Vrijdag 26/02/2021

'Geluk zit niet in een smartphone'

Benoît Lutgen maakte Vincent Van Quickenborne ooit wijs dat hij in een boomhut woont. Niet eens zo hard gelogen, want 'Lulu' voelt zich helemaal thuis in de bossen van Bastogne. Voorlopig toch. 'Ooit verhuis ik naar India', zegt de cdH-voorzitter. 'Als ik morgen wil, ben ik weg.'

"Viens, le chien!" Le chien, dat is de jongste jack russell van Benoît Lutgen. Amper drie maanden oud, en nu al denderend door het bos met de energie van een Duracell-konijn. Het bruingevlekte beestje springt op en neer, loopt weg en komt pas terug als zijn baasje op de vingers fluit. "Pas manger les petit canards!", schreeuwt hij. "Voorlopig heeft hij geen naam, dus noem ik hem 'Le chien' zoals in die film Alexandre le bienheureux. Daarin speelt Philippe Noiret een man die de hele tijd moet werken tot zijn vrouw plotseling sterft. Dan besluit hij om samen met zijn hond van het leven te genieten. Hij stopt met werken, laat zijn dieren vrij en gaat vissen."

Zijn er ook bij vandaag: Gaillard en Maggie. Zoals Margaret Thatcher. "Niet omdat ik fan ben, maar ik had toevallig een naam met een M nodig." Elke zondagochtend ziet Benoît Lutgen de zon opkomen boven Bastogne en loopt hij de bossen in. Na vijftien jaar Belgische politiek blijft de cdH-voorzitter een Ardense jager. Notoir kettingroker, harde werker, dierenliefhebber. Het grootste stemmenkanon van Wallonië op Elio Di Rupo (PS) na. Een autodidact die zonder diploma opklom naar de top van de partij en in 2011 het voorzitterschap overnam van Joëlle Milquet. In het bos van Bastogne neemt hij afstand van het gekonkel in de Wetstraat. "In de natuur vind ik zuurstof en inspiratie", zegt hij. "Hier ben ik fundamenteel positief."

Als jongetje ging 'Lulu' in deze bossen op zoek naar granaten en foxholes: putten waarin de Amerikaanse soldaten zich verscholen tijdens de Slag om de Ardennen. Eind '44 werd hier zwaar gevochten door de geallieerden om het laatste Duitse offensief te stuiten. "Op deze plaats is mijn grootvader gefusilleerd door een brigade Gestapo's. Ze omsingelden het slagveld en begingen op verschillende plaatsen misdaden. Hier werden acht jongeren vermoord, onder wie mijn grootvader en de vader van Gérard Deprez (MR). Hun lichamen werden weken later teruggevonden onder de sneeuw. De Duitsers hadden zogezegd een uitzendradio gevonden in de kerktoren. Ik weet niet of het waar is, maar mijn grootmoeder zei altijd dat Léon Degrelle (van het Waalse fascistische Rex, ADB) mijn vader is komen weghalen uit de kelder."

Huis noch wagen

In het bos geniet Lutgen van zijn vrijheid. "Als ik morgen wil, ben ik weg. Au revoir tout le monde! Dat is een grote luxe. Behalve een motor bezit ik niets. Geen huis, geen wagen. Persoonlijk begrijp ik het idee van eigendom niet echt. Ik hoef geen dingen te bezitten om gelukkig te zijn. Ik heb natuurlijk makkelijk praten, want ik heb geen kinderen en niemand is afhankelijk van mij. Maar het geluk zit niet in een smartphone. Het geluk zit in het contact met anderen. Iemand ontdekken die je intellectueel uitdaagt of inspireert.

"Ik neem bijvoorbeeld altijd lifters mee. Zo kwam ik tien dagen geleden twee Denen tegen, op wereldreis. Ik nam ze mee om iets te eten en liet ze hun tent opzetten in de tuin van het cdH-hoofdkwartier in Bastogne.

"De volgende ochtend belde een medewerker me in paniek op omdat twee onfrisse mannen uit een tent kwamen gekropen. (lacht)

"Helaas ben ik door mijn functie nooit helemaal vrij. Ik verafschuw mondaine recepties en feestjes, maar ze horen er nu eenmaal bij. Ik heb wel een trucje: ik kom binnen, maak een toer door de kamer en vlucht dan weg. Drie minuten volstaan."

Lutgen komt nochtans uit een politieke familie: zijn vader Guy was staatssecretaris en minister. "Maar ik geloof niet dat mensen voorgeprogrammeerd zijn. Als jongen wilde ik altijd humanitair werker worden. Ik heb in het VK gestudeerd en toen ik terugkwam, wilde ik naar Noord-Afrika. Ik raakte door de tests en zou een paar maanden later vertrekken. Maar toen is de liefde er tussengekomen." (grijnst)

Adoptie

Lutgen, in 2009 door Le Vif uitgeroepen tot de meest sexy man van Wallonië, is discreet over zijn privéleven. "Ze zeggen dat ik een geheimzinnig man ben. Dat is waar", zegt hij. Toch vertelt hij vrijuit hoe hij onlangs met een alleenstaande vrouw sprak over haar adoptie. Een optie die hij ook overwoog. "Je kunt perfect adopteren als alleenstaande ouder, al is het voor een man wat moeilijker. Ze-ker voor een man met mijn levensstijl. Als je je kinderen maar drie mi-nuten per dag ziet, heeft het weinig zin. Ik vind het trouwens gevaarlijk hoe je tegenwoordig kinderen moét hebben om 'gelukkig' te kunnen zijn.

"Ik begrijp niet waarom mensen zo gefixeerd zijn op het doorgeven van hun genen. Alsof je eigen DNA het beste ter wereld is. Voor een vrouw ligt dat anders omdat zij het kind baart, maar soms vraag ik me af waar de grens ligt tussen kinderrechten en het recht op een kind. Het dieptepunt zijn de Amerikaanse toestanden waarbij je zelfs de kleur van de ogen van je kind kunt kiezen. Zo ver reikt het materialisme al."

De zon staat hoog aan de hemel als we aankomen in het gehucht Noville, bij de privévijver van vader Lutgen. Vroeger kwam hij hier 's avonds barbecueën met zijn maten. Nu werpt hij af en toe nog een lijntje uit. "Gaillard haalt de vissen uit het water voordat ik ze kan bovenhalen."

Moeilijk te geloven dat Lutgen deze plaats ooit vaarwel zegt. "Toch hoop ik een deel van mijn leven in India of Afrika te wonen", zegt hij. "Mijn beste vriend woont al 25 jaar in India. Hij is destijds vertrokken met zijn tandenborstel, een hemd en een T-shirt. Nu woont hij in een oud klooster in het westen van India."

Dat hij zelf nog niet in India is ge-weest, heeft een goede reden. "Ik ben bang dat ik nooit meer terugkom. Als ik stop met politiek, doe ik het goed: vertrekken en niet meer omkijken."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234