Woensdag 22/01/2020

GEKLEURD

Tamino ●●●●●

We hadden gezworen om geen vijf sterren uit te delen. Perfectie bestáát niet op een festival waar je al op dag twee in zerpe okselvijvers, drassig gras en andere onkiese luchtjes baadt. Maar dan kwam Tamino. Amper twintig is de kerel, maar The Barn bedwong hij als een volleerde volksmenner, festivalfluisteraar en hartenbreker. Beurtelings werd je ontroerd, verleid en omvergekegeld. 'Cigar' trof pal tussen de hartkamers, 'Indigo Night' ontregelde je oogleden en het tot ons dusver onbekend 'Will of This Heart' verraste met de erotische spanning van Duizend-en-een-nacht. Tijdens de finale vulde hij postpunk-floorfiller 'I Bet You Look Good on the Dancefloor' van Arctic Monkeys met Egyptische duisternis en broeierig verlangen. "Hij is wel héél schattig, hé", polste een vriendin. Geen idee. Maar we zagen wel een optreden van onschatbare waarde.

Slowdive ●●●❍❍

De gitaarstormen van Slowdive bliezen het dreigende wolkendek boven Werchter uiteen, waardoor deze shoegazepioniers hun set onder een onverwacht brandende zon eindigden. Al bleek de Main Stage misschien toch niet de allerbeste plek voor dromerige introspectie. Luchtkastelen van liedjes bouw je het best in het donker, en je laat er maar mondjesmaat een clubje van getrouwen binnen. Klonk opener 'Slowdive' daarom zo fors? Als een test: ben jij wel klaar om je kop richting schoenen te buigen en de blik naar binnen te keren? Shoegazeclassic 'Catch the Breeze' trok je in ieder geval verder mee, naar het oog van de storm: een rustpunt in de gitaarorkaan. En Slowdives mooiste song, 'When the Sun Hits', bleek het hagelkanon van dienst: wég was de dreigende regen.

Maggie Rogers ●●●❍❍

Ze bracht ooit Pharrell aan het huilen en op Werchter kwam Maggie Rogers de Amerikaanse droom uitbeelden. En alle weekendfilms nog aan toe, we geloofden haar. Haar folky deuntjes, alleen ondersteund door een digitale dreun, klapten open in 'Split Stones', een coole r&b-track vol klikkende en borrelende geluiden waarin af en toe een dubstepdrop dreigde door te breken, en die Rogers dansend over het hele podium dreef. De blinkende tressen aan haar pak zwierden alle kanten uit. Maar nog indrukwekkenders: ze kwam weg met een gewaagde versie van Neil Youngs 'Harvest Moon', dat ze omkneedde tot futuristische r&b met een beat die randje plat was.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234