Maandag 18/10/2021

'Geen waar voor mijn geld'

bruggelingen lichten brugge 2002 door

deel 1

Volgende maandag vindt de officiële overdracht plaats van de Europese Culturele Hoofdsteden Brugge en Salamanca aan het Oostenrijkse Graz. De organisatoren van Brugge 2002 sleepten de cultuurmanagementprijs 2002 in de wacht en kunnen uitstekende cijfers voorleggen. Toch vinden enkele Bruggelingen zich niet terug in het applaus dat Brugge 2002 te beurt valt.

Brugge

van onze medewerkster

Jelle Van Riet

het feest gemist

Jon Misselyn (48), leraar Nederlands, voelde zich aangesproken door het programma van Brugge 2002. Tot hij aan het cultuurjaar begon en de ene ontgoocheling zich op de andere stapelde. "Het zou een groot feest worden, maar ik heb de Bruggelingen niet zien dansen.

"Het nieuwe Concertgebouw en de Magdalenazaal bieden toekomst, maar daarmee is het beste van Brugge 2002 opgesomd. Ik heb een fortuin uitgegeven aan kaartjes, maar geen waar voor mijn geld gekregen. De tentoonstellingen waren aardig, Format zeer geslaagd en Jazz Brugge een hoogtepunt, maar daarmee is alles gezegd. Meer dan andere jaren was er niet te zien in Brugge, alleen werd het grootser aangebracht. Het ergste is nog dat burgemeester Moenaert en intendant De Greef nu goochelen met cijfers - 158 evenementen, 10.000 Poorterspassen, 660.000 kaartjes - om alle lucht tot een onverhoopt succes op te kloppen. Dat heet bedrog, want van de voorspelde feestroes hebben weinig Bruggelingen geproefd. Enkel de vlaggen in de straat waren stille getuigen van het cultuurjaar. Voor het echte feest moest men naar Dranouter of naar Oostende (Theater aan Zee, JVR).

"De Bruggeling had sowieso al mee betaald aan Brugge 2002, maar moest alsnog 3 euro neertellen voor een Poorterspas, die 2 euro korting per voorstelling bood. Die bleek echter beperkt geldig. Hij stond meer dan eens voor gesloten deuren en surfte naar een mooie doch onbruikbare website, die afgelaste evenementen niet meegaf. In juli, het moment bij uitstek om aan cultuur te doen, bleef hij op zijn honger zitten en hij werd naar 'toegankelijke voorstellingen' als L. King of Pain (Het Toneelhuis) gelokt om van het 'begrijpelijke tussentaaltje' niks te verstaan. Er zijn enkele Lappersfortbossen omgekapt om de informatie te drukken, maar de communicatie werkte niet. Exit, het cultuurblad van Brugge, fungeerde als een lokale hoer, een kritiekloos forum waar de organisatie zich kon excuseren voor wat er misliep. Hij moest ten slotte toezien hoe Brugge 2002 voorbijging aan de jongeren, want Kaapstad en Stubnitz waren prachtige initiatieven, maar slaagden er niet in hun doelgroep te bereiken.

"Dat Brugge meer is dan kant en begijnen, is geen verdienste van Brugge 2002. Dat was al zo. De hedendaagse kunstuitingen waren trouwens vaak van een zeer amateuristisch niveau. De veelgeprezen Wooster Group bracht ocharme een tien minuten durende installatie en ook wav. was een mager beestje. Tot daar nog aan toe. Wat me vooral stoorde, was het publieksonvriendelijke karakter van Brugge 2002, alsook het gebrek aan humor en zelfrelativering. Jazz Brugge bracht uitstekende Europese jazzmuziek, maar een festival moet meer zijn dan een opeenvolging van concerten. Ik krijg de indruk dat De Greef zich omringd heeft met vrienden die hem lang genoeg aan het hoofd hebben gezeurd, veeleer dan met competente mensen. Hij heeft te bewonderen risico's genomen, maar we hebben voor te veel flaters betaald. Ik miste ambiance. De etablissementen rond het concertgebouw waren na de voorstellingen gesloten en het Brugge 2002-café was geen smeltkroes van artiesten en medewerkers, zoals werd gepretendeerd. Er hingen toeristen en enkele verloren Bruggelingen aan de bar."

een plek voor onze auto

Hedwig Sercu (51), een commercieel directeur, wil geen kwaad woord gezegd hebben over Brugge 2002. "Telkens wanneer ik buitenlandse klanten mee op sleeptouw nam, was ik fier op mijn stad." Toch moet het hem van het hart dat, zijns inziens, de Bruggeling compleet over het hoofd gezien werd.

