Maandag 26/08/2019

Geachte heer Schols, beste Bart,

Elke week op deze plaats: onze tv-watcher schrijft een brief aan een schermfiguur en tipt dé programma's van de week, zoals: The Medicis, alweer zo'n adembenemend Brits kostuumdrama (Eén), The Wolf of Wall Street met een ontketende Leonardo DiCaprio (VTM), en Suspects, een nieuw soort detectivereeks op Canvas.

Het past om in de eerste brief van een hopelijk minder somber jaar, wensen van voorspoed en geluk te richten aan alle mensen van goede wil. En daar horen vanzelfsprekend ook de vele schermgezichten bij die in deze rubriek de revue passeerden of nog moeten passeren. Ze doen allemaal - weliswaar met wisselend succes - hun uiterste best om ons te entertainen en mogen dus ook in 2017 rekenen op goede raad, een bemoedigend woord of - iemand moet het doen - een portie opbouwende kritiek.

Het aanbod blijft echter hopeloos groter dan de vraag en wie de eerste geadresseerde wordt, is telkens weer een verscheurende keuze. Die 'eer' komt immers enkel een m/v toe die het niveau van het doorsnee tv-behang ver overstijgt. Geen vluchtige passant of schimmige tafelspringer, maar een sterke persoonlijkheid met een rijk verleden en een beloftevolle toekomst.

Het is dan ook geen toeval dat jij de aftrap van de nieuwe jaargang mag geven. De manier waarop je zware mediastormen overleefde, de rug rechtte en na een zelden geziene 'Operatie Beschadiging' sterker dan voorheen voor de goede zaak bleef strijden, was bewonderenswaardig. Niet evident voor iemand die als het ware werd gelyncht door een bemoeizieke politieke kaste die van de openbare omroep weer een 'gehoorzame' staatszender hoopte te maken. Dat die doorzichtige coup op de journalistieke onafhankelijkheid op het nippertje verijdeld werd, is voor een groot deel aan jou te danken.

Al is er nog een reden waarom ik je schrijf. Ergens knaagt nog een schuldgevoel omdat ik me destijds in laf stilzwijgen hulde in plaats van mee op de barricaden te springen voor een collega die als makkelijke schietschijf werd gebruikt door wauwelende stuurlui aan de wal. Mijn oprechte excuses.

Sta me toe je bij dezen, beter laat dan nooit, alsnog mijn steun te betuigen. Ik had immers oprecht met je te doen toen je na het geruchtmakende gesprek met de teruggekeerde Syrië-strijder Younes Delefortrie aan de schandpaal werd genageld en De afspraak plots bestempeld werd als een subversief programma met een onbekwame gastheer die niet voldeed aan de journalistieke normen. Een karaktermoord die kon tellen. Dat interview had misschien wat kritischer gekund, maar wie zonder zonde is, werpe de eerste steen. Alles kan immers altijd beter en zelfs ik weet dat de beste vragen zich meestal als gemiste kansen manifesteren nadat de neerslag van het gesprek werd uitgezonden.

Het stoorde me dan ook mateloos dat je werd afgebrand door verkozenen des volks die graag alles verketteren wat niet in hun kraampje past. Cultuurminister Sven Gatz liet verontwaardigd weten dat je "kritiekloze nieuwsaanpak" hem ertoe dwong de beheersovereenkomst van de VRT dringend te herzien. Alsof kijkers onnozelaars zijn. Niet in staat zelf een oordeel te vormen over wat ze horen en zien.

Bart De Wever fulmineerde dat hij niet meer uitgenodigd wenste te worden in een "tendentieus programma" waarin zijn trouwe doch niet geheel onbesproken partijsoldaat Pol Van Den Driessche op een "domme, degoutante en laaghartige manier" die ook nog eens "om te kotsen was", werd opgevoerd. Een item dat amper enkele seconden zendtijd in beslag nam en enkel vanwege de hysterische heisa van de N-VA-roerganger deining veroorzaakte.

Ook de zelden op een eigen gefundeerde mening te betrappen Joke Schauvliege haakte haar wagonnetje aan om je - na een overigens boeiend gesprek met Wouter Deprez - een flinke trap na te geven in een poging haar eigen onbekwaamheid te camoufleren.

Zalig zijn de armen van geest, moet je maar denken, Bart. Zielige egotrippertjes die niet bevroeden dat elke zichzelf respecterende journalist zo integer en professioneel mogelijk nieuws probeert te brengen en dus liever geen tijd verdoet door er achteraf oeverloos over te emmeren.

Maar wat me bij die groteske heksenjacht veruit het meeste ergerde, was dat zelfs je eigen bazen je als een baksteen lieten vallen in plaats van zich als één man achter hun belaagde ondergeschikte te scharen. Met zulke vrienden heeft niemand nog vijanden nodig. Gelukkig sloot de redactie wél de rangen en zegde het voetvolk het al wankele vertrouwen in zijn slappe leidinggevenden op.

Het doet me dan ook veel plezier dat jij er nog steeds bent. Niet omdat je plots de beste presentator of journalist zou zijn. Dat ben je vooralsnog niet, maar er is duidelijk beterschap en ik voel steeds meer sympathie voor het aangeschoten wild dat als een 'seigneur' zijn jagers in de ogen durfde te kijken om uiteindelijk als kleine man de morele winnaar te worden van een ongelijke strijd.

Jij kent mij niet. Ik jou wel. Toen je nog op de sportredactie werkte, kwam ik je weleens tegen in de gangen van de Reyerslaan. Een bescheiden backbencher uit Aarschot die zich in tegenstelling tot veel flamboyante collega's geen sterrenstatus aanmat. Een wat grijze antivedette die ik met andere ogen ging bekijken zodra hij zijn aangrijpende levensverhaal aan Vlaanderen vertelde. Opgevoed door pleegouders en getekend door de zelfdoding van moeder en het drankprobleem van vader. Naar verluidt ooit een verdienstelijk basketter en nog steeds topsporter in het diepste van zijn gedachten.

Begonnen als ambtenaartje bij de belastingen. Backpackend een halfjaar alleen door Australië zwervend om down-under de wereld en zichzelf te leren kennen. Als gediplomeerd psycholoog en ervaringsdeskundige auteur van het beklijvende Zelfmoord in Vlaanderen en het geëngageerde uithangbord van Te gek?. Lang de vertrouwde radiostem die pas een gezicht kreeg als reporter bij de tv-sport- en nieuwsdienst. Tot veler verrassing gebombardeerd tot scheidsrechter van een debatprogramma dat een vergiftigd geschenk dreigde te worden omdat er slechts anderhalve man en een paardenkop naar keek. Een stuurloze praatbarak waarin een onhandige presentator met een moeilijk te controleren mimiek zich uitsloofde om op boeiende wijze meningen over uiteenlopende onderwerpen te laten botsen.

Die Schols is een vogel voor de kat, dacht ik toen. Het kan verkeren. Net als jij wordt je programma steeds sterker en dikt de kijkersschare langzaam maar zeker aan. Misplaatst medelijden heeft dan ook al lang plaatsgemaakt voor respect. Omdat de gedoodverfde kop van Jut geen watje bleek, maar een vent met ballen en metier die onder het motto 'what doesn't kill you makes you stronger' terugvocht om uit te groeien tot een gelouterde vaste waarde die steviger dan ooit in het zadel zit.

Dat hebben er je weinigen voorgedaan, Bart, en alleen al daarom mag je me regelmatig op De afspraak verwachten.

Met hartelijke groeten, je vriend Jules

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden