Maandag 26/08/2019

Geef de Belgische ontwikkelingshulp een groeiplan

120 prominenten en 50 ngo's vragen een herwaardering van de Belgische ontwikkelingssamenwerking.

Sinds begin de jaren 2010 gebruikt de Belgische overheid haar ontwikkelingshulp als een van de belangrijkste variabelen om haar budget aan te passen. De besparingen volgen elkaar op.

Na de regering-Di Rupo, die naar schatting 900 miljoen euro bespaarde op ontwikkelingssamenwerking, komt er een tweede besparingsronde van de regering-Michel. Deze kondigde van bij de aanvang van de legislatuur 1 miljard besparingen aan, die zullen oplopen tot 1,125 miljard. Daarbovenop komen jaarlijks extra besnoeiingen, waarvan de teller vandaag op ongeveer 450 miljoen euro staat. Door dit jarenlange knippen in het budget ontstaat het risico dat de Belgische ontwikkelingssamenwerking geen efficiënt antwoord meer zal kunnen bieden aan de uitdagingen van duurzame ontwikkeling.

Ook al is ontwikkelingshulp geen wondermiddel, toch heeft ze haar nut voor de economische en sociale ontwikkeling van arme landen al bewezen. Een impactstudie uitgevoerd door onderzoekers van de Universiteit van de Verenigde Naties wijst uit dat een gemiddelde jaarlijkse steun van 25 dollar per persoon er in de periode 1970-2007 voor zorgde dat de armoede in de begunstigde ontwikkelingslanden met 6,5 procent verminderde en dat de investeringen stegen met 1,5 procent, net als het bnp met 0,5 procent, de levensverwachting met 1,3 jaar en de gemiddelde scholingsgraad met 0,4 jaar.

Tegen extreme armoede

Ontwikkelingshulp is een uniek instrument om tussenbeide te komen in risicovolle situaties. Heropbouw van fragiele staten of staten die uit een conflict komen, financiering voor aanpassing aan de klimaatverandering, uitroeiing van pandemieën of capaciteitsversterking voor onderzoek en vorming zijn belangrijke uitdagingen waar ontwikkelingshulp aan kan bijdragen. In die zin beschikt ze over talrijke troeven om de extreme armoede en ongelijkheid mee te doen verdwijnen, de milieuproblemen van de planeet mee op te lossen en, in ruimere zin, de Agenda 2030 van de Verenigde Naties en de Doelstellingen voor Duurzame Ontwikkeling mee te realiseren.

Alle belangrijke uitdagingen op wereldvlak in de 21ste eeuw - waaronder de klimaatverandering, armoede en ongelijkheid, migratiestromen, pandemieën, voedselsoevereiniteit en wereldwijd terrorisme - hebben te maken met ontwikkeling en vereisen een versterking van de internationale samenwerking. Tegenover de neiging van landen om in zichzelf gekeerd te raken en in een wereld waarin mensen steeds meer van elkaar afhankelijk worden, bevordert ontwikkelingssamenwerking de solidariteit en internationale stabiliteit. In die zin is ontwikkelingssamenwerking niet alleen in het belang van de arme landen, maar ook in het belang van de donorlanden. Ze is een factor van stabiliteit en vrede die, wanneer goed besteed, kan bijdragen om het boemerangeffect van armoede en conflicten in de buurt van ontwikkelde landen te voorkomen.

De donorlanden beloofden lang geleden om 0,7 procent van hun bruto nationaal inkomen (bni) vrij te maken voor ontwikkelingshulp. Door dit niet na te komen, komt de internationale geloofwaardigheid van België in het gedrang. Dit engagement is op budgettair vlak in geen geval een onbereikbaar doel. Integendeel, ontwikkelingshulp is een investering die loont. Het bni van België bedroeg in 2016 423 miljard euro - dat is 103 euro per dag per inwoner. De belofte om 0,7 procent van het bni te besteden aan ontwikkelingshulp zou slechts 0,7 euro per dag per inwoner kosten.

Daarom vragen wij aan de Belgische regering om te stoppen met snoeien in het budget voor ontwikkelingssamenwerking en om voor de Belgische ontwikkelingshulp een groeiplan op te stellen dat leidt tot de beloofde doelstelling van 0,7 procent.

Medeondertekenaars: Veerle Baetens, actrice; Khalid Benhaddou, onderwijsnetwerk islamexperten; Ann Claes, medezaakvoerder JBC; Piet Colruyt, bestuurder Impact Capital; Luc Cortebeeck, voorzitter IAO; Luc De Schepper, rector UHasselt; Olivier De Schutter, jurist, UCL; Thomas Leysen, voorzitter KBC Groep en Umicore; Ive Marx, hoogleraar UAntwerpen; Caroline Pauwels, rector VUB; Koen Peeters, auteur; Peter Piot, directeur London School of Hygiene & Tropical Medicine; Luc Sels, rector KULeuven; Rik Van de Walle, rector UGent; Herman Van Goethem, rector UAntwerpen; Hilde Van Mieghem, actrice; Philippe Van Parijs, prof. emeritus KU Leuven en univ. Oxford; Jean-Pascal van Ypersele, prof. UCL en oud-vicevoorzitter ICCP

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden