Zaterdag 17/04/2021

straatblog

Geen zorgen, de blurb die de nagelstudio van Lesley-Ann Poppe uitbrengt zijn óók boeken

null Beeld Koen Broos
Beeld Koen Broos

Maarten Inghels is dichter en schrijver. In oktober 2013 verscheen het reportageboek 'De eenzame uitvaart, 40 verhalen en gedichten bij vergeten levens' over zijn werkzaamheden als coördinator van 'De eenzame uitvaart' in Antwerpen. Dit najaar gaat hij op tournee met de eindejaarsvoorstelling 'Achterom'.

"Het is geen typisch literatuurprogramma", verklaarde Stijn Van de Voorde daags nadien op de beklaagdenbank bij 'Café Corsari'. Was hij op het matje geroepen? Voor wat moest hij zich verantwoorden? "Mensen worden woedend als het niet over typische literatuur gaat." Dat soort mensen dus. Mensen die van typische literatuur houden. Mensen die met schuimbekkende inktmonden woedend met de handen op tafel slaan omdat het niet over 'hun' literatuur gaat. Ik ken ze niet, die mensen. Ik heb ze nog nooit ontmoet. Ik ken alleen lezers die met liefde praten over de boeken die ze koesteren. Dat is nooit typische literatuur. Vaak heb ik nog nooit van hun winkeldochters gehoord, zij kennen mijn kelderkinderen niet.

Wat Stijn eigenlijk tegen de kijkers van 'Café Corsari' zei: "Jullie hoeven je geen zorgen te maken dat we het over die saaie romans gaan hebben, nee, de blurb die het nagelstudiootje van Lesley-Ann Poppe uitbrengt zijn óók boeken. De potentiële kijker moet zich dus geen zorgen maken over typische literatuur, het boekenprogramma zonder typische literatuur gaat over 'boeken, er bestaan verschillende boeken, met boeken kan je heel veel doen."

Dat is ontegensprekelijk waar, dat je met boeken ontzettend veel kan doen. Ik zet mijn boeken in een kast, zo'n typische, zo'n Billy van IKEA, haal ze er weer uit, soms laat ik ze rondslingeren in huis, liggen ze een tijdlang op een tafel, vergelen ze voor het raam, vliegen ze door de kamer en soms, heel soms, lees ik zelfs een paar pagina's. Anderen zetten hun honderden boeken als slaafse soldaten in een rij op de grond om de domino een tik uit te delen. Verwonderd staan ze er bij te kijken; je hoeft ze niet eens te lezen om er plezier aan te hebben!

Er is ook ruimte voor erotiek in het niet-zo-typische-literatuurprogramma. Twee actrices mochten elk een zin uit 'Mieke Maaike' van Boon voorlezen, driemaal achterwaarts met hun kont schudden, en de slagzin van de flaptekst kraaien. Het beroerde de bobbel in mijn broek hoegenaamd niet. Integendeel, ik dacht aan die typische literatuurliefhebber, met zo'n typische grijze baard en een pijp in zijn mondhoek, die op zijn typische zolderkamer ondertussen woedend in de ronde stampte.

Want dit was duidelijk een geval van: "Ik heb de klassiekers, ik lees wel eens een gemiddelde roman, maar ik lees ook boeken waar de gewone literatuurliefhebber tegen is", zoals Stijn Van de Voorde het formuleerde. Gelukkig ken ik de gemiddelde roman niet, maar ik kan Stijn wel verder helpen met enkele prachtboeken uit mijn bescheiden erotische collectie: 'Vrijen met een neger tot je zwart ziet' van Danny Laferriere, het 'Erotisch citatenboek', of 'Ondeugende zetfouten' met flauwe grappen als: "Bert reed klem in een stoot van op z'n minst een meter vijftig diep", of: "Buurman kwam om de drilvoor en mevrouwtje wees hem waar die was". Haalt de gewone literatuurliefhebber zijn neus op voor mijn Billy?

Op zijn beurt had Stijn enkele voorbeelden meegenomen. "Die boeken bestaan ook, je kan twijfelen of die boeken een bestaansrecht hebben, ik vind het goed dat ze bestaan. Ik ga niet zeggen dat het de hoogtepunten uit de literatuur zijn, soms moet je ook aandacht hebben voor de dieptepunten." De presentator had een boekje mee met een filosofische handleiding om potloden te scherpen, 'Fifty sheds of grey' dat erotiek en tuinhuizen combineerde, en het verhaal Genesis dat in Lego was verteld. Fantastisch! Het waren stuk voor stuk boeken die ik meteen wilde inkijken. Helaas kon Stijn in zijn 7,5 minuten primetime alleen de cover laten zien. Hopelijk komen ze, of een van hun benadeelde broertjes of zusjes, vanavond in dat niet-zo-typische-literatuurprogramma wel uitgebreid aan bod. Want ik in de eerste aflevering had ik nog niet gek veel de binnenkant van een boek gezien. Wel: een café dat toevallig dezelfde naam droeg als een literaire klassieker, Jeroen Meus, een voxpop met analfabeten, een laboratorium en onze Nobelprijskandidaat voor de literatuur Mark Eyskens. Ik werd niet woedend, ik bleef gewoon op mijn honger zitten.

Ik houd namelijk ook van die dieptepunten, ik verzamel miskleunen die het nog niet waard zijn om een ezelsoor in te vouwen, ik leef op van in leer gebonden klassiekers en paperbacks met open ruggetjes, van boeken die stinken naar rozengeur, strips die meuren naar nat karton, boeken in buitengewone formaten, met leeslint en satijnen cover, dichtbundels van jong gestorven dichters, naslagwerken over onderwerpen waar ik niets van weet, beduimelde niemendalletjes, kookboeken met de verschrikkelijkste gerechten, de mooiste romans, ook de gemiddelde, boeken die zich uitermate lenen om de kattenbak mee te vullen, slordig bijeengeniete gelegenheidspublicaties, kleurenatlassen van streken die ik niet ken. Maar helaas, niets van dat alles kwam aan bod.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234