Maandag 23/09/2019
Halina Reijn

Column

Geen mens heeft het recht een ander mens te dwingen tot wat dan ook

Halina Reijn is actrice bij Toneelgroep Amsterdam en schrijft wekelijks over wat haar bezighoudt.

Een paar dagen geleden droeg ik een strakke leren broek toen een man opmerkte dat die me goed stond. Vrolijk vroeg ik wat hij er dan zo mooi aan vond. "Dat je kunt zien dat je genomen wilt worden", vertrouwde hij me toe met een stalen gezicht.

Mijn moeder leerde mij en mijn zusjes dat je je niets moet aantrekken van modeblaadjes, reclames of de heersende mode op school. Ze zei dat kleding en haardracht uitingen zouden moeten zijn van wat er in ons leeft, van onze harten en zielen. Tenslotte zijn we unieke wezens, dus mogen we ons uitdossen zoals we zelf willen.

De consequentie was dat ik op klompen met kanten sokjes, een strooien hoed, een matrozenjurk en een parasol naar school ging en iedere reactie op mijn persoonlijke expressie me volkomen koud liet. Vanaf mijn 16de begon ik strakke, korte jurkjes te dragen, terwijl ik nog nooit een jongen had gekust of op wat voor manier dan ook had aangeraakt. Ik voelde me goed in de stoffen die om mijn ledematen spanden en had er geen enkele seksuele gedachte bij.

In 1988 kwam The Accused uit, de eerste grote Hollywood-film over verkrachting en seksuele intimidatie. Door het korte rokje van Jodie Foster en haar uitdagende, flirtende gedrag zou ze 'erom gevraagd hebben' op een flipperkast in een bar door meerdere mannen te worden genomen. Het scenario was gebaseerd op de groepsverkrachting van Cheryl Araujo in 1983 in Big Dan's Tavern in Massachusetts.

Toen ik de film zag, betrapte ik mezelf, geheel tegen de lessen van mijn moeder in, op de gedachte dat de hoofdpersoon zich misschien iets minder baldadig had moeten opstellen in dat café, misschien iets eleganter en bescheidener had moeten zijn ten overstaan van zo veel testosteron. Nu lopen er naakte kunstenaressen door Duitsland te betogen dat ze zelfs zónder kleren niet vragen om seksueel contact. De komst van duizenden mannen uit verre oorden brengt onze heersende seksuele moraal in de war.

Is alles geoorloofd? Mogen we in bikini, laag uitgesneden jurken, half ontkleed en vol make-up al flirtend ronddartelen? Of moeten we accepteren dat mannen visueel ingestelde wezens zijn met een prangende seksuele drive die ze niet kunnen beteugelen?

Het excuus dat wordt aangevoerd door sociologen en filosofen dat de daders in Keulen zich gefrustreerd zouden voelen omdat in hun cultuur de man een gezin moet hebben en dus geld en een baan, of dat gebrek aan seks ze naar het plein dreef om daar te nemen wat hen toekwam, vind ik zwakke, loze redeneringen. Geen trauma, geen cultuur, geen korte rok of dierlijke drift mag ooit een reden zijn om eens lekker met zijn allen een potje seksueel te gaan intimideren op een plein.

Niemand vraagt erom. Nooit. Of je nou een juten zak draagt, een matrozenjurk of boerka, geen mens heeft het recht een ander mens te dwingen tot wat dan ook.

Punt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234