Zaterdag 04/04/2020

Conferenciers

Geert Hoste of Michael Van Peel? De eindejaarsconferences gewikt én gewogen

Geert Hoste en Michael Van Peel groeien steeds dichter naar elkaar toe in eindejaarsshow.Beeld Belga/Bas Bogaerts

Stonden eindejaarsconferenciers Geert Hoste en Michael  Van Peel in het verleden vaak lijnrecht tegenover elkaar,  dan dwingt de actualiteit hen nu om op één lijn te staan: tegen de terreur en angst, voor de hoop en solidariteit. 'JUMP' en 'Van Peel overleeft 2015', voor u gewikt en gewogen.

Decor

Een grote affiche van Hoste in de wolken. Als een dartele God? Of klaar om te springen en mens te worden tussen de mensen? Hoste doopte zijn nieuwe show JUMP omdat er altijd wel ergens iets op springen staat in deze bange, nerveuze wereld maar er volgt ook een positievere referentie wanneer Hoste in een gedichtje het springen benoemt als dat moment tussen zweven en vallen waarin alles nog mogelijk is.

Van Peel zet niet zichzelf in de kijker maar wel de oneindige zee, die bluescreen waar dit jaar geen special effect tegen opgewassen was, zo ontluisterend was de realiteit van dobberende kinderlijkjes en de vluchtelingenstroom die op de poorten van Fort Europa inbeukte. Of was Vlaanderen - en bij uitbreiding Europa - net dat zwalpend schip?

Intro

Op 'Heyah Mama' van K3 komt Hoste het podium op en imiteert het dansje perfect. De afscheidstournee ("eufemisme voor opzegtermijn") van de oude K3 en de keuze voor een nieuwe jonge versie ("kinderen uit nieuw samengestelde gezinnen zijn toch al gewoon dat papa mama inruilt voor iets jongers") vormt een rode draad doorheen zijn voorstelling, met enkele voor zijn doen best aangebrande grappen.

Van Peel komt op met het Europees volkslied 'Ode an die Freude' (ode aan de vreugde). Soms behoeft cynisme geen betoog, hoe hij Alle Menschen werden Brüder dirigeert, zegt alles. Hoe vreugde en broederschap werden ingeruild voor terreurangst en ongelijkheid.

Beeld kos

Schietschijven

Bij Hoste is er een voor en na de pauze. Voor de pauze richt hij zijn pijlen op miljardair en man-van-het-volk Marc Coucke, die ooit nog bij Hoste op school zat - wat aanleiding geeft tot een lange maar goed opgebouwde sketch als variant op de aloude 'zeep valt in de douche'-grap. Ook de nieuwste hypes passeren de revue: gin-tonic als de nieuwe cava, mannen met baarden (die andere, met name de hipsters) en foodtrucks. Na de pauze begint Hoste met een opmerkelijk directe kritiek op Bart De Wever ("De Wever is geen 'schaduwpremier' want een schaduw volgt, hij is een spookpremier die angst aanjaagt") en bleef Hoste in het verleden altijd weg van het internationale nieuws om zich te vermeien met ons koningshuis en de uiterlijkheden van onze landelijke politici en BV's, dan noopt de actualiteit hem om ditmaal uit een ander vaatje te tappen.

Nu collegae-humoristen bij Charlie Hebdo om het leven kwamen, nu verhoogde terreurniveaus het gewone leven lamleggen, nu ook in Hostes buurt op het Antwerpse Zuid het geweld steeds vaker om zich heen grijpt. Gelukkig zijn er nog de zekerheden met name de absurditeiten in dit Belgenlandje zoals de farces rond nummerplatenherkenning en invalideparkeerkaarten.

Voor Van Peel was er het tijdperk voor 13 november toen we samen een neus opzetten tegen de terreur (Je suis Charlie) en het tijdperk na 13 november toen we alleen bang thuis gingen zitten terwijl militairen onze straten overnamen. Angst is normaal maar enige relativering kan geen kwaad, vindt Van Peel die in een lange sketch de verslaggeving rond het incident op de Thalys ontmantelt.

