Dinsdag 01/12/2020
Een emotionele Laurette Onkelinx kondigt haar politieke afscheid aan.Beeld BELGA

Opinie

Gerlache over Onkelinx: "La fin d’une époque"

Alain Gerlache is journalist voor RTBF en opiniemaker voor De Morgen.

Het vertrek van Laurette Onkelinx is een schok – een aardschok, zeggen sommige commentatoren. Begrijpelijk, want ze is een boegbeeld van de Parti Socialiste en zelfs van heel de Franstalige politieke wereld. De bekendste politica, samen met Joëlle Milquet, van het zuiden van het land.

Onkelinx is ook een vechter. Waarschijnlijk was haar persconferentie net daarom zo verrassend. Van bij het begin leek ze totaal overweldigd door de emotie. Ook dat is begrijpelijk, na haar lange loopbaan als militante en mandataris, eerst in Luik en dan in Brussel. Maar die kwetsbaarheid die we van haar niet kenden, heeft ook te maken met de erkenning van een falen. Want terwijl iedereen weet dat ze graag de eerste vrouwelijke voorzitter van haar partij was geweest, kan Laurette Onkelinx de fundamentele vernieuwing die de PS nodig heeft niet belichamen. Haar aangekondigde vertrek is ook een ontgoocheling.

Klappen incasseren

Het was onvermijdelijk. Dat is niet alleen een kwestie van generaties of van politici die hun vervaldatum gepasseerd zijn. Onkelinx hield een uitgesproken links discours, maar veel mensen zijn niet vergeten dat zij in de jaren 90 als minister-president van de Franse Gemeenschap 3.000 banen in het onderwijs schrapte. De vakbonden verzetten zich met hand en tand, aanslepende stakingen legden de scholen plat, de examens kwamen in gevaar, maar Onkelinx zette door – ze moest een faillissement van de Franse Gemeenschap vermijden. Die episode kostte de partij veel stemmen, maar toch bleef ze aan de macht, want in die tijd was de sociaaldemocratie nog sterk en kon ze pijnlijke beslissingen nemen en achteraf de klappen incasseren.

Het einde van de politieke loopbaan van Laurette Onkelinx illustreert dus ook einde van een Parti Socialiste die jarenlang – dankzij haar hegemonie – linkse ideeën kon combineren met een minder links beleid; soms uit noodzaak, soms als gevolg van de compromissen die in coalitieregeringen niet te vermijden zijn.

Maar dat was voor de opkomst van de PTB, die nu een compromisloos links incarneert dat niet alleen de kiezers, maar ook de militanten van de PS almaar sterker aanspreekt. Elio Di Rupo, die als premier maatregelen tegen de werklozen nam, kan ervan meespreken. Want ook voor de voorzitter van de PS ziet de toekomst er niet rooskleurig uit. Alle redenen die Laurette Onkelinx aanhaalt om haar afscheid te verklaren, zijn ook impliciet een pleidooi voor een machtswissel aan het hoofd van de partij. Elio Di Rupo moet zich meer en meer alleen voelen in zijn presidentiële kantoor aan de Keizerslaan. 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234