Zaterdag 08/05/2021

Geachte heer Van den Hoof, beste Adriaan,

Jules Hanot steekt elke week een schermgezicht een hart onder de riem (of een dolk in het hart)

In een tijd dat de dieren nog spraken en er in publieke ruimtes nog gerookt mocht worden, was ik er in een bedompt Gents zaaltje getuige van hoe een toenmalige cafékennis aandoenlijke pogingen deed om een luid, ongeïnteresseerd en vooral dronken publiek te entertainen. Dat lukte van geen kanten en een aanzwellende tsunami van boegeroep en rondvliegende bierviltjes dwong hem tot een roemloze aftocht.

In de beslotenheid van onze stamkroeg gold F. nochtans als een onuitputtelijke moppentrommel die met smakelijk vertelde witzen en/of hilarische imitaties steevast de lachers op zijn hand kreeg. Een sfeermaker pur sang die niet enkel hectoliters gratis pinten scoorde, maar ook moeiteloos het vrouwvolk om zijn vingers wond. Samen met andere - beduidend minder grappige - tooghangers was ik stiekem jaloers op zijn aanstekelijke, komische flair die deuren opende die voor ons gesloten bleven.

Tot hij besloot om zijn grapjasserij ook aan de rest van de wereld te tonen door als komiek naar buiten te treden. Nooit zal ik de ontluisterende afgang vergeten waarbij hij als een tragische clown een half uur lang vocht en bedelde om een lach die er nooit kwam.

Na die dramatische première die meteen ook een 'dernière' was, kwam F. nooit meer in de kroeg. Pas jaren later, toen onze viervoeter Morris na het verorberen van een platgereden en rot konijnenkarkas verontrustend gedrag vertoonde, zag ik hem terug als... plichtsbewust dierenarts van wacht.

Een spuit en een pil later was het ergste hondenleed geleden en vroeg ik hem of hij zich soms nog op een podium waagde. "Eén keer en nooit meer", lachte hij afgemeten en een beetje zuur. "Comedy is een ernstig en moeilijk vak en ik was gewoon niet grappig en dus niet goed genoeg."

Ik knikte en vertelde dat sinds die onzalige avond alle komieken - zelfs de flauwste plezanten - op mijn onversneden bewondering en respect konden rekenen. Er is immers veel lef en doorzettingsvermogen voor nodig om een grappig bedoelde boodschap te slijten aan een kritisch publiek dat ook nog eens autonoom mag bepalen waar de grens tussen doen lachen en belachelijk zijn wordt getrokken.

Daar moest ik aan denken, toen ik je als vlotte gastheer bezig zag in Sorry voor alles. Jij bent er immers wel én met verve in geslaagd om van humor je beroep te maken en royaal te leven van de lach. Mede dankzij jou amuseer ik me al weken met een vriendelijke portie zondags leedvermaak. Slim gemaakt, pretentieloos amusement waarbij de risee van dienst met een paar fijne troostprijzen en een daverend applaus voor bewezen diensten wordt bedankt.

In de stellige wetenschap dat het mij nooit zal overkomen, zag ik met genoegen hoe je enthousiast met de voeten speelde van de Anne-Sophies, Tobiassen, Wilfrieds en Evrithiki's van deze wereld, wier leven een maand lang door vrienden, familie en verborgen camera's werd geregisseerd. Sympathieke helden en heldinnen van één dag die zo verbazend snel het spelletje meespeelden dat ze geen medelijden behoefden.

Al zal het je maar overkomen dat je samen met heel Vlaanderen moet ontdekken dat Tom Waes bij je thuis onder de douche staat, je vrouw schaamteloos in de auto zit te 'muilen' met Renzo uit Thuis of - erger nog - dat je nietsvermoedend in een videoclip van het bronstige balorkest De Romeo's figureert.

Het was leuk om te zien hoe je zelfs Lieven Van Gils tijdens zijn eigen uitzending op flessen trok en hij met open mond moest toekijken hoe zijn zonen aan het handje van de minst bekende helft van Clouseau bij nacht het ouderlijke huis verlieten om de bedrijfs-BMW te mishandelen.

Maar het doet me vooral plezier dat jij het gezicht mag zijn van dit onverbiddelijke kijkcijferkanon, Adriaan. Eindelijk loon naar werken voor een getalenteerde artiest die als kleinzoon van de legendarische omroepbaas Bert Leysen en zoon van radio-jazzicoon Marc voorbestemd was om in de media zijn brood te verdienen.

Je moet weten dat ik al een trouwe fan van je ben sinds je aan de zijde van 'de pappie' en 'de mammie' in het hilarische Vaneigens verscheen en als de prettig gestoorde 'tangookes' drinkende MC Loveboat van het dj-collectief Discobar Galaxie. Samen met Tine Embrechts en Dimitri Leue een Kakkewiet van het eerste uur en snel ingelijfd bij het komisch keurkorps van de geniale grootmeesters Bart Peeters en Hugo Matthysen. Een van de - "Hametjeuh, zaagskeuh, beiteltjeu?" - legendarische Mannen van de Gamma en als vrolijke sidekick alomtegenwoordig in de schaduw van de hele groten. Jarenlang de irritante computernerd Tom Smeekens in Aspe, ronduit briljant als imitator van Jeroen Meus en presentator van het ondergewaardeerde Mijn kunst is top.

Toch heb ik er ondanks dat indrukwekkende palmares lang aan getwijfeld of je het als klein geestig ventje ooit als zelfstandig schermgezicht zou redden. Ik herinner me nog je rampzalige debuut als talkshowhost in de onnoemelijk zwakke De Andy show en als presentator van het debiele Te land, ter zee en in de lucht. Jeugdzonden die ik graag met de mantel der liefde bedek. Omdat ik merkte dat de simpele potsenmaker doorzette waar F. zou zijn gestopt en met vallen en opstaan doorgroeide tot een veelzijdige vakman die veel meer rolletjes kan spelen dan enkel die van de eeuwige kwajongen, mislukte macho of sympathieke onnozelaar.

Jij kent mij niet. Ik jou wel. Ooit heb je me in de AB samen met een aantal gevestigde en aspirant-BV's een onvergetelijke avond bezorgd door mambogewijs helemaal uit je dak te gaan tijdens het slotoptreden van het helaas veel te vroeg opgedoekte latino-collectief El Tattoo Del Tigre.

Maar het meest onder de indruk was ik van je laatste onemanshow Nee, het was gisteren ook al laat, waarin je in een kwetsbaar en bijwijlen geestig gesprek met jezelf de wereld op rake en herkenbare wijze observeerde. Pas toen had ik het gevoel dat ik de echte, of was het de zoveelste, Adriaan had leren kennen. Eentje met wie je altijd kunt lachen, maar die af en toe ook wat te vertellen heeft.

Ik zag hoe je van het bijna pijnlijk lichte zomerspelletje Switch een eclatant succes maakte en ik weet wel zeker dat er na Sorry voor alles nog een aantal andere kijkcijferkanonnen - en, wie weet, zelfs ooit een voldragen talkshow - op je talent zitten te wachten.

Goed bezig, Adriaan. Zo zie je maar dat de aanhouder wint. Je bent een toppertje nu. Een vaste waarde als betrouwbare voyageur in comic relief die tegen niemand meer 'sorry' hoeft te zeggen omdat hij zonder te blozen zijn voet mag zetten naast zijn leermeesters van toen.

Met hartelijke groeten,

Je vriend Jules

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234