Dinsdag 17/09/2019

'Geef mij maar Nero en erotische strips'

stripfanaat van de dag: julien vrebos

Een echte stripliefhebber, nee, zo durft hij zich niet te noemen. "Ik ben als kleine jongen opgegroeid in een omgeving waar het stripwezen totaal uit den boze was", jammert filmmaker Julien Vrebos, uitgedost in een van zijn drie truien waarover de geel-zwarte staart van Franquins Marsupilami loopt. "Zonde, want zo'n kleine ket groeit toch zeker op met beelden?! Maar wat doet men? Die kleine ketten bijna verbieden beeldekensboeken te lezen. Net alsof je, als je strips leest, een debiel zou zijn. Ik vond dat als kind al vreemd, want ik vond me in strips wel terug. Maar bon, het kon niet, we moesten boeken lezen. Bóeken! Pff." Een van zijn eerste strips was evenwel een 'Suske en Wiske'. "Daar heb ik een schoon verhaal over. Mijn grootvader was een doodgewone man; een meubelmaker die lezen noch schrijven kon. Als hij van zijn werk kwam viel hij achter de stoof op een stoel in slaap, maar niet voor ik op zijn schoot was gesprongen en vroeg of hij me een verhaal wilde voorlezen. Hij nam dan altijd een 'Suske en Wiske'. Ondanks zijn ongelettterdheid leek het of hij het voorlas, maar in feite verzon hij er ongelooflijk vindingrijke elementen bij en spon hij verhalen rond de plaatjes. Die man had een ongebreidelde fantasie. Maar dat heb ik pas later begrepen, toen ik ze zelf kon lezen (Glimlacht). Ik geloof dan ook dat stripverhalen me wel beïnvloed hebben als filmmaker, ja."

"Ik ben, nu ik wat groter ben, nog het meest gefascineerd door 'Nero'. Madame Pheip vind ik onwaarschijnlijk, vooral toen ik later de dualiteit van Pheip leerde ontdekken. Schitterende figuur! Mijn vrienden hielden er niet van. 'Nero' werd vroeger gedrukt op dat bruine gerecycleerde krantenpapier. Dat vonden ze maar niks. Ik viel, denk ik, voor 'Nero' omdat hij van die anarchistisch trekjes had. Hij was een anti-autoriteitsfiguur. Dat beviel me wel." Vrebos noemt nog enkele strips, zoals 'De Kat' (Philippe Geluck), 'De Duistere Steden' (Benoît Peeters en François Schuiten) en 'Michel Vaillant', "maar dat vond ik achteraf gezien te commercieel en te realistisch". Ook de naam Enki Bilal valt. Hij leerde het stripwerk van die auteur/regisseur kennen via diens eerste langspeelfilm. Ook Besame Mucho (Loustal en Paringaux) duikt in zijn herinnering op. "Dat ging over een jazzmuzikant. Bij het album zat een plaat." En dan waren er natuurlijk de erotische strips: Manara, Crepax en albums waarvan hij zich de auteursnamen niet eens herinnert. De plaatjes des te meer. "Ik ben echt zot van erotiek en sensualiteit", klinkt het enthousiast. "En de strip is het summum van erotiek. Het verenigt het fantasme en de reeële wereld op schitterende wijze. Kijk, als je een erotische scène filmt is dat nogal vergankelijk. Zeker in een pornofilm. Maar in een tekening blijft dat fantasme, ook als je de pagina hebt omgedraaid. Die lijnen, die rondingen: schoon!" Anno 2004 leest hij nog weinig. Noch strips, noch boeken. "Ik durf daar gerust voor uit te komen, hoor Suske." (GDW)

De keuze van Vrebos: Suske en Wiske, Nero, De Kat, De Duistere Steden, Michel Vaillant, Besame Mucho, erotisch werk van Manara en Crepax.

Zie ook interview met Jef Bys in 'Zeno'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234