Zaterdag 03/12/2022

'Geloofwaardigheid kan ons geen barst schelen'

Gesprek met The Offspring-zanger Dexter Holland

Van een uitgekiende carrièreplanning kun je de Californische punkrockgroep The Offspring niet beschuldigen. Jarenlang leidde het viertal een anoniem bestaan met slechts een beperkte lokale aanhang. Tot Greg Gurewitz, gitarist bij Bad Religion en tevens eigenaar van Epitaph, het cultpunklabel bij uitstek, de vier kwajongens na lang zeuren een platencontract aanbood. Vier jaar geleden werd de groep plots tot haar eigen verbazing wereldberoemd. De derde plaat, Smash, werd een wereldhit, met meer dan elf miljoen verkochte exemplaren. Samen met Green Day groeide The Offspring uit tot de speerpunt van de Amerikaanse punkrevival. Zopas verscheen de nieuwste cd Americana, volgens zanger Bryan Dexter Holland "een keerpunt".

Dexter Holland: "De Smash-tour leek eindeloos te duren. Toen we hier in Europa in 1995 op T/W en enkele andere grote zomerfestivals speelden, waren we het gewoon kotsbeu. Ik heb toen bergen kritiek over me heen gekregen, vooral van de Europese pers. Kijk, ik besef ook wel dat ik geen zangwonder ben, maar ik blijf erbij dat we toen deels ten onrechte zijn veroordeeld. Onze oververmoeidheid bleek ook op het podium, maar de media verketterden ons omdat we zo'n succes hadden met onze plaat.

"Niemand scheen dat toen te begrijpen: de pers niet, onze platenfirma niet en wij nog het minst. Sommige fans van het eerste uur beschuldigden ons van uitverkoop. We zouden ons geschikt hebben naar de wetten van de platenindustrie, het was allemaal een grote marketingstunt... Mag ik er even aan herinneren dat Smash al bijna een jaar uit was voor we enige erkenning kregen? Zeker, we werden plotseling een van MTV's favorieten en dat heeft de verkoop uitermate gestimuleerd. The Offspring speelde al jaren zonder enig commercieel succes. Smash was onze derde plaat, we waren heus geen beginnend bandje. Wist ik of jij veel dat punkrock plotseling the next big thing zou worden? Wij waren punkrockers, eenvoudige jongens in een typisch Amerikaanse high school-omgeving, dit kon ons toch niet overkomen. Tot we op een dag beseften: we verkopen miljoenen cd's en dat is prima zo. Dat werkte bevrijdend."

Dat The Offspring als rebelse punkrockgroep gewillig inging op het monsterbod, zeven miljoen dollar, van Sony, droeg natuurlijk niet meteen bij tot de geloofwaardigheid van de groep.

"Ik kan de argwaan bij de fans wel begrijpen. Maar dit zijn de jaren negentig. Met de komst van Nirvana stond de hele industrie op haar kop. Indie-bands kregen plots vette platencontracten in de schoot geworpen. Tieners snakten naar energieke, rauw klinkende muziek. We hadden gewoon geluk. We zaten op de juiste tijd op de juiste plaats met de juiste plaat. We zijn heus niet over een nacht ijs gegaan voor we besloten te tekenen bij Columbia (onderafdeling van Sony Music, AL). We hebben nog nooit zoveel artistieke vrijheid gekend als nu. Er staat bij de opname van een nieuwe plaat heus geen accountant in de studio die de verkoopbaarheid van onze songs uitrekent.

"Americana is onze eerlijkste plaat tot nu toe. Als je met Dave Jerden (van Jane's Addiction, AL) als producer kunt werken, dat is zoiets als een droom. We klinken net zo punk als tien jaar geleden. Alleen hoor je nu de verschillende instrumenten en kun je de zanglijnen ook horen. Dat heeft te maken met opnamekwaliteit."

Songs als 'The Kids Aren't Alright' en Why Don't You Get a Job' op Americana getuigen van een nogal sarcastische kijk op de VS.

"Americana is geen conceptplaat geworden, maar er loopt wel een rode draad doorheen. Wij zijn oer-Amerikaans, het heeft geen zin dat te willen ontkennen. Vanuit die optiek kijken we gewoon naar de alledaagse dingen in onze omgeving. We wonen tegenwoordig allemaal in de betere buurten, dankzij het geld van de platenindustrie, zeker. Maar we komen alle vier uit die typische saaie voorsteden. Dat was onze jeugd - een wereld die overigens niet meer bestaat. Een simpele autorit door de straat waar ik ben opgegroeid leerde me dat een flink deel van mijn leeftijdgenoten gewoon dood was of verslaafd of in de gevangenis zat. Het was een onthutsende vaststelling, we zijn door het vele toeren onze vertrouwde omgeving een beetje ontwend geraakt. Amerika is een televisieland geworden. Niets lijkt nog echt, iedereen is op een vreemde talkshowtrip, zonder enig besef van waarden. Die vaststelling vormt de thematiek van Americana."

Een pleidooi voor waarden, het klinkt een beetje geforceerd uit de mond van een punkrocker.

"Zou kunnen. Maar punkrock is wel meer dan alleen maar feesten en skateboarden. Zeker als je naar de Engelse punkbeweging kijkt, die toch flink politiek geladen was, aanvankelijk. Maar geloofwaardigheid kan ons geen moer schelen. We staan nog steeds ten volle achter wat we als groep doen.

"Mijn persoonlijke levensfeer is natuurlijk wel compleet veranderd. Ik heb een gezin, ik ervaar een zekere verantwoordelijkheid. Maar dat sluit niet uit dat je nog steeds kunt rebelleren. Wie zei ook alweer dat het opvallend was hoeveel anarchisten zich er aan de bushalte over beklaagden dat de bus steeds vertraging heeft?"

Alain Lahaye

Americana van The Offspring verscheen bij Columbia en wordt verspreid door Sony Music. Op 18 januari speelt The Offspring in de Ancienne Belgique in Brussel, tel. 070/345.678.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234