Donderdag 23/09/2021

'Genk moet in titel geloven'

'We moeten er gewoon voor gaan, dat is nu wel duidelijk.' Thordur Gudjonsson (25), de creatieve toets op het middenveld van Racing Genk, kopt vóór Standard-Genk van vanavond al een gemeten voorzet binnen: Genk moet resoluut de kaart van de titel trekken en de strijd aangaan met (onder meer) Club Brugge. De inzet is het hoogste goed, de landstitel. Gudjonsson: 'De limiet is in Genk nog altijd niet bereikt. We moeten in onszelf geloven. De titel te hoog gegrepen? Ik denk het niet.'

Brussel.

Eigen berichtgeving

Thordur Gudjonsson zal nooit moeilijk doen als het ook makkelijk kan. Een bescheiden kerel, low profile. Hij had het al eens gezegd ("Voetbal is eigenlijk heel eenvoudig, het zijn de mensen die het moeilijk maken") en hij blijft het herhalen: doe maar gewoon. Voer je taak uit, wel zo goed mogelijk maar altijd met een gezonde dosis zelfrelativering. En precies daar mangelt het bij Club Brugge, momenteel de grote concurrent in het titeldebat. Gudjonsson: "Brugge heeft problemen in de ploeg. Potentieel zijn ze sterker dan wij - ze hebben de betere spelers - maar er is ook zoiets als sfeer, karakter, ziel, spirit. Spirit is very important, uiteindelijk moeten de spelers het doen, hé. And if you have some 'dikkenek' in the team... Bij Genk lopen geen 'dikkenekken', daar zorgt trainer Anthuenis wel voor. Anthuenis controleert, laat de groep samenklitten en houdt iedereen met de voeten op de grond, ondanks alles successen. A tremendous feeling. Een wereld van verschil ook in vergelijking met Bochum, waar ik eerder speelde. Alleen maar kliekjes en elkaar een mes in de rug steken."

In Akranes, IJsland, groeide Thordur Gudjonsson uit zijn eerste voetbaltruitje. Een havenstadje van zo'n 5.000 mensen, waar de oudste van zeven broers emplooi vond in het slachthuis en de haven zelf. Maar werken luidde niet meer dan een aanloop naar een professionele voetbalcarrière in. Overigens: de familie Gudjonsson ademt voetbal. Pa liet er de plaatselijke ploeg rondjes lopen en Thordur bond er samen met vier broers de voetbalschoenen aan. Twee van die broers, Bjarni en Johannes, hebben intussen ook de oversteek naar Genk op hun actief. Thordur vindt het best zo: "Ze betekenen veel voor mij, nu zie ik ze tenminste weer elke dag. Ik besef dat dit geen normale situatie is in het voetbal, maar dat is nu ook weer niet zo belangrijk." En heel kordaat: "Ze hebben een goeie kans om het te maken. Centraal op het middenveld of ergens anders, ze zijn polyvalent. Ze hebben an eye for football, zijn snel en sterk met de bal aan de voet. Ik geef hen raad, maar uiteindelijk moeten ze hun weg zelf vinden."

Met of zonder familie in de buurt, de oudste Gudjonsson trekt zich wel uit de slag. Hij voelt zich in zijn sas bij Genk, tekende er ook bij tot 2003. Vanwege de ideale mix ook tussen professionalisme en kameraderie. Gudjonsson: "Die familiale sfeer moet blijven, de relatie tussen het bestuur en de spelers is prima: de persoonlijke aanpak, niet die rauwe business." Maar is dat wel vol te houden op die manier? Gudjonsson: "Tja, niemand had verwacht dat het ook dit seizoen weer zo goed zou gaan. Sommigen dachten dat we een eendagsvlieg waren, één keer en nooit meer, maar wat blijkt: na het vertrek van Oyen, Clement en Peeters zijn we er zelfs sterker op geworden. We spelen anders nu. Nog harder werken, sneller overschakelen van verdediging naar aanval, veel proberen te scoren uiteraard. Ik doe mijn deel van het werk, ben een echte ploegspeler. Strupar en Oulare mogen in de schijnwerpers staan, voor mij telt dat niet. If the team is doing well, I'm doing well. En als we daardoor media-aandacht krijgen, is die verdiend."

Genk kan nog altijd groeien, schat Gudjonsson. Hij ziet aan het einde van het seizoen wel weer één of twee spelers vertrekken, maar dat moet worden opgevangen. "Als de club zegt: 'Oulare, je moet blijven', dan zal hij moeten blijven. Ik hoop het alleszins, want hij scoort uit de meest ongelooflijke hoeken. Hij maakt iets van niets, komt steeds de bal vragen. Een harde, sterke, snelle voetballer. Strupar ook. Een man die altijd wil voetballen, makkelijk om mee samen te spelen." Maar volgend jaar zeker al wel zonder de onvermijdelijke Anthuenis, beseft Gudjonsson. De man die de cocktail shaket, stapt over naar Anderlecht. "Zijn persoonlijkheid zal me altijd bijblijven. Een warme, vriendelijke maar vooral eerlijke man. Ik ben echt blij voor hem, maar ook wel een tikje sad. Hij is niet alleen een trainer voor ons. Anthuenis helpt ons ook buiten het veld, hij betekent heel veel voor mij. Zijn vertrek doet echter niets af aan mijn ambitie: bijleren. Ik moet nog veel beter kunnen. De stappen vooruit die ik zette sinds ik hier ben aangekomen, dat is ongelooflijk... echt waar. Maar ik voel dat ik nog belangrijker voor de ploeg moet worden."

En als Genk vanavond wint op Standard en de leiding afsnoept van Club Brugge mag Gudjonsson op beide oren slapen. "Dan ga ik weer dromen van Liverpool, maar bij dromen zal het wel altijd blijven." (lacht)

Filip Jacobs

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234