Dinsdag 01/12/2020

Gedaan met luieren

De hartslagmeters maken overuren. Met hen eindelijk ook de Anderlecht-spelers. Hein Vanhaezebrouck legt er de pees op, maar of dat voldoende is met het oog op de match tegen KV Mechelen is nog de vraag

We zijn vorige week op citytrip geweest naar Boedapest, met als hoogtepunt een bezoek aan de thermen - van het ene warmwaterbad naar het andere. De rode draad: platte rust. Wel, tot voor kort was het leven van een profvoetballer bij Royal Sporting Club Anderlecht gelijkaardig. Het Grote Niets.

Neem nu Lukasz Teodorczyk. De Pool arriveerde rond 8 uur 's ochtends op Neerpede, spande zich bij wijze van spreken het meest in om van zijn Audi naar de ingang van de kleedkamer te wandelen, speelde nadien variaties op 'Schipper, mag ik overvaren?', om vervolgens de aanwezige journalisten straal te negeren en naar huis te rijden. Elke dag weer. Daar wordt een mens niet moe van. Maar ook niet beter.

U begrijpt: René Weiler hield het in de eerste plaats 'plezant'. Fysieke arbeid was bijzaak voor de Zwitser, al waren de spelers, die het als gevolg van die weinig belastende werkwijze uit gemakzucht tot het laatste moment opnamen voor hun coach, wel voortdurend in beweging. Zonder te zweten, weliswaar.

Onder trainer ad interim Nicolás Frutos stonden ze dan weer vaak stil om tactische uitleg te krijgen, in die mate zelfs dat sommige dokters vreesden dat de spelers blessures zouden oplopen omwille van verkleumde spieren. Op die manier krijg je uiteraard ook geen grote motor. Luilekkerland, quoi. Het leven was mooi bij Anderlecht.

Te hoge vetpercentages

Niet zo onder Hein Vanhaezebrouck. Die trok naar verluidt grote ogen toen hij de fysieke resultaten van zijn nieuwe spelersgroep onder ogen kreeg - ze kleurden meer rood dan groen, ook (en vooral) tot irritatie van de medische staf, die intern meermaals aan de alarmbel had getrokken. Daarnaast liggen ook de vetpercentages te hoog, dus besloot Vanhaezebrouck in te grijpen.

Vanhaezebroucks remedie is simpel: lopen, lopen en nog eens lopen. De eerste dagen hebben de niet-internationals van Anderlecht bijna uitsluitend kilometers gemalen. De trainer maakt van de interlandbreak optimaal gebruik om de conditie aan te scherpen en tegelijk het spelplezier aan te wakkeren.

Dat betekent dat het lange dagen zijn - gedaan met om 13 uur bij vrouw en kind te zijn. "Hij verdubbelde de workload in vergelijking met zijn voorgangers", klinkt het bij intimi.

Vanhaezebrouck doet op die manier wat hij al zijn hele loopbaan doet. Bij AA Gent moest de groep bijvoorbeeld op stage voor zonsopgang (en geregeld zonder ontbijt) joggen op het strand, waarna ook nog oefensessies van meer dan twee uur op het programma stonden - Thomas Foket zat zo eens na één voormiddag aan 21 kilometer. Voorts waren dagen met twee trainingen en een oefenduel tegen een provincialer in de voorbereiding eerder regel dan uitzondering.

Wie het verschil wil maken mag niet op zijn adem trappen na pakweg zestig minuten, is de redenering van de West-Vlaming.

Eén nuance: het is zeer de vraag in welke mate Vanhaezebrouck bij Anderlecht de tijd heeft om zijn doel - een wedstrijdfitte kern - te bereiken. Met drie matchen per week is het immers niet evident om spelers dagelijks af te beulen zonder dat ze daarbij kwaaltjes oplopen. Zeker niet als die jongens een regime zonder belasting gewend waren.

Nóg kopzorgen

En dat is niet de enige kopzorg voor Vanhaezebrouck. De man moet namelijk in erg ondankbare omstandigheden toewerken naar zijn debuut tegen KV Mechelen. Door de interlands kan hij ten vroegste morgen opnieuw op het merendeel van zijn spelers rekenen - nu ontbreken onder meer Teodorczyk, Stanciu, Chipciu, Sels, Dendoncker en Kara - terwijl Malinwa vrijdag al wacht. In het beste geval zijn er dus twee trainingen met alle potentiële titularissen op het veld. Druk dan maar eens je stempel door.

In de wetenschap dat Vanhaezebrouck (veel) tijd nodig heeft om zijn tactische plan in een team te slijpen - bij AA Gent draaide de machine ook niet meteen op volle toeren - is het niet meer dan logisch dat we Achter de Kazerne hoogstens zijn hand zullen zien, maar mogelijk ook niet meer dan dat. Rome is tenslotte ook niet in één dag gebouwd.

Ach, de spelers van Anderlecht zullen ten minste lopen. Dat is dan toch ook al één vooruitgang.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234