Donderdag 21/10/2021

Geriontofobie

Laatst zat ik met een wielerdokter in een Gents restaurant. We waren aan de pousse-café toe, het hele wielerlandschap hadden we verkend, toen ik hem het probleem van mijn vriend uitlegde.

"Ik heb een vriend", zei ik, "en dat was vroeger een redelijk speler op nationaal niveau. Geen grote klasse, vaak geblesseerd, geen trainingsbeest, maar desondanks toch tien jaar lang behoorlijk niveau. Toen hij een jaar out was met een schouderblessure kwam hij drie kilo aan en die heeft hij er nooit meer afgekregen. Later, tegen zijn dertigste, kwam er elk seizoen nog een kilo bij. Nu is hij al meer dan tien jaar gestopt en hij weegt nu bijna tien kilo meer dan toen hij stopte. Af en toe probeert hij nog koud naar de basketbalring te springen en hoewel hij de ring nog raakt, gaat het hem steeds minder goed af. Hij is nu zelfs bang voor achillespeesrupturen, iets wat veel van zijn leeftijdsgenoten al is overkomen. Heel af en toe heeft hij de indruk dat hij het nog wel zou kunnen - als hij zou willen - maar dat is maar heel af en toe en bovendien wil hij toch niet. Nadat hij met competitie stopte, is hij twee keer teruggekeerd, een keer in tweede en een keer in derde klasse. Dat lukte vrij aardig, maar hij had geen zin meer om zich aan ploegdiscipline te onderwerpen en hij moest vaak weg voor zijn werk, zodat hij na twee weken zonder training alle vooruitgang weer kwijt was."

De dokter bestelde nog een pousse-café. "Interessant", zei hij.

Ik ging verder. "Eén keer heeft hij zijn gewicht tot het niveau van vroeger kunnen terugbrengen. Dat was in 1992. Hij woog toen weer 86 kilo, maar hij zag er niet uit. Duidelijk een voorbeeld van ondoordacht lijnen. En de zwembandjes, hoewel minder uitgesproken, waren er nog steeds. Hij ging daarop nog meer lopen en nog meer krachttraining doen, maar daardoor werd hij weer zwaarder. Wie veel krachttraining doet, moet veel eten, dus kwam hij weer bij en toen hij tijdelijk geen zin meer had in drie keer per week in een duf hok onder het ijzer, woog hij in geen tijd weer 95 kilo. De laatste acht jaar heeft hij veel gereisd. Hij zocht hotels uit met een fitnesszaaltje en waar hij kon, ging hij lopen. Soms kon het helemaal niet zodat hij thuiskwam na drie weken Amerika met drie kilo vet aan het lijf, een VO2max van een tbc-lijder en een aanzwellende depressie. Die ups en downs vreten aan hem. Vooral 'swinters heeft hij bijzonder veel last om zijn lijf op orde te houden. Hij heeft ook wijn leren drinken en elke dag kan hij wel gaan eten, meestal met mensen die allang niet meer op hun gewicht letten. Hoe minder hij traint, hoe vaker hij op de weegschaal gaat staan en hoe vaker hij in de spiegel kijkt. Daar ziet hij niet alleen die zwembandjes maar ook af en toe een rimpel die niet weggaat, ook niet na een overdosis Aramis Lab Series Lift Off Plus en moisturizer achterna. Soms heeft hij de indruk dat alleen Polyfilla Instant-voor-grote-scheuren nog zou kunnen helpen. Sedert een paar jaar trekt hij elke paasvakantie naar Club La Santa, je weet wel, dat sportdorp op Lanzarote waar ook de Telekoms vaak zitten. Daar begint zijn dag met vijf kilometer op de nuchtere maag, in een tempo van vijf minuten per kilometer, alstublieft. En dat voor een 40- en 95-plusser. In het begin toen hij daar kwam, liep hij die met gemak, maar de laatste jaren heeft hij steeds meer moeite met het tempo. Zijn maximumhartslag zou 180 moeten zijn, maar als hij 173 haalt, is hij allang tevreden. Later die dag probeert hij nog te zwemmen en te fietsen, zijn nieuwe dada als hij thuis is."

"Fietsen, op een racefiets?" De dokter was ineens dubbel geïnteresseerd.

"Jawel, op racefiets. Geen gewone hoor. Een Merckx, uit titanium nog wel, gemonteerd met de op een na duurste Campagnolo. Daarmee scheurt hij langs de Vlaamse wegen en af en toe over de Vlaamse hellingen die wij bergen noemen. En dat is het hem nu net. Het fietsen bezorgt hem bijzonder veel plezier, maar hij klimt zo slecht. Gehandicapten, terminalen, bejaarden, zelfs vrouwen rijden zo van hem weg als de helling meer dan 8 procent stijgt. Ex-coureurs met wie hij over zijn problemen praat, raden hem een clenbuterolkuurtje aan. Maar mijn vriend, die kent wat van doping en die is niet gek. Clenbuterol zet wel vet om in spieren, maar het dient vooral voor de beesten. Dus probeert hij op zijn voeding te letten. Hij lijnt al vijftien jaar en is een levend bewijs van het jojo-effect, want na elke zwakke periode van weinig trainen en veel chocolade, zoet en chips zijn er per saldo meer kilo's bij dan er tijdens de onthouding zijn afgegaan. Laatst stond er in zijn lijfkrant De Morgen een verhaal over lichaamscorrectie bij mannen. Het ging over mannen die siliconen lieten inplanten in hun borsten. Dat was niet bepaald wat hij zocht, want zo'n extra zak plastic zou hem zeker niet makkelijker over de Paterberg helpen. Neen, hij wil van die zwembandjes af. Liposuctie zou een oplossing zijn, maar hij haat ziekenhuizen.

"Hij wil vooral die conditie terug van toen hij twintig was. Hij wil in vorm zijn na drie keer trainen en zoals vroeger de vierde keer trots de training stoppen met de melding: niet gezweet vandaag, ik ben in vorm. Zijn probleem is dat hij fitter is dan 99 procent van de bevolking in zijn leeftijdsklasse, maar hem interesseert alleen dat ene procent dat nog harder loopt en nog beter fietst dan hij. Hij was vorig jaar in Australië en heeft daar een aquaman gekocht. Dit jaar gaat hij nu ook aan triatlons meedoen."

De dokter bestelde nog een cognac en zei: "Een psychiater zou zeggen: je lijdt aan geriontofobie. Je bent gewoon bang om oud te worden."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234