Maandag 27/01/2020

Gehandicapte lacht met gehandicapten

Brussel l In Vlaanderen is hij vrijwel onbekend maar in de VS is cartoonist John Callahan een Very Important Person. Zo belangrijk dat zijn cartoons protestmarsen uitlokten en dat hij zich een goede vriend van Bill Clinton en Tom Waits mag noemen. De Nederlandse documentaire Raak me waar ik voelen kan brengt een portret.

door sarah theerlynck

John Callahan is al sinds zijn 21ste verlamd. Een ernstig auto-ongeval maakte een einde aan zijn wilde leventje vol drank en drugs. Sindsdien is tekenen zijn uitlaatklep. Zijn cartoons zijn scherp en cynisch. Niemand is veilig. De feministen niet, de politici niet en al zeker de gehandicapten niet. Een tekening van de paus die op zijn balkon I'm a rock 'n roll nigger zingt, brengt conservatief Amerika zelfs massaal op straat.

Toch is hij volgens documentairemaakster Simone de Vries niet zo'n harde man als zijn imago laat vermoeden. "Toen ik hem de eerste keer belde, schrok ik me rot toen ik een hele lieve stem aan de andere kant van de lijn hoorde. Hij was heel vriendelijk en beleefd en ik dacht: 'Wat is hier aan de hand?' Al snel bleek hij inderdaad een complex man te zijn. Hij is cynisch en uitdagend, maar ook gevoelig."

Die gevoelige kant van Callahan hoor je het best in zijn muziek. Want dat doet hij ook: liedjes maken, zingen, de ukelele bespelen. "Zijn liedjes zijn in niets te vergelijken met zijn tekeningen", zegt De Vries. "Hij zingt over liefdesverdriet en meisjes die hij niet kan krijgen."

De man houdt er dan ook een complexe relatie met het andere geslacht op na. Getuige onder andere zijn cartoons over feministen. "Hij vindt hen zo'n dankbaar onderwerp omdat ze niet om zichzelf kunnen lachen", vertelt de documentairemaakster. "Ooit maakte hij een cartoon getiteld 'happy feminists'. Al wat je ziet, is een grote lege zaal. (lacht)" Callahan is ook niet te beroerd om met gehandicapten te lachen. "Gehandicapten zelf vinden het fantastisch", zegt De Vries. "Het is ook een vorm van erkenning. Zij zijn het ook waard om op de hak genomen te worden."

In de VS komt er wellicht een televisieserie over Callahans leven. In Humo zegt hij dat hij Rutger Hauer het liefst zichzelf zou zien spelen. "Nou", reageert De Vries, die ook over Hauer een documentaire maakte. "Ik zou Philip Seymour Hoffman toch geschikter vinden. Het is wishful thinking, hé. Hauer is wellicht de man die hij zelf graag had willen zijn."

Holland doc, Ned 2, 22.50

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234