Dinsdag 18/05/2021

Geachte heer De Leijer, Beste Sven,

ou die De Leijer in de gaten. Dat wordt een grote", zei ik vol overtuiging toen collega's me vorig jaar vroegen wie ik mediagewijs als meest beloftevolle nieuwkomer zag. Nu vinden ze je natuurlijk allemaal 'top', maar toen werd er nogal schamper gedaan. Net als destijds, toen ik de onbekende Gentse charmezanger Helmut Lotigiers een grote carrière voorspelde.

Ook jij werd een eendagsvlieg genoemd. De nuttige paljas die even zijn kunstje mocht opvoeren en na gebruik snel zou worden afgeserveerd. Ik had meteen door dat je een blijvertje was. Je 'plakte' op het scherm en ik raakte gecharmeerd door het koddige onderdeurtje dat met zijn donderdagse rubriek 'Goed gezien' een indommelende De laatste show weer wat peper in het gat stak. Je was toen nog een nobele onbekende die als freelance publieksopwarmer aan de kost kwam. Applausmeester in eeuwig ruitjeshemd. Regisseur over lach en traan van het klapvee die de zaal op ideale studiotemperatuur afleverde bij de ster van de show. Blij met de rol van gewaardeerde meesterknecht.

Je was onvoorwaardelijk in dienst van de kopman en niet voorbestemd ooit zelf het podium te beklimmen. Tot iemand dat verbazend welbespraakte ventje met zijn encyclopedische televisionele kennis van achter de coulissen plukte en hem voor de camera's posteerde. Geen cadeau, zo leek het voor een snel door zijn haar groeiende dertiger met een brilletje. Het prototype bijna van de antivedette. Je deed me soms denken aan de legendarische Xavier De Baere, de professionele afscheidnemer zo meesterlijk tot leven gebracht door Lucas Van den Eynde. Ook hij was een vestimentaire ramp en een verbaal machinegeweer verliefd op het geluid van de eigen salvo's.

Tevreden en vol bewondering merkte ik hoe je die kans met beide handen greep. Eindelijk een nieuw gezicht dat grappig en spontaan kon vertellen. Het verbaasde me niets, Sven, dat de mediawatcher met bijna verontrustende tv-verslaving een instant-hit werd. Je houdt van de camera's en zij misschien nog meer van jou. Iedereen viel als een blok voor de verloren gelopen scoutsjongen die er met een stoute knipoog de sfeer in hield. Lief en grappig 'Svenneke' met zijn hoog knuffelgehalte, kraaloogjes en van onschuld blozende kop. Het wekelijkse bijrolletje werd uitgebreid tot een ludieke rode draad die niet enkel de strenge Michiel De Vlieger deed ontvriezen maar de hele De laatste show vaart en een extra dimensie gaf.

Ik zie je graag bezig als de entertainende underdog die zich als een volbloed Calimero magistraal in zijn rol heeft geschikt en geestig en origineel de draak durft te steken met de zichzelf zo serieus nemende mediawereld. Wie zoals jij twaalf uur per dag naar het scherm zit te staren, kan natuurlijk met kennis van zaken spreken. Net als ik ben je verliefd op het medium en bereid om voor het algemeen belang de meest onnozele programma's te consumeren. Ik ben zelfs een beetje jaloers op je scherpe kijk. Je ziet dingen die ik niet zie. Je kunt mensen aan het lachen brengen door te wijzen op de nieuwste garderobe van Martine Tanghe, de wonderlijke gedaanteverwisseling van Sandrientje uit Thuis of het voorspellen, al is dat nu ook weer niet zo moeilijk, van de moordenaar in Witse. Belangrijke wetenswaardigheden die enkel door iemand met heel veel tijd ontsluierd kunnen worden.

Onlangs hoorde ik je nog op Studio Brussel het VT4-gedrocht Exotische liefde met de nodige ironie aankondigen als het programma met de hoogste amusementswaarde van het najaar. Je hebt gelijk gekregen, Sven. Het is zo slecht, zo op goedkope sensatie gefocust, dat je bijna gedwongen wordt ernaar te kijken. Maar uit jouw mond klinkt kritiek als een compliment, terwijl ik via mijn hiërarchische overste te horen kreeg dat mijn commentaar door een van de VT4-persverantwoordelijken niet op prijs werd gesteld en ik totaal voorbij ging aan de diepmenselijke waarde van dit werkstuk. Maar goed, we kunnen niet allemaal vriendelijke teddybeertjes zijn.

Jij kent mij niet. Ik jou wel. Vorige zomer zag ik je nog bezig als presentator op Marktrock.

Ik merkte naast een oprechte liefde voor muziek dezelfde gedrevenheid als op het scherm. Ook daar een immer opgeruimde spraakwaterval. Jammer genoeg heb ik het optreden gemist van je dj-collectief Discosluts, waarin je onder het alias Il Bop draait tot het dak er af gaat. Mijn dochter was in elk geval razend enthousiast en als je ooit in de buurt komt, ben ik zeker van de partij.

Ik ben een beetje trots dat je me, veel eerder dan ik had verwacht, gelijk hebt gegeven. Intussen ben je van een geestig curiosum uitgegroeid tot Vlaanderens beroemdste sidekick en sta je als vast lid van de geheimzinnige Woestijnvisbroederschap op de drempel van een spetterende mediacarrière. Programma's die je vroeger als opwarmer inhuurden, staan nu te dringen om je op hun gastenlijst te krijgen. Ik zag je als nieuwbakken bv fietsen in Volt, de vrolijke Frans uithangen in Villa Vanthilt en in Mag ik u kussen vergeefs smachten naar de lippen van Annemie Turtelboom. Dat ze toen koos voor die van lange slungel Bert Gabriëls zegt meer over haar dan over jou. Het verbaast me trouwens een beetje dat je nog steeds vrijgezel bent. Het deed me een beetje pijn dat je klunzige toenaderingspogingen tot Goedele Wachters en de mooie Eén-medewerkster Fatima onbeantwoord bleven. Misschien moet je het eens in de echte wereld proberen, Sven. Meisjes genoeg die met plezier twaalf uur naast jou op de bank willen zitten.

Bij deze wil ik je graag feliciteren met je steile opgang. Niet slecht gedaan voor een student in van alles en nog wat die, liever dan in de ouderlijke supermarkt te gaan werken, het onzekere pad der artistieke vrijheid verkoos. Al pintjes en ambiance tappend in een Tervurens café 'ontdekt' door Rob Vanoudenhoven en na een spoedcursus moppentapperij meesterlijk gekneed tot clown van de openbare omroep. Geamuseerd zag ik je bezig als hulpje van Urbanus in zijn Tollembeekse lochting, als sukkelende veldrijder of als primeurjagende reporter op het strand bij een afwezige potvis.

Al moet je wel een beetje beginnen opletten voor oververhitting. Niet alles blijft even grappig, en af en toe merk ik dat je lichtjes op mijn zenuwen begint te werken. Blijf alert, Sven. Laat je niet in slaap wiegen door het flemende clubje van 'ons kent ons' dat al begint te lachen zodra ze je hoofd zien. Probeer vooral jezelf te blijven. Het leven is aan de durvers. Kies niet voor gemakkelijk en tijdelijk succes en toon dat je meer bent dan de one trick pony die we tot nu toe hebben gezien. Dan zou het wel eens kunnen dat je in het snel verschuivende medialandschap als een van de nieuwe speerpunten wordt uitgespeeld. Niet langer meer als meesterknecht maar als volwaardige kopman.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234