Zondag 26/06/2022

'Geeft Beatrix er één moer om dat er 16 miljard bespaard moet worden?'

Op mijn schoot. Daar heeft hij gisteren de hele dag gezeten. Trillend lijfje, gloeiende wangen, oorontsteking. Samen keken we naar Robin Hood. "Jij bent Marianne, mama", zei de vierjarige. "En ik ben Robin Hood." Er zat liefde in zijn koortsige wateroogjes. Ik trok hem nog wat dichter tegen me aan, liet zonder zorgen de boel de boel en dacht: "Wat een klotejob heeft die vrouw."

74 is ze. Haar zoon ligt al drie lange weken aan het infuus. Gevangen in zijn eigen lichaam. Zwevend in het schemerland tussen het leven en de dood. Is hij er eigenlijk nog: de man, de persoon, het 'ik'? Niemand die het weet. Of prins Friso ooit weer wakker wordt uit zijn coma... groot vraagteken. En toch is zij sinds maandag gewoon weer aan het werk. Koningin Beatrix heeft deze week "de gebruikelijke zaken in de agenda staan, zoals op maandag het gesprek met de minister-president". Dat meldde de Nederlandse Rijksvoorlichtingsdienst. Kan het haar nu dan een barst schelen dat het land in crisis is? Geeft ze er nu ene moer om dat er zestien miljard extra bezuinigd moet worden? Vervult het haar niet van een diepe walging om, uitgerekend nu, weer met die valse Wilders om te moeten gaan? Ik kan alleen hopen dat het werk haar even afleidt van het echte leven, dat nu te veel zeer doet.

Gisteren verscheen de vorstin voor het eerst weer in het openbaar, bij de opening van een kazerne. U weet hoe het gaat: handjes schudden, bloemen in ontvangst nemen, geïnteresseerd luisteren naar de onderdanen. Zou het protocol zijn aangepast, vroeg ik me af. Hebben de generaals de stille wenk gekregen niet naar haar kind te vragen? Het kind dat ooit koortsig bij haar op schoot zat en er nu al bijna niet meer is.

Sinds het ongeval van Friso gonst het van de geruchten bij de noorderburen. Beatrix zou het niet lang meer trekken, de troonsafstand zou nabij zijn. Want ja, wat wil je ook, een moeder hoort haar kind niet af te moeten geven. Dat is tegen de natuur. Ze is gebroken, kapot, op. Willem-Alexander moet het nu maar overnemen. Oké, hij is zijn broer kwijt en da's ook erg. Maar hij is jong en veerkrachtig en hij is er toch wel klaar voor... blablabla...

In eigen land schreef Le Soir dat ook koning Albert de scepter wil doorgeven. In juli 2013 zou het gaan gebeuren. Eindelijk, dacht ik, geen dag te vroeg. De pensioenleeftijd is ver overschreden. Toch stak er een politiek stormpje op. Het bericht werd door de enen afgedaan als een leugen, bedoeld om het land te doen wankelen. Anderen drukten de vurige wens uit dat de vorst aan zou blijven tot de volgende parlementsverkiezingen, in 2014. Want: 'We hebben hem nodig voor de vorming van de volgende regering.'

Dikke bullshit is het, sire. Laat al dat politiek gekrakeel u niet van uw voornemen afbrengen. U heeft bij Beatrix gezien hoe het noodlot blind is en gevoel voor rang noch stand kent. Het is de hoogste tijd om aan uzelf te denken. U bent 77. Uw plichten zijn vervuld. U heeft naar godsvrucht en vermogen getracht dit land, dat eigenlijk geen land wil zijn, bijeen te houden. Wees eindelijk uzelf. Voel u vrij. Ga genieten. Ga rijden met uw motor en zeilen met uw jacht. Het mag zelfs allemaal met mijn belastingsgeld. Koning(in) zijn is een klotejob. Daar bent u nu wel klaar mee.

Ilse Degryse is freelancejournaliste voor deze krant.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234