"Fantastisch, zo'n cultuurjaar. Alleen jammer dat de dagelijkse problemen van de Bruggeling maar niet worden aangepakt. De binnenstad is één grote parkeerplaats voor bussen en de overrompeling van paraplutoeristen maakt dat de inwoners versmachten in hun stad. Ik las dat zelfs Pieter Aspe, wiens boeken zich nota bene in Brugge afspelen, uit de stad gevlucht is. Het mag inderdaad het doel heten van een culturele hoofdstad om volk te trekken, maar het is ook de bedoeling continuïteit te verzekeren. Vandaar net het belang van een bewonersparking. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn? Ik ben dolblij met alle cultuuraandacht, maar het zou leuk zijn als er eens een evenement geprogrammeerd werd voor de Bruggeling die het met een leefloon moet doen of een tentoonstelling gedurende een dag exclusief aan de Bruggelingen voorbehouden werd om hen te danken voor hun geduld. Zo van: 'merci dat jullie de overlast slikken', of : 'sorry dat een koffie op de Markt intussen 5 euro kost'."

Brugge 2002 laat weten dat Hedwig Sercu helaas het O-weekend heeft gemist, waarop enkel de houders van een Poorterspas, met name Bruggelingen, naar de vooropening van het Memlingmuseum konden. Of de gulle bui van kunstenaar Anton Cotteleer tijdens de opening van Wijk up, toen hij aan alle bewoners van de Sint-Jozefwijk een marmotbeeldje bezorgde. Wellicht kreeg hij ook niet de novelle Dr. Oxymoron van Alain Géronnez in de bus zoals die bewoners. Guy Boedt van café Craenenburg op de Markt wijst er dan weer op dat een koffie (met koekje) bij hem nog steeds 1,90 euro kost en dat 'collega's' inderdaad prijzen durven te hanteren van 4 euro voor een mokka. "Een plaag die al een vijftal jaren aan de gang is en geenszins een Brugge 2002-fenomeen kan worden genoemd", aldus nog Boedt.

knieval voor het bustoerisme

Ghilaine (55) is mevrouw chocolatier Van Oost. Zij zag de Culturele Hoofdstad graag komen, maar ziet haar nog liever gaan. Het was "ondeskundige kinderanimatie", die de verkoop van de ambachtelijke chocolade de kop heeft ingedrukt, omdat het betere toerisme moest baan ruimen voor bussen vol stuurloze bezoekers.

"Snel de bus uit, snel een tentoonstelling in en snel de bus weer op. Dat was de stijl van het toerisme dit jaar. Tijd voor een terrasje was er niet, laat staan voor een overnachting. Men moest het eens gezien hebben, meer niet. De enigen die er beter van zijn geworden, zijn de gidsen die op percent werkten en zo een prijzenoorlog hebben ontketend tussen de winkeliers. De dupe hiervan is de Bruggeling, die nu alles duurder betaalt (de Brugse kamer van koophandel durft dat niet te beamen en vermoedt zelfs dat dat eerder te maken heeft met de overgang naar de euro dan met Brugge 2002, JVR) en steen en been klaagt. Wie op de Markt kwam, kon niet eens zien dat Brugge Culturele Hoofdstad was. Er was geen enkel aanknopingspunt waar te beginnen. Het cultuuraanbod sprak de doorsnee-Bruggeling niet aan en moderne ingrepen als het Concertgebouw en het paviljoen van Ito staan lachwekkend in het middeleeuwse Brugge. Onze filosofie is eerst de Bruggeling en het toerisme volgt wel, maar Brugge 2002 heeft een knieval gemaakt voor het toerisme en de Bruggeling in de kou gelaten. Die wacht nu ongeduldig tot de cultuurstorm is geluwd en hij zich weer vrij in eigen stad kan bewegen."

Morgen laten we de twee fanatiekste bezoekers van Brugge 2002 - we zijn ervan overtuigd dat we ze hebben gevonden - het cultuurjaar evalueren.

'Snel de bus uit, snel een tentoonstelling in en snel de bus weer op. Dat was dit jaar de stijl van het toerisme'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234