Dinsdag 19/01/2021

Generaal De Croo: minachtend als nooit tevoren

Een gezonde dosis pretentie en eerzucht kan een degelijke politicus vergeven worden.

Van iemand als De Croo (DM 10/4) verwacht ik echter wel het nodige respect voor de zwaksten in onze samenleving. "Ik ben echt geen Vlaams-nationalist omdat ik echt niet mentaal gehandicapt ben", zegt hij. Én respect voor de hardwerkende confrater-politicus. Over Fons Borginon zegt hij: "Hij is er gewoon niet voor gemaakt en zou zondags beter pinten gaan pakken op het voetbal". Het zou getuigen van een minimum aan hoffelijkheid en tact.

Is de tijd niet gekomen dat oude krokodillen, showmen tout court, plaats ruimen voor de jongere begeesterende generatie van politici?

Ik werk al bijna mijn hele leven met mentaal gehandicapten en had liever gezien dat hij zijn vergelijkingen uit de krakelingenvijver van Michelbeke vist.

Marc Verhaert, Vremde

Vlaams-nationalist is mentaal gehandicapte?

"Ik ben echt geen Vlaams-nationalist omdat ik echt niet mentaal gehandicapt ben." Dat is toch een opmerkelijke uitspraak van Kamervoorzitter Herman De Croo (Open Vld). Nu, we weten al langer dat De Croo allesbehalve verdacht kan worden van een Vlaamse reflex en dat hij het koningshuis en België verheerlijkt. Maar iemand die daar anders over denkt als een mentaal gehandicapte bestempelen, dat is beneden alle peil.

Het is blijkbaar gemakkelijker om iemand te beschimpen dan argumenten aan te voeren tegen diens overtuiging. Ik ben er overigens van overtuigd dat deze laatdunkende uitspraak ook heel wat mensen met een mentale handicap tegen de borst zal stuiten. Heel wat mentaal gehandicapten hebben interesse in politiek en sommigen zijn zelfs actief in een politieke partij.

Herman De Croo schuift verder nadrukkelijk het scenario naar voren waarbij Open Vld en sp.a samen voortregeren na 10 juni, ook als zij aan Vlaamse zijde geen meerderheid zouden behalen. Het tekort aan zetels aan Vlaamse zijde zou dan gecompenseerd moeten worden door de overtollige Franstalige zetels van de socialistische PS en het liberale MR.

U begrijpt dat een dergelijke machtslust bij Open Vld en sp.a compleet nefast zou zijn voor de Vlaamse belangen. Hoe kan men in een federale regering doorwegen als men zelfs aan Vlaamse zijde geen meerderheid heeft?

Zowel de V, de L als de D moeten wijken voor machtslust. Het is duidelijk dat Open Vld al haar principes overboord gooit om toch nog tot een volgende regering te mogen behoren.

Nick Mouton, Lovendegem

Open Vld en CD&V: samen open?

Respect voor elkaar en openstaan voor de ander. Daar gaat het om in de huidige verkiezingscampagnes, meer dan ooit. Toch verbaast het dat de twee partijen die het politieke campagnelandschap beheersen nauwelijks respect en openheid voor elkaar kunnen opbrengen.

We moeten al ver terug in de vaderlandse politieke geschiedenis om een verkiezingscampagne zonder blauw-rooms wapengekletter te vinden. Soms vraagt een politiek bewuste mens zich af of de liberale en christendemocratische aanvalsstrategieën niet eerder de antipolitiek voeden.

Dankzij twee verkiezingen in één politiek jaar is het vandaag eens te meer van dattum. Als federaal oppositieblok verscherpt het kartel CD&V/N-VA zijn kritiek op het paarse beleid, hoewel er toch opvallend meer op Open Vld-regeringsleden wordt geschoten dan op collega's van andere partijen.

Voorzitter Bart Somers profileerde zich als de belichaming van de CD&V-bashing, omdat premier Verhofstadt als staatsman geen lelijke dingen mag vertellen. Positieve boodschappen uitdragen en de kiezer verleiden, zo schrijft partijstrateeg Slangen onze premier immers voor. Opvallend is nu dat de burgemeester van Mechelen - na zijn besluit om Dirk Sterckx van de Antwerpse Kamerlijst te verlossen - zijn nijdige speldenprikken plots inhoudt. Tja, image is everything.

Op ideologisch vlak woedt de oorlog voort, maar gelukkig iets beschaafder. Wouter Beke (CD&V) profileert zich als voortrekker van het personalisme en het gemeenschapsbelang, kritiek spuiend op de eenzijdig individualistische levensbenadering van het vierde Burgermanifest. Prompt is daar Mathias De Clercq (Open Vld), die de CD&V-ideoloog moreel absolutisme en paternalisme verwijt. Gek hoe beiden zich zo graag tegenover elkaar posteren om eigenlijk eenzelfde doel voorop te stellen: mensen de kans geven zich efficiënter te ontplooien, ofwel door de relatie met hun omgeving in de verf te zetten ofwel door het gevoel te benadrukken dat men zelf alle touwtjes in handen heeft. Maar waarom zouden beide visies niet kunnen samengaan?

Liberalen en christendemocraten, begraaf die strijdbijl en geef jullie slogans een geloofwaardige invulling in plaats van ze door gekibbel tot lege dozen te laten reduceren.

Vincent Douchy, Lier

De Croo, politici en wielrenners

In het Dinsdaginterview vergelijkt Kamervoorzitter De Croo politiek met wielrennen. "Wat geldt bij coureurs, geldt ook bij ons", zegt hij. "Duizend nieuwelingen baren honderd amateurs, tien beroepsrenners en één kampioen."

Er is mijns inziens één groot verschil, mijnheer De Croo, renners moeten eerst koersen en veel prijzen winnen vooraleer ze tot kampioen uitgeroepen worden. In de politiek zijn de kampioenen op voorhand bekend, nog voor ze iets bewezen hebben. Althans u kent ze. Ik citeer u: "Mathias De Clercq, kleinzoon van Willy De Clercq, de zoon van De Gucht, de dochter van Guido De Padt, Sofie Staelraeve (mij onbekend en nu al kampioen) en eventueel (!) mijn zoon Alexander."

Raf Van Der Cleyen, via onze website

Infantiel

Met stijgende verbazing heb ik het opiniestuk van Bart De Wever gelezen (DM 10/4). Freud zegt dat godsdienst een vorm van niet overwonnen infantilisme is, vanuit een kinderlijk verlangen naar warmte en bescherming. Dat zegt De Wever niet. Freud zegt het.

De Wever heeft niets tegen homofielen, dat zegt ene bisschop Léonard. Bischop Léonard doet aan communicatief bochtenwerk, zegt De Wever. Wat hij niet zegt, is dat nationalisme al evenzeer een niet overwonnen infantilisme is vanuit een kinderlijk verlangen naar warmte en bescherming.

De Wever vindt dat het beledigen van het kruis op de buis niet kan. Hij vindt dat een belediging van het geloof, dat Freud zo infantiel vindt. Hij zegt het niet, Freud zegt dat. Wat De Wever wél zegt, is dat mensen die niet geloven in de infantiele god, hogepriesters van het nieuwe geloof, morele nihilisten zijn.

Bart De Wever, velen die niet geloven in uw infantiele christendom en nog veel minder in uw infantiel nationalisme, zetten zich in voor hun medemensen. Uw moreel nihilisme valt hierbij in het niet.

Gilbert Desmet, via onze website

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234