Donderdag 28/01/2021

'Ga vreemd met je vrouw'

Ze noemen hem de man die zijn volk leerde vrijen. Professor Alfons Vansteenwegen (KU Leuven) kreeg zonet de Van Emde Boas-Van Usselprijs 2007 voor zijn invloed op het seksueel klimaat in België en Nederland.

Door Katrijn Serneels

Brussel l Voor Vanavond niet, schat en Van aardbei tot zweepje was er Vansteenwegens Liefde is een werkwoord. 'Goedele Liekens was een studente van mij', zegt de peetvader van de Vlaamse seksuologie.

Amor, palabra de accion. Zo klinkt de ronkende titel van Vansteenwegens bestseller in de Brazilaanse uitgave. Het boek, dat in 1988 verscheen, werd al 97.000 keer verkocht in onze streken en vertaald naar het Italiaans, Grieks, Engels, Zuid-Afrikaans... Binnenkort komt er een luxe-editie van uit, ter ere van het 100.000ste exemplaar. Vansteenwegen: "De titel is ondertussen een begrip geworden. In Knack Weekend staat er zelfs een rubriek die 'Liefde is een werkwoord' heet. Ik heb die titel niet zelf bedacht: het was een van mijn studenten die hem voorstelde. Een werkwoord, dat klinkt wel goed, dacht ik."

Als liefde een werkwoord is, welk werkwoord is het dan voor u?

Vansteenwegen: "Ontbijten: mijn vrouw en ik ontbijten altijd samen, en nemen daar de tijd voor. Om halfacht sta ik op, om halfnegen gaan we de deur uit. Elke ochtend zitten we zo'n 20 minuten samen, wat te babbelen over wat er gisteren gebeurd is, wat we vandaag gaan doen... Zo weet ik waar ze mee bezig is, wat er in haar omgaat. Dat is trouwens een van de belangrijkste adviezen die ik in mijn boeken geef: maak tijd voor elkaar, minimaal 45 minuten per week. Ga dan samen eten of een eindje wandelen. Voor een relatie met kwaliteit heb je een minimum aan tijd nodig, hoe druk je het ook hebt."

Gebrek aan tijd, is dat vandaag de grootste bedreiging voor een goede relatie?

"De grootste bedreiging vind ik dat relaties als consumptieproducten worden beschouwd. Zoals een cliënt van mij laatst zei: 'Ik heb alles eruitgehaald wat erin zit, nu wil ik een andere vrouw.' Als je allebei eruithaalt wat erin zit, blijft er niks meer over. En je moet iets overhebben voor elkaar. Vandaag vinden mensen zelfrealisatie belangrijker dan hun relatie, en zijn ze niet bereid om iets op te geven voor hun geluk samen. Of geven het soms op bij de eerste problemen.

"Dat is het grootste verschil met dertig jaar geleden. Als een koppel toen bij mij kwam, was de vrouw ongelukkig omdat ze ten dienste van de man geleefd had. Bitter omdat ze zichzelf opgeofferd had. Als koppels nu bij mij komen, dan zijn ze ongelukkig omdat ze van elkaar vervreemd zijn geraakt. Ze zijn te veel hun eigen weg gegaan, te weinig bezig geweest met hun relatie."

Wat moet je dan: jezelf aanpassen, tot de passie voorbij is en je gedumpt wordt, of er zoveel mogelijk proberen uit te halen, voor het te laat is?

"Jezelf opofferen is de oplossing niet. Wie zwak is, wordt bitter en ongelukkig. Je moet sterk zijn om een goede relatie uit te bouwen. Sterk genoeg om op te komen voor wat je wilt, te zeggen wat je voelt. Maar ook sterk genoeg om jezelf af en toe opzij te zetten voor het groter goed. Je moet jezelf ontwikkelen, maar ook je relatie. Mensen vergeten dat wel eens."

In Liefde is een werkwoord staat maar één hoofdstuk over seksuele problemen. Nu verschijnen er elke maand nieuwe boeken over hoe je met de juiste trucs en speeltjes je seksleven spannender kunt maken.

"Ik heb ook, samen met mijn vrouw een boek over seks geschreven, Liever vrijen. Daar heb ik mijn bijnaam, de man die zijn volk liever leerde vrijen, aan over gehouden. Seks is heel belangrijk voor een relatie. Maar vergis je niet: een paar speeltjes gaan een slechte relatie niet redden.

