Woensdag 13/11/2019

genderneutraal

Het is het seizoen van de verjaardagspartijtjes. Je hart breekt voor de kinderen die van hun school geen uitnodigingen voor hun feestje meer mogen verdelen. Sommige scholen organiseren maandelijks een gezamenlijk feestmoment voor kinderen die jarig zijn geweest. Prachtig initiatief. Maar we hoeven daarom de onschuldige traditie van het verjaardagsfeest toch niet wantrouwig te gaan bekijken als bron van discriminatie of uitsluiting? Een statussymbool van ongelijkheid? Je kunt ook gewoon wat vriendjes en vriendinnetjes uitnodigen voor een spelletjesmiddag in het park. Kost je, behalve een minimaal budget voor taart met kaarsjes, alleen een jaar van je leven aan stress.

Maar vandaag is er geen reden tot diepzinnige bezorgdheid. Je zoon en je dochter mogen elk naar een eigen feestje bij een vriend en vriendinnetje. Eerst mag John John zich klaarmaken. Op de invitatie staat: kleren die vuil mogen worden en stevige stappers aandoen. Joelend als een houthakker, met een oude jeans vol gaten en stevige winterlaarzen lever je hem af op zijn bestemming.

Dan is het de beurt aan Missy. Als een prinses die naar haar eerste bal mag, maakt ze zich op. In het geval van je dochter wil dat zeggen: haar in twee Pippi Langkous-achtige staartjes. Vingers gelakt door een kundige moederhand (alleen op weekdagen, wanneer het minder nauw steekt, mag vader met de nagellak assisteren). En al haar lievelingskleren boven elkaar: het rode jurkje met witte hartjes plus de onvermijdelijke roze rok van My Little Pony. Met sterrenstof omgeven trekt ook zij de deur achter zich dicht. Battledress versus ballroomdress. De waterscheiding der geslachten voltrekt zich voor je ogen. Ook al hebben jullie het nooit gestimuleerd. Je zoon vertrekt als een speelse soldaat naar zijn afspraak. En keert terug als een modderduivel. Je dochter vertrekt als een prom-meisje. En keert terug als een vrolijk geschminkt elfje.

Jullie opvoeding is er eentje zonder veel fundamentele principes - meer 'go with the flow' dan 'mijn wil is wet'. Maar genderneutraliteit is er toch eentje waar jullie enig belang aan hechten. Geen (of toch niet te veel) roze speelgoed voor haar, en lichtblauw voor hem. Geen aparte verhaaltjes, geen op genderverschil gebaseerde eigen tv-voorkeuren.

Het heeft allemaal niet veel geholpen. Erger nog: je kinderen lijken perfect gelukkig in de rol die de samenleving hen toebedeelt. Wat nu?

Tijdens hun afwezigheid blader je door het eerste Sinterklaasreclameboekje dat het huis is binnengedwarreld. In genderneutrale kleuren - zij: donkerblauw, haar nieuwe lievelingskleur; hij: groen - hebben broer en zus alvast hun voorkeuren omcirkeld. Voor je dochter mag de goedheilige man een snoezige knuffeleenhoorn brengen, een roze strijkplank en een kaptafel van Frozen. Voor je zoon gaat de voorkeur naar het gevaarlijkste ruimteschip uit de nieuwe Lego-collectie en een robot.

"Onze opvoeding is mislukt", concludeert je geliefde. Zuchtend geef je haar gelijk. "Maar ze zijn wel gelukkig."

Bart Eeckhout is opiniërend hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (8) en Missy (4). bart.eeckhout@demorgen.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234