Zondag 28/02/2021

Gerei

Ge�rfd van een oma, dat spreekt. Stevige lepeltjes, tamelijk zwaar in de hand

Na de lunch begint het gesprek te gaan over lepeltjes, steeds meer lijken er op tafel te verschijnen terwijl er toch heus maar vier liggen. Niet dat die er niet mogen zijn, integendeel roepen ze zelf luid, al die nadrukkelijk bewerkte bloemsteeltjes met omhoogkrullend loof en pront daarboven de kelk, in joyeus art deco: ai, wat een kostelijk lepeltje ben ik! Geërfd van een oma, dat spreekt. Stevige lepeltjes, tamelijk zwaar in de hand met al dat organische gedoe, degelijk ook daardoor, ondanks het Gevoel. Bloemen, dat was toch Gevoel, daar sprak ooit het hart uit, "Roos: ik bemin u; Distel: val mij niet lastig..." Van wanneer was jouw oma?

Zacht handrugvel met hoge blauwe aderen, licht verkromde vingers om zo'n lepeltje. Roeren tot alle suiker is opgelost, wie doet dat vandaag de dag nog, verkwisting was zonde. Mijn oma gooide een keer alle lepeltjes in de kachel, ze was ze aan het poetsen en zomaar kwam de buurvrouw vertellen dat de ooms waren meegenomen. Ze stond op met haar schort vol lepeltjes en schudde het leeg in de kachel alsof ze noten gedopt had. Zo gauw ze zag wat ze had gedaan, pakte ze de tang en viste ze er één twee drie weer uit, de kachel stond immers nooit hard toen. En denk maar niet dat ze huilde. Geen traan. Gevoel was meer iets voor lepeltjes in die dagen.

Het lijkt weer eens onmogelijk gewoon te blijven bij wat er is. Hoe komen we nu te praten over salamanders, waarom die in het vuur heetten te gedijen - "sanz dolor et sanz dommage de son cors" - terwijl ze toch in het water leven, loop straks maar mee naar dat poeltje! en waarvandaan zweven plotseling de wajanglepeltjes van mijn schoonmoeder richting tafel? Antiek Jogyazilver, Krishna, Arjuna in dun filigrein op de steel, te teer voor ons soort van handen. Twaalf, in een zakdoek gewikkeld, voor zijn kromgewerkte moeder meegenomen door een zoon die verzetsstrijders had opgeruimd in Ons Indië. "Zo'n oude cultuur, ma, en het kost allemaal niks daar..."

Wat er is, dames en heren, kunnen we ons daartoe beperken? Stil legt de vriendin er twee uit de achttiende eeuw op tafel, versleten, onversierd, logisch van vorm, elk in twee stukken gegoten met een fijne las tussen het puntige blad en het steeltje. Initialen achterop, drie zilvermerkjes per stuk en wat is dat aan de voorkant, waar heb je de loep? De tranen springen ons in de ogen: uit een miniem net van lijntjes, anderhalve vierkante millimeter hooguit, groeit fluks een Wespje Vulgaris. Elke geleding, ieder vlies, alle klauwtjes aan al haar zes benen: werkelijkheid, wat is dat, welk postulaat van helderheid rukt aan de geest.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234