"Een van de grootste revoluties vandaag vind ik het onderzoek naar de seksualiteit van de vrouw. Die ziet er niet uit zoals Masters en Johnson dat in de jaren zeventig hadden voorgesteld: opwinding, plateau, climax, rust. Wat voor die opwinding zorgt is zin in seks, namen ze aan.

"Onderzoek van de laatste jaren bewijst dat de zin in seks ook na de opwinding kan komen. Dat een vrouw geen zin moet hebben, maar door kussen en strelen wel opgewonden raakt, en daardoor zin krijgt. Je moet dus niet wachten tot je zin hebt, je kunt als vrouw ook het initiatief nemen om wat te knuffelen en kussen, en wie weet krijg je dan wel zin."

U zorgde ook voor een kleine revolutie in de jaren zeventig door bij relatietherapie uitsluitend met koppels te werken.

"Ja, omdat ik ervan overtuigd was dat dat efficiënter is. Je krijgt een veel beter beeld van het koppel dan wanneer je één kant van het verhaal kent. Bij het intakegesprek zie ik man en vrouw eerst apart, en het is onvoorstelbaar hoe die soms hun partner beschrijven. Als die vrouw dan binnenkomt, dan zou je nooit denken dat dit de vrouw is waarover die man het had. Het gaat vaak mis als koppels een vast idee van hun partner hebben: zo is ze nu eenmaal, zo doet ze, dat wil ze. Ook al zegt hun partner wat anders, ze geloven het niet, want ze weten toch hoe die in elkaar zit. Vandaar ook mijn advies: ga vreemd met je eigen vrouw. Denk niet dat je alles van elkaar weet, dat je niks meer hoeft te zeggen om elkaar te begrijpen. Want dan word je onverschillig, luister je niet meer naar wat de ander echt zegt."

Uw ouders waren bekend in Leuven omdat ze op hun tachtigste hand in hand op straat liepen, uzelf bent al meer dan 35 jaar getrouwd met dezelfde vrouw. U moet dus wel weten wat het geheim van een gelukkige relatie is.

"Goh, ik heb niet echt een geheim. Het is ook niet iets wat mijn ouders me geleerd hebben, mensen van hun generatie spraken weinig over de liefde waar hun kinderen bij waren."

Helpt het niet dat uw vrouw ook relatietherapeute is?

"Soms helpt het, omdat we ons beter bewust zijn hoe we goed met elkaar kunnen omgaan. Maar je weet ook beter hoe je elkaar kunt kwetsen, je hebt meer wapens in handen. Nee, ik denk niet dat we bij elkaar zijn gebleven omdat we allebei relatietherapeuten zijn."

U bent met pensioen, maar u bent alweer aan een nieuw boek bezig.

"Ja, het is bijna af. Het gaat over liefde bij 50-plussers. Ik ben zelf 65, dus ik weet waar ik het over heb. En in mijn praktijk zie ik een nieuw fenomeen: de eerste tweeverdieners die met pensioen gaan, opeens samen thuis zitten en een nieuwe manier van leven moeten vinden. Vaak gaan ze - met de beste bedoelingen, namelijk eindelijk tijd maken voor elkaar - te dicht op elkaars lip zitten. Ze bemoeien zich te veel met de ander: niet zoveel zout op uw patatten, dat mag niet met uw bloeddruk! Wat nieuwe hobby's, zodat je opnieuw een eigen leven hebt, kunnen dan helpen. Een beetje afstand is nodig, anders verstik je elkaar."

Hoe hebt u, als vijftigplusser, Valentijn gevierd?

"We hebben de avond samen doorgebracht en de open haard aangestoken. Als ik aan mijn kinderen een raad moet geven, zou die heel simpel zijn: wees realistisch in de liefde. Kies iemand die bij je past en verwacht niet dat alles direct perfect is. Liefde vraagt tijd is de titel van een van mijn andere boeken. Minimaal 45 minuten per week."

Professor Vansteenwegen:

Je moet iets overhebben voor elkaar. Vandaag vinden mensen zelfrealisatie belangrijker dan hun relatie; ze zijn niet bereid iets op te geven voor geluk samen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234