Vrijdag 18/10/2019

Geachte mevrouw Beeckmans, Beste Ruth,

Jules hanot steekt elke week een schermgezicht een hart onder de riem (of een dolk in het hart)

Sinds de hilarische sketch in Loslopend wild waarin drie volrijpe dames ongegeneerd loos gingen op 'Deze neger komt zo hard' van De Jeugd van Tegenwoordig, is de aanslepende discussie over vrouwen en humor binnen mijn vriendenkring helemaal verstomd. De in hun auto rappende 'serieuze' actrices Gilda De Bal, Reinhilde Decleir en Camilla Blereau werkten zo op ieders lachspieren dat zelfs de meest rabiate seksisten de handdoek in de ring gooiden en moesten toegeven dat "wijven ook geestig kunnen zijn".

Zelf was ik daar vanzelfsprekend al veel langer van overtuigd en dat komt ook een beetje door jou, Ruth. Telkens als ik je zie, moet ik lachen en denk ik onwillekeurig terug aan dat nu al legendarische brokje tv-geschiedenis. Jij had immers ook in die auto kunnen zitten als het levende bewijs dat grappig zijn niet geslachtsgebonden is maar alles te maken heeft met natuurlijke aanleg en de onweerstaanbare drang de mensheid te amuseren.

Jij bent zo'n sprankelende cocktail en ik ben niet te beroerd om toe te geven dat geen enkele vent me de laatste tijd zoveel leuke televisionele momenten heeft bezorgd als jij.

Ik voelde me dan ook plaatsvervangend trots toen ik je in zwarte galajurk en met de linkersandaal pijnlijk knellend aan de rechtervoet op het Emmy-podium zag stralen als vast lid van de Wat als?-lolbroekenclub. De welverdiende beloning voor een programma dat de lat van de Vlaamse humor beduidend hoger legde en de definitieve doorbraak betekende voor een theaterbeest dat met haar schermvullende persoonlijkheid nu ook stormenderhand het kijkerspubliek voor zich weet te winnen.

Een even verrassende als spectaculaire veroveringstocht, aangezien je tot voor kort enkel te bezichtigen was als edelfigurante in Vlaamse reeksen en films. Ik zag hoe je Koen De Graeve een beurt mocht geven in Loft, even opdook in Code 37 en Anita speelde in de verschrikkelijke Witse-film W. Verdienstelijke bijrolletjes die je voor eeuwig en drie dagen tot de kleine lettertjes van de eindgeneriek leken te veroordelen.

Geen mens, en wellicht ook jij niet, had kunnen vermoeden dat je zelf tot een heuse ster met hoge spektakel- en amusementswaarde zou uitgroeien. En daar ben ik blij om, Ruth. Sinds je voor het eerst opdook in Wat als? en vorig jaar als flamboyante outsider in De slimste mens de finaleweken haalde, ben ik een onvoorwaardelijke fan van de onweerstaanbaar plezante vrouw die zo stevig met beide voeten in het leven staat dat ze in alle omstandigheden haar ontwapenende zelf durft te blijven.

Een opvallende uitzondering op de regel dat in de mediawereld van schone schijn en uiterlijk vertoon enkel dames die aan het gangbare schoonheidsideaal voldoen een kans maken, en exemplaren die niet over de ideale maten beschikken amper aan de bak komen. Precies daarom vind ik je zo'n fantastisch mens, Ruth. Voluptueuze courtisane met hoge aaibaarheidsfactor en brutaal buitenbeentje met meer dan één 'hoek af'. Nooit van plan te ontwapenen omdat ze toevallig niet in een maatje zesendertig past en derhalve niet mee mag opstappen in de parade der zorgvuldig gepolijste perfecte tv-babes.

Jij ben immers geen zoveelste plakje smakeloze eenheidsworst. Eerder een hartige hap die naar meer smaakt. Eigenzinnig pikant, aanstekelijk enthousiast, onvolmaakt mooi en op unieke wijze charmant. Fiere eigenaresse bovendien van wat onderhand met grote voorsprong de beroemdste puist van Vlaanderen moet zijn. Een apart handelsmerk en niet meer weg te denken als deel van het geheel.

Maar bovenal een rasactrice die perfect weet wat ze wel en niet wil en daarom samen met zes aan het RITS afgestudeerde vriendinnen het progressieve , vrouwelijke, theatercollectief Compagnie Barbarie oprichtte. Al jaren een vaste waarde op de planken en een klinkende naam binnen de wereld van het betere jeugdtoneel. Adelbrieven die kunnen tellen maar allerminst de garantie bieden op een carrière als succesvol schermgezicht. Dat het jou wel gelukt is, maakt mijn bewondering voor die luid en vrolijk kwakende vreemde eend in de bijt alleen maar groter. Geen meisje van dertien in een dozijn maar een robuuste pièce unique met zelfkennis, talent en ballen.

Jij kent mij niet. Ik jou wel. Enkele jaren geleden leerde ik een geheel andere kant van je kennen, toen ik als Chinese vrijwilliger de theaterpassie van mijn zus moest delen en in de Gentse Kopergietery naar Kopbeest moest kijken. Een aangrijpende maar niet echt hapklare voorstelling waarin je me een beangstigende inkijk gunde in de waanzin van de menselijke ziel. Ik werd er keihard geconfronteerd met een rauwe en dreigende versie van de chronisch onzekere Ingrid Porrez die me in Safety First eens per week de waan van de dag doet vergeten met pretentieloze en herkenbare situatiehumor.

Samen met 'smos', broer Dirk en je kersverse love interest Luc ben je uitgegroeid tot een mediahype. Met de klap een bekende Vlaming die overal wordt opgevoerd in talk- en panelshows als enthousiast en goedlachs alternatief voor zichzelf doorgaans bijzonder grappig vindend mansvolk.

Ik lag in een deuk toen je een kip nadeed in Scheire en de schepping en op onnavolgbare wijze zowel de kleine zeemeermin als my little pony imiteerde. Twee weken geleden nog was ik er getuige van hoe je als Slimste mens-jurylid sportjournalist Maarten Vangramberen probeerde te verleiden en in Café Corsari kwam vertellen hoe het was om als simpel meisje uit Schoten in New York tussen de wereldsterren te staan.

Het lijkt erop, Ruth, dat de tijd van de bijrolletjes definitief voorbij is en dat Vlaanderen je, net als ik, liefdevol in de armen heeft gesloten. Ik kijk er naar uit om je bezig te zien als Madeleine Vercammen in de nieuwe fictiereeks Vriendinnen, zal geamuseerd toekijken hoe je je samen met Sara ,'Kaatje', Van Geel uit de slag trekt tijdens Beste vrienden en wens je veel succes toe als kersverse meter van het jeugdfilmfestival. Doe veel groeten aan je struise pompier Gary en de kleine Charlie-Sue en laat me zeker weten wanneer je met de troep van Compagnie Barbarie in de buurt bent. Dit keer zal ik geheel uit vrije wil in de zaal zitten. Stiekem hopend achteraf persoonlijk kennis te mogen maken met de 'plezantste madam' van Vlaanderen. Tot dan.

Met hartelijke groeten,

Je vriend Jules

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234