Beeld Geert Hoste

Van Peels grote target is IS (of ISIS of Daesh - "die organisatie verandert even vaak van naam als een schimmig theehuis of een bank"). Maar meer nog richt hij zijn kritiek op het Westen, de hypocrisie en achterbaksheid van onze politiek en economisch bestel - of het nu om Europa's dubbelzinnige houding tegenover de vluchtelingen of Griekenland dan wel Bart De Wevers politiek 'incorrecte' correcte uitspraken gaat (Van Peel introduceert daarmee meteen ook enkele nieuwe journalistieke termen: een 'weverke' doen, 'een ruttenke' en een 'schauke').

Attitude

Is Hoste doorgaans een opgewonden Duracell-konijntje dat van cour naar jardin trippelt op het podium, dan zien we voor het eerst een Hoste die af en toe gaat zitten om zijn verhaal te doen, die zelfs al eens durft nippen van een whisky. Komt de rust met de jaren? Het opent in elk geval de deur naar minder show, minder verhuld/verguld entertainment. Met oprechte kwaadheid (de smakeloze Facebook-berichten rond dode vluchtelingen) en dito ontroering (over burgers die zelf acties opzetten bij gebrek aan daadkrachtige politici).

Van Peel ontwikkelde zich de afgelopen jaren niet alleen als comedian, hij toont zich ook een scherp columnist en die is duidelijk mee het podium opgeslopen. De nieuwsberichten uitspitten, feiten contextualiseren, verbanden traceren tot in de details en opnieuw het grote plaatje helder krijgen: Van Peel zoekt steeds meer de lering naast het vermaak. Een balans die hij nu nog weet te bewaren maar die kan overslaan.

Open doekje

"Kom niet af met sociaal achtergesteld. Doe er zelf iets aan, richt een partij op, word verkozen, en misschien dat ik dan om u grappen zal maken." (Hoste noch zijn publiek pikt de verklaring waarom sommige jongeren van bij ons extremisten worden.)

"Iedereen moet de taxshift slikken, behalve grote vermogens en bedrijven. Want die hebben een lobby. Waarom hebben wij als volk geen lobby? Het zou toch goed zijn mensen te hebben die ons, het volk, vertegenwoordigen in de politiek? We zouden ze volksvertegenwoordigers kunnen noemen en samen in één kamer kunnen zetten." (Pittig detail: zus Valerie Van Peel zetelt in de Kamer als NVA-politica.)

Michael Van Peel.Beeld Bas Bogaerts

Slot

Hoste heeft er in tegenstelling tot in al zijn andere conferences met geen woord over gerept, maar aan het einde komt de monarchie dan toch in het vizier met een versje over onze koning die kuurde in badjas terwijl de angst voor de terreur het land regeerde.

Van Peel eindigt naar goede traditie met een nieuwe variant op de song 'I Will Survive' waarin hij de 'kleinere' feiten die zijn conference niet haalden (zoals K3 en de Volkswagen-fraude, beide goed voor nog twee aangebrande grappen) door de mangel haalt.

Moraal

Hoste: Respect voor elkaar.

Van Peel: Empathie is de nieuwe rebellie en fatsoen is de nieuwe punk.

Wie wint?

Bracht Hoste vorig jaar een wel erg lauwe conference, dan heeft hij zich met JUMP (***) herpakt door zelf een sprong in het ongewisse te nemen weg van de grappen rond koningshuis en BV's.

Van Peel overleeft 2015 (****) excelleert in intelligentie en verschaft het publiek niet alleen de lach maar vooral ook het inzicht. Maar wat meer is, 2015 brengt twee eindejaarsconferenciers samen in hun oprechte geloof in de mens als solidair handelende burger, maar ook en vooral in een totaal ongeloof in de politiek.

Als deze eindejaarsconferences de graadmeter zijn voor de publieke opinie, dan is de revolutie niet veraf. Zien we eind 2016 Hoste en Van Peel samen in De stomme van Portici?

Voor speellijsten en tickets: www.michaelvanpeel.be en www.geerthoste.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234