meer. Er heerst nu een attitude van 'doe maar gewoon.' Daar voel ik me wel goed bij."

"Ik leef meer dan ooit in het nu"

"Bart en ik gaan vaak naar Azië, niet in het minst voor het lekkere eten. Dit gezellige restaurantje serveert een overheer- lijke Thaise keuken. De kok is een Thai en eigenaar Steven reist elk jaar naar Thailand om inspiratie op te doen."

Som Tam, Dorpsstraat 35c, 3360 Bierbeek.

www.somtam.be.

"Een heel leuke zaak in Leuven vind ik In Het Woud, vooral omdat de uitbaatster zo vriendelijk is. Ik koop er altijd mijn pyjama's en linnengoed. En zwembroeken, die vind ik er ook."

In Het Woud, Brusselsestraat 40, 3000 Leuven. www.inhetwoud.be.

"De streek rond Oud-Heverlee is heel groen. Ik kom graag in't Zoet Water, een natuurdomein met vijvers en wandelpaden. Ook het Meerdaalwoud is een prachtig stukje natuur. Toen onze hond Xibo nog leefde, ging ik er door weer en wind wandelen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234