Dinsdag 29/11/2022

Blik op BelgiëSchepdaal

Geen Remco-koorts te bespeuren, en ook geen Remco-worst of Evene-koek

In Bistro La Morsa kijkt een handvol geïnteresseerden naar de koers. Beeld Michiel Martin
In Bistro La Morsa kijkt een handvol geïnteresseerden naar de koers.Beeld Michiel Martin

In Schepdaal voorlopig geen Remco-koorts. De wedstrijd tegen Holleken Linkebeek had meer bekijks dan de koninginnenrit in de Vuelta.

Michiel Martin

Ik vraag me af wat ik dan wél verwacht had, toen ik naar Schepdaal afzakte. Een metershoog scherm op het dorpsplein en een zee van mensen? De stem van José of Renaat die overal langs openstaande vensters komt toegewaaid? Façades geschilderd in Spaans rood of Quick-Step-blauw? Chiro-kinderen die ravotten in de R.EV-kledinglijn die bij ZEB is uitgegeven? Remco-worst of Evene-koek bij de lokale handelaars?

Gewoon iets, denk ik, dat dit verhaal een spanningsboog zou kunnen geven. Maar Schepdaal, thuisdorp van Remco Evenepoel, lijkt per ongeluk een blaadje te veel van de kalender te hebben gescheurd. Alsof het vandaag al rustdag is, en niet de allesbepalende rit in de Vuelta richting Sierra Nevada. Een verschrikking die de eerste-grote-ronde-ambities van Remco Evenepoel – en bij uitbreiding heel het land – kan maken of kraken.

Ik beken: ik heb getwijfeld over Remco, zoals het Goede Doel twijfelde over België. Maar hier, in Schepdaal, had ik een resoluut geloof verwacht in de plaatselijke poulain, koortsig heen en weer gewandel in afwachting van de rit. Aan het monument bij supporterslokaal In de rustberg hangt een rode cape, maar verder zijn de rolluiken dicht. ‘Jaarlijks verlof’, leest het blad op de deur.

De Vuelta bijschrijven op het Palmaremco, dat is de grote hoop. Beeld Michiel Martin
De Vuelta bijschrijven op het Palmaremco, dat is de grote hoop.Beeld Michiel Martin

“De grootste supporters zijn mee afgereisd naar Spanje”, zegt Marc Itterbeek, die in de kantine van FC Schepdaal de toog bedient. Hier zijn we beland, bij gebrek aan beter. In het enige andere café in het dorp verkiezen ze tijdens de openingskilometers de topaffiche RSC Anderlecht tegen OH Leuven. Niet dat het scherm in de kantine daarom veel bekijks trekt. Straks is er de eerste competitiewedstrijd in derde provinciale tegen Holleken Linkebeek, en dat is hier nu even belangrijker.

Is het desinteresse of zelfbescherming? Eerder het tweede, zo lijkt het. Voor aanvang van de Giro van vorig jaar liepen ze hier al eens hard van stapel, dat eindigde niet zo fraai. En zaterdag, op de Sierra de la Pandera, kwamen er toch een paar barstjes in het pantser van Evenepoel. “Afwachten, vandaag kan het echt alle kanten uit”, zegt clubvoorzitter Johan De Munck, die misbaar maakt wanneer ik zeg dat hij me in het ootje probeert te nemen. Johan De Muynck is de laatste Belg die een grote ronde won, de Giro in 1978, en zo goedgelovig ben ik ook weer niet.

Tombolalotje

De bal gaat aan het rollen, nu kijkt echt geen ket meer naar de koers. Ik zou willen schrijven dat ze hier een aardig potje kunnen voetballen, maar dan zou ik liegen - er is een reden dat Remco Evenepoel op zijn vijfde meteen bij paars-wit ging voetballen. Het tombolalotje dat ze hier verkopen om de clubkas te spijzen, blackjack in krasgedaante, is spannender. Een twee. Een koning. Een vijf. Zeventien dus. Niet verbrand, maar ook geen prijs.

Terug naar Bistro La Morsa, onder de kerktoren. De koers staat op, een handvol mensen kijkt gespannen toe hoe het peloton langzaamaan uitdunt. Wie uit de toiletten loopt – of bij momenten waggelt – stopt even voor het scherm, om de mensen op het terras buiten een update te verschaffen. Verder dan een “komaan Remco” loopt het kwik hier niet op, want er is altijd iemand die tempert met “rustig ket”.

De koninginnenrit baart een beetje een muis. “Pffffrt”, blaast een oudere man veelbetekenend, gevolgd door een diepe geeuw, op 3,8 kilometer van de streep. De Tour was hoogstaander, maar ja, daarom is het natuurlijk ook de Tour. “Geen paniek”, klinkt het wanneer Evenepoel een gaatje moet laten op grote concurrent Roglic. “Hij rijdt puur op zijn moteurke, à la Froome.” Niet meteen een compliment, maar goed.

15 seconden verlies is het verdict aan de finish. Niet verbrand, ook geen prijs. De droom blijft overeind, al heeft het aan de decibels in Schepdaal niet gelegen. “Je moet zondag terugkomen”, is Robert stellig. Dan is In de Rustberg – of ‘Bij Kuiper’, zoals ze hier zeggen – weer open en klaar voor een groot feest. “Als ’m wint, is ’t een bom. En als ’m nie wint ook.”

Tenminste, als de uitbaters nog terug geraken uit Spanje, knipoog ik. “Spanje?”, lacht een aandachtige volger. “Ze zitten gewoon thuis op het gemak naar de koers te kijken, hoor.” Ben ik blijkbaar toch in het ootje genomen.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234