Woensdag 13/11/2019

GECOVERD

We praatten over hoe snel het leven gaat en of je dan dankbaar bent voor wat was of spijt hebt over wat niet meer zal zijn. Een dag later mailde iemand een fragment uit Nachttrein naar Lissabon van Pascal Mercier. Dit waren de laatste zinnen: 'Hoe zou het zijn tot in de eeuwigheid wij te zijn, zonder ooit verlost te worden van de dwang wij te zijn? We weten het niet en het is een zegen dat we het nooit zullen weten. Want één ding weten we heel goed: het zou een hel zijn, dat paradijs van de onsterfelijkheid. Het is de dood die het ogenblik zijn schoonheid verleent en zijn verschrikking. Alleen door de tijd is de tijd een levende tijd.'

Diezelfde dag zag ik Bobbejaan Schoepen op oude beelden antwoorden op de opmerking dat zijn naam eeuwig zou blijven voortleven in Bobbejaanland: "Daar ben ik vet mee", zei hij.

Schrijvers gaan niet dood, was de titel van een boek van Margot Vanderstraeten met daarin interviews met auteurs en je kunt dat makkelijk ook van artiesten zeggen. Prince, Bach en Bobbejaan Schoepen, ze zijn er niet vet mee, maar hun werk leeft voort. En als iemand, zoals Bobbejaans zoon Tom, zich dan bekommert om die creatieve erfenis, dan kun je nog herleven.

Dat kon hij zelfs al voor zijn dood, toen in 2008 nog een cd verscheen waarop mensen als Daan en Geike Arnaert meezongen. "Hij heeft daar nog van genoten", zei Tom, donderdag in zijn huis in Gent. "Jawel. Ik gaf hem de dynamiek door en vertelde wat er op het internet verscheen. Ook dat hij opgenomen werd in de Eregalerij voor Kunstfluiters deed hem plezier. Hij kon weer Bobbejaan zijn."

Zoals dat gaat bij interviews, staan bij die laatste quote drie kruisjes in het notitieschrift. Dat wijst op een opmerkelijke uitspraak, fijne quote, mogelijke titel. Toch staat hij niet in het verhaal over Bobbejaan zelf, maar wel hier. "Hij kon weer Bobbejaan zijn."

Aan het einde van zijn leven helemaal zichzelf, de fantaisist, Tom noemt hem de kameleon met vele facetten. Tom Schoepen hoeft niet naar het kerkhof van Lichtaart om zijn vader en inmiddels ook overleden moeder te herdenken. Zoals wij niet naar Bobbejaanland moeten om hem te horen zingen en te herontdekken.

Misschien is dat dan de les en zit daar de echte onsterfelijkheid in. En dan is dankbaarheid inderdaad mooier dan spijt.

Rik Van Puymbroeck,
journalist

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234