Maandag 25/10/2021

Gentse Macharius-Heirnis-wijk zet zichzelf in de kijker

'Ik haat televisie. Evenveel als ik pindanootjes haat. En toch blijf ik ze eten.' Orson Welles had het al door in 1956. Televisie kan dik verslavend zijn, al geven we dat niet altijd even snel toe. Het sociaal-artistieke project Vitrinetelevisie (VTV) wil daar iets aan doen en vroeg aan de bewoners van de Gentse Macharius-wijk om hun televisietoestel voor hun raam te plaatsen en daarop een zelfgemaakte video te tonen.

Gent

Van onze verslaggever

Thomas Dierckens

Dit weekend gaan de straatlantaarns in drie straten van de Macharius-Heirnis-wijk voor een paar nachtjes uit. De straten worden dan immers verlicht door dertig televisietoestellen waarop bewoners zichzelf op een alternatieve manier voorstellen aan hun buren en het grote publiek. Voor één keer worden de rollen dus omgekeerd en dient de tv om elkaar beter te leren kennen. "We wilden mensen op straat krijgen door wat hen meestal binnen houdt, het televisietoestel. Dit weekend moet het echt een buurtfeest worden waar de mensen elkaar ontmoeten en samen plezier maken", vertelt VTV-initiatiefnemer Peter Monsaert van DARMvzw. "Ik heb helemaal niks tegen televisie, maar mensen die hele dagen als een zombie voor de buis hangen, vergeten hoe waardevol het leven is. Al geef ik grif toe dat ik zelf het slachtoffer ben van de ziekte die ik probeer te bestrijden. Door met het project bezig te zijn, heb ik alvast de doelstelling bereikt om mijn buren beter te leren kennen. Voorheen kende ik alleen maar mijn overbuur en mijn naaste buren en nu bijna de hele wijk."

VTV is laureaat van de wedstrijd Kunst in de buurt van de stad Gent. Met die wedstrijd daagt de stad sinds 1995 de kunstsector én creatieve Gentenaars uit om sociaal-artistieke projecten op te zetten met een zelf te kiezen buurt en haar inwoners. "De nadruk ligt wel op het artistieke, al heeft het hele project een sociale invalshoek", benadrukt Monsaert. "We hebben twee camera's laten rondgaan, zodat de bewoners zelf filmpjes konden maken. Niet om zomaar wat filmen; we hebben de buurtbewoners echt aangepord om door te denken, om visueel een idee uit te werken. Achteraf hebben we wel geholpen met de montage, omdat zoiets nogal technisch is en wel wat vakmanschap vereist."

Een jong stel uit de Lozevisserstraat was meteen gewonnen voor het project. "Zelf kennen we alleen onze rechtstreekse buren en overburen. Wie tien meter verder woont, is een raadsel", vertelt An Bosschaert. "Toen ik klein was, kende ik alle mensen van de straat bij naam, maar ja vroeger waren de mensen bijna verplicht om met elkaar overeen te komen. Nu zijn we veel mobieler en minder afhankelijk van onze eigen buurt voor sociaal contact." Omdat ze zelf niet zoveel tijd hadden, leenden ze hun raam uit aan een kunstenaar uit de buurt. Die gaat in de vitrine een computerscherm plaatsen waarop voorbijgangers een spelletje kunnen spelen. "Met behulp van een muis kun je bewoners uit de buurt verbinden met hun interieur. Zo kun je zien hoe die persoon leeft."

Ook Bernard Cornelis uit de Tarbotstraat doet mee aan het project. In zijn vrije tijd houdt hij zich bezig met het neerpennen van hersenspinsels en nu zal hij voor de eerste keer zijn werk geconfronteerd zien met een publiek. Hij maakte een video waarop hij zijn teksten voorleest en zal die afspelen in zijn woonkamer. "Er is al genoeg geslotenheid in de wereld. Van mij mag iedereen hier over de vloer komen en zich in mijn zetel ploffen. Ze krijgen er nog een pintje boven op." Vroeger was Bernard een verstokte televisiekijker, maar nu heeft hij geen toestel meer. "Daar is toch alleen maar klootzakkerij op te zien, zo nietszeggend allemaal. Mensen hebben al zo weinig contact met elkaar. Als ik over straat loop, zeg ik tegen iedereen goedendag en dan nog kijken ze soms alsof ik bijbedoelingen heb."

Bij kapsalon Christel op de hoek van de Tongstraat met de Lozevisserstraat gaat de laatste klant vers gekapt buiten. Met haar twee gigantische ramen is Christel als geen ander op de hoogte van wat er leeft in de wijk. "In de buurt wonen veel jongeren en tegelijkertijd veel ouderen en die laatsten durven al eens klagen dat ze weinig een goedendag krijgen", vertelt Christel. "Beiden leven natuurlijk wat naast elkaar. Die jonge mensen gaan overdag werken en wanneer ze thuiskomen, zitten de meeste oudjes al voor hun televisie, zeker in de winter. Ik werk hier nu negen jaar en merk dat het contact vermindert. Overdag maken ze wel nog een praatje, maar 's avonds is het elk voor zich. Het nieuwe cafeetje heeft daar gelukkig wat verandering in gebracht."

Op de stoep in de Tarbotstraat even verderop zitten drie wat oudere dametjes op het voetpad de straat te observeren zoals alleen oudjes dat kunnen. Bij hen hangt geen 'VTV, ik doe mee'-affiche voor het raam. "Daar houden wij ons niet mee bezig", aldus Lisette. "Allez, uwen tv voor het venster zetten, begin er al maar aan te sleuren. En dan heel den boel ontregeld, ik moet dat niet weten." Maar verstokte televisiekijkers zijn ze zeker niet. "We kijken naar het regionale nieuws en een paar feuilletons, maar als het schoon weer is zoals nu zitten we altijd buiten om een klapke te doen. Wij hebben zo geen project nodig om elkaar beter te leren kennen. Is het niet waar Mariette?"

'Dit weekend moet het echt een buurtfeest worden waar de mensen elkaar ontmoeten en samen plezier maken'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234