Zaterdag 15/08/2020

Review

'Galloping mind' van Wim Vandekeybus: Visuele flair, geforceerd scenario

Kinderen op paarden zonder zadel: het komt wel vaker voor in 'Galloping mind'.Beeld KFD

Dansen was en is de eerste artistieke expressie van de gerenommeerde choreograaf en regisseur Wim Vandekeybus. In zijn bijzonder sfeervol en fascinerend, maar ook té geforceerd langspeelfilmdebuut Galloping Mind is het niet het lichaam, maar de geest die keihard op hol slaat omwille van een hartstochtelijke kinderwens.

Ongeremd. Dat is ook een adjectief dat je op Vandekeybus als uitdagende filmmaker kunt plakken. Voor deze poëtische brok geobsedeerd filmmaken trok hij naar Boedapest en de Zwarte Zee in Roemenië. Om er bij valavond paarden, bereden door kinderen, zonder zadel, door de straten te laten draven. Of om te tonen hoe zwerfhonden in de fik worden gestoken en om vooral met veel lyrische panache naar het leven te kijken van een bende straatjochies en een handelaar in puppy's annex filosoferende radiopiraat - de stemmige soundtrack, tussen jazz en rock in, is fraai met straffe namen als Dans Dans, Mauro Pawlowski en Marc Ribot.

Want dat is toch het eerste wat imponeert bij deze in het Hongaars en Engels gesproken tragische fabel over lot versus bloedband, kinderliefde versus verwaarlozing, jeugdige onafhankelijkheid versus ouderlijke rampspoed en het pact tussen een tweeling die bij de geboorte van elkaar wordt gescheiden: de visuele flair en het metier waarmee Vandekeybus uitpakt, plus de bedwelmend mooie fotografie - soms wordt het gestileerde melancholie - van cameraman Gabor Szabo.

Ook de casting is intrigerend, met een vurige Natali Broods als de verpleegster Sara die per se een kind wil van Sam (revelatie Jerry Killick), een halve bruut en radiomaker omringd met puppy's. En de onbekende jongeren in de rollen van de straatjochies, voor een deel uit weeshuizen geplukt, blinken uit in furieuze naturel.

Zorgt dat alles er voor dat het snedig door elkaar gemonteerde verhaal ondergeschikt is aan het stilistische design? Toch niet, en daar loopt het wat fout. Het door Vandekeybus geschreven scenario is soms zo geforceerd en overspannen dat je de indruk hebt dat hij meer zijn impulsen liet spreken dan zijn verstand. Net zoals de symboliek af en toe nadrukkelijk repetitief is en sommige scenariopistes allesbehalve subtiel zijn uitgewerkt - je associeert ze meer met de goedkope mechaniek van een gekunstelde B-film.

Beeld KFD

Regie: Wim Vandekeybus
Met: Jerry Killick, Natali Broods, Orsi Tóth
Duur: 115 minuten

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234