Woensdag 22/01/2020

Genezing door de weckpot

Debby Bull. 'Blauw van jou'

Annick Schreuder

Eigenlijk heb je na het lezen van de inhoudsopgave van Blauw van jou het boekje al uit. Die is namelijk verhoudingsgewijs nogal uitvoerig terwijl tegelijkertijd de essentie van elk van de zestien hoofdstukjes keurig wordt weergegeven. Alles wat Debby Bull, voormalig journaliste van Rolling Stone, verder nog te vertellen heeft is franje. Helaas, want Blauw van jou, de kunst van het inmaken is een prachtig uitgevoerd en mooi vormgegeven boek en zelfs het thema is niet onaardig. Een dertigjarige vrouw stort in als haar vriend haar verlaat voor een ander. Nachten, weken huilt zij zakdoeken en kussenslopen vol en geeft zich over aan haar verdriet, boosheid en wanhoop. Ondertussen houdt zij zich onledig met het inmaken van jam van een zakje bosbessen dat nog van hem is en dat zij in de diepvries heeft gevonden. "Misschien is het inmaken een vreemde vluchtweg uit de donkere wouden der wanhoop, maar alle andere manieren, van Prozac tot zelfmoord, zijn erg slecht voor je lichaam. En therapie, waarbij je het verhaal elke week nieuw leven inblaast, helpt ook niet altijd. Als je écht depressief bent moet je iets doen wat je aan het drama onttrekt, wat je losmaakt van de grote wereld, waarna je heerser wordt van een klein, overzichtelijk wereldje, eentje van blauwe bessen en Keulse potten. Dat je laatste relatie mislukte en je hart is gebroken wil nog niet zeggen dat al je dromen bedrog zijn."

Ik denk dat het ambachtelijk en landelijk karakter van deze zelfverzonnen therapie een deel van het succes verklaart dat Blauw van jou in Amerika ten deel viel. Maar de koppelingen tussen wijze levenslessen en het steriliseren van weckflessen of het kopen van pruimen ("de winkelbediende zal je aankijken en zich afvragen of je last hebt van constipatie. Maak je niet druk om wat anderen van je denken.") vind ik melig en obligaat. De kritieken in Amerika daarentegen juichen over de 'hilarische' wijze waarop Bull morele kwesties paart aan inmaakrecepten. Te veel eer, wat mij betreft. Bull is een beetje een schooljuffrouw die, hier en daar met kwinkslagen, semi-waarheden als "Het leven is geven en nemen, en aan het eind van de trechter zie je het licht" opdist als zenoefeningen.

Na de bosbessenjam waagt de vrouw zich aan allerlei andere groenten en fruitsoorten om in te maken, variërend van paardebloemgelei tot zoetzuur van watermeloenschillen. En iedere keer leert ze aan de hand daarvan iets nieuws. Over zichzelf, over het leven. Het einde is voorspelbaar. De vrouw is zodanig tot zichzelf gekomen dat ze weer kan openstaan voor een nieuwe relatie. De honderden Keulse potten die in de kelder ingemaakt staan te wezen, hebben hun werk gedaan. Afijn, als Blauw van jou u niet over uw depressie heen kan helpen, staan er altijd nog een paar aardige recepten in.

Debby Bull (uit het Engels vertaald door Annelies Eulen), Blauw van jou. De kunst van het inmaken, Vassallucci, Amsterdam, 119 p.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234