Woensdag 16/06/2021

Geachte mevrouw Lemmens, Beste An,

Toen ik je, lang geleden, voor de eerste keer schreef, was ik er zeker van dat het bij die ene brief zou blijven. Omdat ik je verkeerdelijk voor de zoveelste tv-passant aanzag die, 'eens het nieuwe eraf', zou gaan nog voor ze goed en wel gekomen was. Een overvloedig met tattoos en piercings versierd decorstuk dat van look en haarkleur wisselde als van onderbroek en onmiddellijk begrepen had dat opvallen meer kansen op een succesvolle mediacarrière bood dan een anonieme stek tussen de massa inwisselbare tv-babes. Door een vreemde speling van het lot bij een brave familiezender beland die exclusief voorbehouden leek voor tot stijlvolle gastvrouwen geschoolde freules die Rani, Dina, Evi of Francesca heten. Niet bepaald een voor de hand liggende werkomgeving voor de ruige rock chick die in de luwte van muziekzender TMF ongestoord haar ding mocht doen.

Daar kwam ik je wel eens al zappend tegen als niet op haar mondje gevallen 'wild wijf'. Impulsieve gastvrouw met brutale bek en lange tenen die geenszins van plan leek om zich goedschiks tot het nieuwste salonfähige tv-prinsesje te laten kneden. Verstandig genoeg om oneerbare voorstellen van bronstige supersterren als hete Chili-peper Anthony Kiedis en acteur Jared Leto als onontvankelijk te klasseren. Ook zij gecharmeerd door een goed van poten en oren gedraaide VJ die er geen graten in zag om in bikini te verschijnen.

Of, op simpel verzoek, zelfs zonder. Zoals die keer toen je blote borsten, slechts bedekt door de grijpgrage handen van Caren Meynen, voor een ware YouTube-stormloop zorgden. Dat filmpje moet ook minutieus zijn bestudeerd door de VTM-talentscouts, die meteen de transferpapieren in orde maakten om de zinnenprikkelende belofte aan zich te binden. Goed bekeken, want a star was born. De vreemde eend in een doorgaans rimpelloze bijt ontpopte zich tot een kijkcijferkanon met ideale maten en kamerbrede glimlach dat zowel adoratie als weerstand opriep.

Ik herinner me nog goed dat je door het overgrote deel van de door mij gekende vrouwelijke bevolking als een 'ordinaire lellebel', 'pretentieuze trut' of 'nog zo'n dom blondje dat ten koste van alles in de media wil scoren' werd verketterd. Maar nooit door mij, An. Al sinds het prille begin ben ik een verre, maar trouwe volger van het pittige buitenbeentje dat zich plots met primetime kwam bemoeien en daar nog steeds nadrukkelijk aanwezig is.

Ik moet - de wegen van de media blijven nu eenmaal ondoorgrondelijk - ootmoedig bekennen dat ik je schromelijk heb onderschat. Mijn excuses daarvoor. Het is onderhand wetenschappelijk bewezen dat je méér bent dan een simpele eendagsvlieg op zoek naar five vluchtige minutes of fame. Een ambitieus en koppig blijvertje dat blijkbaar zo goed ligt bij publiek en bazen dat ze kansen blijft krijgen waar anderen slechts van kunnen dromen. Als VTM-nieuwkomer meteen tussen de onvergankelijke klasse van Birgit Van Mol en Mike Verdrengh gedropt als jurylid in De grote volksquiz en sindsdien met geen stokken meer van het scherm te verjagen. Uitgegroeid tot een Vlaamse megaster met meer ballen dan talent.

Hoewel ik je niet eens een goeie presentatrice vind, heb ik toch altijd een boontje voor je gehad. Geïntrigeerd door de gestage opmars van een zelfverklaarde rebel die me als intrigerende guilty pleasure listig naar programma's weet te lokken die ik anders volgaarne zou missen. Als een van de weinigen was ik er getuige van hoe je als vervangster voor de mooie, maar nog stunteliger Ingrid Seynhaeve werd opgetrommeld voor Top Model. Sterker nog: zelfs de kelk van het verschrikkelijke Lost in Tokyo heb ik dankzij jou tot op de bodem geledigd. Wie dat kan verdient respect! Vol verbaasde, maar oprechte bewondering volgde ik hoe je je een weg naar de absolute top wist te kakelen als vast gezicht van talentenjachten die gemakshalve als 'wervelende shows' worden omschreven.

Natuurlijk vang ook ik wel eens geruchten op waarin je als een 'bitch' of een 'verwend strekenwijf waarmee niet te werken valt' wordt afgeschilderd. Niets van aantrekken. Afgunst zal er altijd zijn en een allerminst door (valse) bescheidenheid gehinderde diva als jij is nu eenmaal een makkelijke prooi voor jaloerse achterklap van collega's die eigenlijk trots zouden moeten zijn op een rolmodel dat al jaren bewijst dat je ook zonder een overdaad aan talent wereldberoemd kan worden in Vlaanderen.

En dat ben je, An. Tot spijt van wie het benijdt. Elke verse tattoo of nieuw lief/echtgenoot is gesneden koek voor de vakpers. Winnares van twee Vlaamse televisiesterren, heerlijk gepersifleerd door Nathalie Meskens, gezicht van een eigen kledinglijn en stijger met stip in de officiële BV-catalogus. Van winkeldochter tot onbetwiste leading lady. Een uniek exemplaar. Laten we dat vooral zou houden.

Jij kent mij niet. Ik jou wel. Lang geleden liep ik je, letterlijk, tegen het fraaie lijf op de Lokerse Feesten. Kleiner, breekbaarder en onopvallender dan ik had verwacht. Ooit hoorde ik je vurig pleiten voor 'donderdag-veggiedag' en tijdens Uitgelezen ontdekte ik dat je - "tiens, ze leest", schamperde mijn buurman - behalve een fervent lezeres ook een kenner bent van het betere boek.

Twee weken geleden nog stond ik geduldig in een Gentse file te wachten tot je samen met ruim duizend dierenvrienden betogend voorbij zou trekken. Ik heb je, tot mijn grote spijt, gemist. Maar mijn hart was bij jou, An. Bij de Moeder Teresa van het hondenasiel die zich onvermoeibaar inzet voor stumpers van vondelingen en met blanke sabel ten strijde trekt tegen de gewetenloze maffia der broodfokkers.

Respectvol keek ik toe hoe je samen met de grote Frank Bomans in Reyers laat opkwam voor de goede zaak en constateerde dat ik je steeds slimmer en sympathieker begon te vinden. Omdat BV's die omwille van een eerlijk engagement bereid zijn hun maskers te laten vallen en zich kwetsbaar op te stellen, even schaars zijn geworden als op tijd rijdende treinen.

Daarom beloof ik je, ondanks mijn bloedhekel aan die verschrikkelijke Dennis Weening, straks weer op de eerste rij te zitten voor de finale van So You Think You Can Dance en kijk ik nu al, benieuwd of je dit keer wél de juiste winnaar van je kaartje kan aflezen, reikhalzend uit naar de volgende editie van The Voice.

In de hoop dat je het onderscheid tussen honden en mensen niet helemaal laat vervagen, wil ik je bij deze verzekeren van mijn onvoorwaardelijke steun. Aarzel dus vooral niet om mij te bellen wanneer je nog eens door de hondenmaffia met de dood bedreigd wordt. Ik laat onmiddellijk alles vallen en kom af.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234